Znajdź lek

Tredaptive

Działanie

Kwas nikotynowy powoduje obniżenie stężenia frakcji lipoprotein o małej gęstości (LDL-C), cholesterolu całkowitego (TC), frakcji lipoprotein o bardzo małej gęstości (VLDL-C), apolipoproteiny B (apo B, głównie proteiny frakcji LDL), triglicerydów (TG), i lipoproteiny (a) (Lp(a), zmodyfikowana cząsteczka frakcji LDL), a także zwiększenie stężenia frakcji lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL-C) oraz apolipoproteiny A-I (apo A-I, główna białkowa komponenta frakcji HDL). Mechanizm działania kwasu nikotynowego prawdopodobnie polega na hamowaniu uwalniania wolnych kwasów tłuszczowych (FFA) z tkanki tłuszczowej oraz hamowaniu procesu lipogenezy zachodzącej de novo lub estryfikacji kwasów tłuszczowych do triglicerydów w wątrobie. Leczenie kwasem nikotynowym wiąże się za zmniejszeniem ryzyka zgonu i wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz hamowaniem tempa progresji lub pobudzeniem regresji zmian miażdżycowych. Po podaniu doustnym (niezależnie od pokarmu) biodostępność wynosi co najmniej 72%. Z białkami osocza wiąże się w stopniu < 20%. Kwas nikotynowy podlega w znacznym stopniu przemianom metabolicznym pierwszego przejścia poprzez dwa szlaki metaboliczne zależne od dawki i częstości dawkowania. Efektem pierwszego przejścia przez pierwszy szlak metaboliczny jest dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy (NAD) - ulegający dalszym przemianom i nikotynamid; w drugim szlaku glicyna sprzęgana jest z kwasem nikotynowym, w wyniku czego powstaje kwas nikotynurenowy (NUA). W warunkach niskiej podaży kwasu nikotynowego lub wolniejszego tempa wchłaniania kwasu nikotynowego przeważa pierwszy szlak metaboliczny; w przypadku wyższej podaży lub szybszego tempa wchłaniania szlak NAD ulega wysyceniu i do krwioobiegu przechodzi coraz większa część podanej doustnie dawki kwasu nikotynowego w postaci niezmienionej. Kwas nikotynowy wydalany jest przede wszystkim w moczu w postaci metabolitów. Laropiprant jest silnym i selektywnym antagonistą DP1 - receptora dla PGD2. Nie hamuje wytwarzania prostaglandyn. Laropiprant skutecznie redukuje objawy uderzenia gorąca z zaczerwienieniem powodowane przez kwas nikotynowy, w którym uczestniczy PGD2. Laropiprant nie wpływa na stężenie lipidów ani nie zakłóca wpływu kwasu nikotynowego na profil lipidów. Laropiprant cechuje się powinowactwem do receptora dla tromboksanu A2 (wpływ ten jest znacznie słabszy niż na DP1), jednak w dawkach terapeutycznych nie wpływa w sposób znaczący klinicznie na czas krwawienia i indukowaną kolagenem agregację płytek krwi. Po podaniu doustnym podczas posiłku laropiprant szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, średnia bezwzględna biodostępność laropiprantu po podaniu dawki 40 mg w postaci 2 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawierających kwas nikotynowy i laropiprant po całonocnym niespożywaniu posiłków wynosi około 71%. W wysokim stopniu (>99%) wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest przede wszystkim w procesie glukuronizacji i w niewielkiej części w procesach metabolizmu oksydacyjnego, a następnie wydalany w postaci glukuronidu z kałem i moczem.

Wskazania

Leczenie dyslipidemii, zwłaszcza u pacjentów z dyslipidemią mieszaną (charakteryzującą się podwyższonym stężeniem cholesterolu LDL i triglicerydów oraz małym stężeniem cholesterolu HDL) oraz u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczna rodzinną lub nierodzinną). Należy stosować w skojarzeniu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami), jeżeli zmniejszenie stężenia cholesterolu uzyskane w monoterapii inhibitorem reduktazy HMG-CoA jest niewystarczające. Lek można stosować w monoterapii jedynie u pacjentów, u których inhibitory reduktazy HMG-CoA są uważane za nieodpowiednie lub nie są tolerowane. Podczas leczenia preparatem należy kontynuować dietę i inne niefarmakologiczne metody leczenia (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Znaczne lub niewyjaśnione zaburzenia czynności wątroby. Czynna choroba wrzodowa. Krwawienie z tętnicy.

Środki ostrożności

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci, dlatego nie jest on zalecany w tej grupie wiekowej. U pacjentów zmieniających kwas nikotynowy o natychmiastowym uwalnianiu na długodziałający (zawarty w preparacie) opisywano przypadki wystąpienia ciężkiego działania toksycznego na wątrobę, w tym piorunującej martwicy wątroby, dlatego leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki. Należy zachować ostrożność u osób spożywających znaczne ilości alkoholu i (lub) z przebytą chorobą wątroby. Pacjenci, u których dojdzie do zwiększenia aktywności aminotransferaz, powinni być pod obserwacją aż do ustąpienia objawów; jeśli utrzymuje się zwiększona aktywność AlAT lub AspAT na poziomie ≥ 3 x GGN zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie preparatu. W przypadku jednoczesnego stosowania statyn i kwasu nikotynowego (w dawkach ≥ 1000 mg/dobę) rzadko występowały przypadki miopatii/rabdomiolizy, dlatego rozważając skojarzone leczenie tymi lekami należ staranni rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia oraz obserwować, czy u pacjentów nie pojawiają się jakiekolwiek oznaki i objawy bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia, zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia oraz po zwiększeniu dawki jednego z preparatów. W takich przypadkach należ rozważyć okresowe oznaczanie stężenia kinazy kreatynowej (CK) w surowicy krwi, lecz nie ma pewności, że takie postępowanie zapobiegnie wystąpieniu ciężkiej miopatii. Należy zachować ostrożność u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy, czyli u pacjentów w wieku > 70 lat, z upośledzeniem czynności nerek, z niekontrolowaną niedoczynnością tarczycy, z dziedzicznymi chorobami mięśni w wywiadzie indywidualnym lub rodzinnym, nadużywających alkoholu oraz w przypadku wystąpienia działania toksycznego na mięśnie przy zastosowaniu statyny lub fibratu w wywiadzie. Jeżeli podczas przyjmowania preparatu jednocześnie ze statyną pojawi się ból mięśni, osłabienie lub skurcze, należy oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej; jeżeli jej stężenie będzie znacznie zwiększone (> 5 x GGN), należy przerwać leczenie. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu u pacjentów z Chin w skojarzeniu z symwastatyną lub z ezetymibem i symwastatyną (zwłaszcza w przypadku symwastatyny w dawkach 40 mg lub większych), ze względu na zwiększoną częstość występowania miopatii w tej grupie pacjentów. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z Chin preparatu jednocześnie z symwastatyną w dawce 80 mg lub z ezetymibem w dawce 10 mg i symwastatyną w dawce 80 mg. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z dną lub zagrożonych dną oraz u pacjentów z niestabilną dusznicą bolesną lub w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego, szczególnie jeżeli tacy pacjenci przyjmują również preparaty działające na naczynia, takie jak azotany, antagoniści kanałów wapniowych lub antagoniści receptorów adrenergicznych. Ze względu na ryzyko zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo, należny uważnie obserwować chorych lub potencjalnie chorych na cukrzycę; może być konieczne dostosowanie diety i (lub) leczenia hipoglikemizującego. Ze względu na ryzyko zmniejszenia liczby płytek krwi w trakcie kuracji kwasem nikotynowym, należy starannie ocenić stan pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym. Należy uważnie obserwować pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii oraz pacjentów z przebytą żółtaczką, zaburzeniami wątroby i dróg żółciowych lub wrzodem trawiennym. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Brak badań dotyczących skojarzonego stosowania kwasu nikotynowego i laropiprantu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Decyzję o kontynuowaniu bądź przerwaniu karmienia piersią lub o kontynuacji bądź przerwaniu leczenia należy podejmować uwzględniając korzyść z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania preparatu dla kobiety.

Działania niepożądane

Bardzo często: uderzenia gorąca z zaczerwienieniem. Często: zawroty i ból głowy, parestezja; biegunka, niestrawność, nudności, wymioty; rumień, świąd, wysypka, pokrzywka; uczucie gorąca. Niezbyt często: obrzęk naczynioruchowy, utrata przytomności, duszność, nietrzymanie moczu i stolca, zimne poty, drżenie, dreszcze, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi, obrzęk warg, uczucie palenia, wysypki polekowe, bóle stawów, obrzęk kończyn dolnych, przyspieszenie akcji serca. Ponadto u < 1% pacjentów obserwowano: migotanie przedsionków i inne arytmie serca, kołatanie serca, częstoskurcz; migrena, omdlenie; torbielowaty obrzęk plamki, niedowidzenie toksyczne; duszność; ból brzucha, obrzęk ust, odbijanie się, wrzód trawienny; rogowacenie, ciemnienie, suchość skóry, przebarwienie; wysypka pęcherzykowata, słabość i ból mięsni; upośledzenie tolerancji glukozy, dna; katar; niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne; osłabienie, dreszcze, obrzęk twarzy, obrzęk uogólniony, ból, obrzęk obwodowy; obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość typu I; żółtaczka, niepokój, bezsenność.

Interakcje

Kwas nikotynowy może nasilić działanie preparatów blokujących zwoje nerwowe oraz działających na naczynia, takich jak: azotany, antagoniści kanałów wapniowych i antagoniści receptorów adrenergicznych, prowadząc do niedociśnienia ortostatycznego. W przypadku stosowania symwastatyny w skojarzeniu z kwasem nikotynowym obserwowano nieznaczny wzrost AUC oraz Cmax kwasu symawastatyny (czynnej postaci symwastatyny), który może być pozbawiony znaczenia klinicznego. Ponieważ równoczesne stosowanie preparatów wiążących kwasy żółciowe może zmniejszyć biodostępność leków o charakterze kwasów, w tym kwasu nikotynowego, zaleca się stosowanie preparatu na > 1 h przed lub > 4 h po podaniu leku wiążącego kwasy żółciowe. Należy uwzględnić przyjmowane dawki kwasu nikotynowego zawartego w preparatach witaminowych i suplementach diety. Należy zachować ostrożność, gdy laropiprant jest stosowany jednocześnie z midazolamem, gdyż może dojść do nasilenia działania uspokajającego midazolamu. Laropiprant jest łagodnym do umiarkowanego inhibitorem UGT2B4/UGT2B7, należy zachować ostrożność stosując preparat równocześnie z lekami metabolizowanymi przez te transferazy, np. z zydowudyną. Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu laropiprantu na farmakokinetykę symwastatyny, warfaryny, doustnych środków antykoncepcyjnych, rozyglitazonu i digoksyny. W badaniach klinicznych nie obserwowano znaczącego wpływu laropiprantu na hamowanie przez klopidogrel agregacji płytek krwi indukowanej przez ADP, lecz stwierdzono nieznaczny wzrost hamowania przez klopidogrel agregacji płytek krwi indukowanej przez kolagen; jest mało prawdopodobne, aby ten wpływ był istotny klinicznie gdyż laropiprant nie wydłużał czasu krwawienia podczas stosowania jednocześnie z klopidogrelem. Równoczesne stosowanie laropiprantu z kwasem acetylosalicylowym nie wpływało na agregację płytek krwi indukowaną przez kolagen ani na czas krwawienia w porównaniu z ze stosowaniem jedynie kwasu acetylosalicylowego. Pacjenci otrzymujący jednocześnie kwas acetylosalicylowy, klopidogrel i laropiprant powinni być pod ścisłą obserwacją, gdyż badania nie wykluczają możliwości wydłużenia czasu krwawienia.

Dawkowanie

Doustnie. Dawka początkowa to 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu (1000 mg kwasu nikotynowego/20 mg laropiprantu) raz na dobę. Po 4 tyg. zalecane jest zwiększenie dawki u pacjentów do dawki podtrzymującej 2000 mg/40 mg przyjmowanej jako 2 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu raz na dobę. Ze względu na brak badań nie zaleca się stosowanie wyższych dawek dobowych niż 2000 mg/40 mg. W przypadku, gdy preparatu nie przyjmowano przez mniej niż 7 kolejnych dni, pacjenci mogą wznowić leczenie od ostatnio stosowanej dawki. W przypadku, gdy preparatu nie przyjmowano przez 7 lub więcej kolejnych dni, leczenie należ wznowić od dawki 1000 mg/20 mg przez 1 tydzień, przed zwiększeniem dawki do dawki podtrzymującej 2000 mg/40 mg. Pacjenci stosujący dotąd kwas nikotynowy o przedłużonym uwalnianiu w dawce 2000 mg lub wyższej mogą rozpocząć leczenie od dawki 2000 mg/40 mg. Pacjenci stosujący dotąd kwas nikotynowy o przedłużonym uwalnianiu w dawce mniejszej niż 2000 mg powinni rozpocząć leczenie od dawki początkowej 1000 mg/20 mg, którą po 4 tyg. należy zwiększyć do dawki podtrzymującej 2000 mg/40 mg. W przypadku pacjentów stosujących dotąd kwas nikotynowy o natychmiastowym uwalnianiu leczenie należy rozpocząć od dawki 1000 mg/20 mg, którą po 4 tyg. należy zwiększyć do dawki podtrzymującej 2000 mg/40 mg. W przypadku jednoczesnego stosowania preparatów wiążących kwasy żółciowe, zaleca się podawanie leku Tredaptive na > 1 h przed lub > 4 h po podaniu leku wiążącego kwasy żółciowe.
Tabletki należy przyjmować w całości, z jedzeniem, wieczorem lub przed snem. Aby zachować właściwości tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu tabletek nie wolno dzielić, łamać, miażdżyć ani żuć.

Uwagi

Zaleca się wykonywanie badań czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia, co 6 do 12 tyg. w ciągu pierwszego roku leczenia, a następnie okresowo (np. co pół roku). Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia uderzeń gorąca z zaczerwienieniem, podczas przyjmowania preparatu należ unikać picia alkoholu lub gorących napojów oraz spożywania pikantnego jedzenia. Kwas acetylosalicylowy nie powoduje dodatkowego zmniejszenia uderzeń gorąca z zaczerwienieniem ponad stopień osiągany przez lek; z tego względu nie jest konieczne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w celu złagodzenia objawów uderzenia gorąca z zaczerwienieniem. W testach na obecność glukozy w moczu, kwas nikotynowy może dawać fałszywe dodatnie odczyny z roztworem siarczanu miedzi (odczynnikiem Benedicta). Lek może wpływać na wyniki testów diagnostycznych: często występowała zwiększona aktywność AlAT i (lub) AspAT (w kolejnych oznaczeniach ≥ 3 razy GGN), zwiększone stężenie glukozy na czczo, kwasu moczowego; niezbyt często występowało zwiększone stężenie kinazy kreatynowej (≥ 10 razy GGN), bilirubiny całkowitej, zmniejszone stężenie fosforu oraz zmniejszona liczba płytek krwi. Prowadząc pojazdy lub obsługując urządzenia mechaniczne należy uwzględnić, że zgłaszano przypadki zawrotów głowy.

Pharmindex