Depresja

Depresja dwubiegunowa, depresja poporodowa, depresja endogenna, depresja lękowa, depresja maniakalna, a może depresja reaktywna? Czy cierpisz na któryś z wymienionych rodzajów? A może Twój bliski ma częste wahania nastroju i brak chęci do życia? W dziale Depresja poznasz przyczyny oraz objawy zaburzenia, a także dowiesz się na czym polega terapia poznawczo-behawioralna, terapia interpersonalna oraz terapia psychodynamiczna.

Jak wyjść z depresji? Poznaj przyczyny, objawy i rodzaje zaburzenia, a także dowiedz się na czym polega psychoterapia

Depresja jest to schorzenie o podłożu psychicznym, a polega ono na nieumiejętności cieszenia się z życia. Osobami z zaburzeniami tego typu zajmuje się psycholog, a w cięższych przypadkach – psychiatra.

O depresji można mówić wtedy, gdy stan niechęci do życia trwa dłużej niż kilkanaście dni. Objawy depresji to przede wszystkim niskie poczucie własnej wartości, brak radości z życia, oraz złe samopoczucie.

Co to jest depresja?

Nie należy mylić depresji z chwilowymi huśtawkami emocjonalnymi. Każdy ma lepsze i gorsze dni, ale ma poczucie sensu życia oraz potrafi czerpać z niego radość. Jeśli jednak przez dłuższy czas obecne są same negatywne emocje oraz przypisywane są z góry tylko niepowodzenia to może oznaczać zaburzenie emocjonalne, jakim jest właśnie depresja.

Towarzyszy jej bezsilność, smutek, bezradność, a także niechęć do wychodzenia z domu. W zaawansowanym stadium, chory nie ma ochoty nawet wstać z łóżka oraz przygotować sobie posiłku. 

Depresja przyczyny

Przyczyny depresji to przede wszystkim tzw. predyspozycja. Posiadają ją osoby, które w bliskim pokrewieństwie mają kogoś, kto cierpi lub cierpiał na podobne zaburzenia. Stany depresyjne dotykają osoby w każdym wieku, ale zdecydowanie częściej z tą chorobą borykają się ludzie starsi, którzy zostają sami i tracą sens życia, a także w okresie przekwitania.

Niektórzy cierpią również na tzw. depresję sezonową, która występuje w czasie przesilenia zimowego oraz letniego.

Depresja objawy

Jak rozpoznać depresję? Jakie są objawy depresji? Należy wiedzieć, iż daje ona zarówno objawy somatyczne, jak i psychiczne.

Do głównych objawów fizycznych depresji należą:

  • bezsenność, bądź wielogodzinna potrzeba snu,
  • brak łaknienia lub jego zdecydowany wzrost,
  • spadek, bądź wzrost masy ciała,
  • rozdrażnienie oraz fizyczne zmęczenie,
  • niskie libido,
  • nieregularne miesiączkowanie,
  • migrenowe bóle głowy.

Prócz dolegliwości fizycznych, chory odczuwa przede wszystkim symptomy psychiczne. Ich rodzaj zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania zaburzenia.

Psychiczne oznaki depresji to głównie:

  • bardzo niskie poczucie własnej wartości,
  • problemy z koncentracją,
  • negatywne myślenie oraz nastawienie do świata,
  • myśli samobójcze,
  • w ciężkich przypadkach próby samobójcze,
  • nieumiejętność radzenia sobie z problemami.

Jeśli zauważysz u siebie niepokojące objawy, być może potrzebna będzie pomoc psychologiczna. Warto udać się do specjalisty i porozmawiać o swoich obawach.

Rodzaje depresji

Depresja dzieli się na wiele rodzajów. Większość z nich ma inne podłoże oraz nieco różne objawy o zróżnicowanym stopniu nasilenia. Nie należy lekceważyć żadnego z nich i jak najszybciej zgłosić się po pomoc do specjalisty. Porady psychologiczne w początkowej fazie zaburzenia są zwykle wystarczającą formą leczenia.

Najczęściej występujące rodzaje depresji to:

  • depresja dwubiegunowa – ten rodzaj zaburzenia cechuje się silnymi stanami emocjonalnymi w postaci nagłych zmian nastroju. Wyróżnia go zwiększona aktywność oraz nadwrażliwość. Dzieli się na 3 etapy: manię, hipomanię i depresję. Każdy z nich charakteryzuje się nico innymi objawami i ich stopniem nasilenia.
  • depresja w ciążydotyka kilku procent kobiet ciężarnych. Przyczynami takiego zaburzenia są głównie: ciąża nieplanowana, wcześniejsza utrata ciąży na skutek poronienia, przebyte stany depresyjne, wykryta choroba u płodu, ciężka sytuacja finansowa, niski status społeczny.
  • depresja poporodowa – cechują ją głównie myśli, a także emocje, które są związane ze stosunkami matki z noworodkiem. Częstym objawem jest niechęć do własnego dziecka i brak chęci zajmowania się nim, ale odczuwalne jest przy tym poczucie winy. Matka często boi się zostać sama z maluszkiem w domu, myśląc, że sobie nie poradzi.
  • depresja endogenna – inaczej depresja afektywna jednobiegunowa, depresja kliniczna. Jest to zdecydowanie najcięższy rodzaj zaburzenia i jest trudny do wyleczenia ze względu na zaburzenia pracy mózgu. Taka osoba nie ma chęci umycia się, jedzenia, wstania z łóżka. Często występują myśli oraz próby samobójcze, a leczenie powinno być wyłącznie psychiatryczne, gdyż współpraca jedynie z psychoterapeutą nie przyniesie efektów.
  • depresja lękowa – inaczej nazywana depresją neurotyczną. Chorzy odczuwają bardzo silny lęk, głównie wieczorem oraz z samego rana. Boją się zostać sami w mieszkaniu
    i często cierpią na bezsenność oraz wrażliwość na bodźce. Towarzyszą im trudności
    z przewodem pokarmowym – wahania łaknienia.
  • depresja maniakalna – ten rodzaj zaburzenia jest przeciwieństwem typowych objawów choroby. Osoba cierpiąca na ten typ depresji charakteryzuje się silnym pobudzeniem, aktywnością ruchową, wieloma myślami, słowotokiem, niewielką potrzebą snu. Dodatkowo pojawia się rozdrażnienie oraz duża skłonność do podejmowania ryzyka.
  • depresja u dziecidepresja dziecięca przebiega inaczej niż u osób dorosłych. Jest trudna do zdiagnozowania i wymaga pomocy zarówno psychologa, jak i psychiatry. Często ma charakter epizodyczny i nawracający. Objawia się przede wszystkim wahaniami nastroju, emocji, a także zaburzeniami poznawczymi.
  • depresja psychotyczna – jest to zaburzenie polegające na połączeniu depresji
    z psychozą, która polega na uczuciu lęku i zagrożeń w głowie, które nie mają przełożenia na życie. Dodatkowo pojawiają się halucynacje, czyli omamy. Objawia się głównie nienawiścią do siebie oraz niechęcią do życia.
  • depresja reaktywna – cechuje ją nagłe, bardzo traumatyczne doświadczenie życiowe. Przyczynami takiego stanu może być śmierć bliskiej osoby, wypadek samochodowy, gwałt czy ciężka choroba. Często objawia się silnym poczuciem winy, brakiem chęci do życia, spadkiem motywacji.

Test na depresję

Należy pamiętać, iż depresja to poważne zaburzenie i powinno być ono bezzwłocznie skonsultowane ze specjalistą. Samodzielne próby leczenia w domu są ryzykowne i lepiej ich nie podejmować. Dostępnych jest wiele testów na depresję, których zadaniem jest jedynie nakreślenie problemu, a nie jego rozwiązanie.

 Pomagają one w rozpoznaniu zaburzenia, ale nie powinny być jedynym sposobem znalezienia przyczyn niepokojących objawów.

Psychoterapia

Leczenie depresji to długi i skomplikowany proces. Wiele osób zadaje sobie pytanie – jak walczyć z depresją? Z pewnością niezwykle ważne są porady psychologiczne, a jedną z najskuteczniejszych metod leczenia jest psychoterapia. Wyróżnia ją szerokie spektrum możliwości i technik terapeutycznych.

Najczęściej wykorzystywane w procesie leczenia depresji są:

  • terapia poznawczo-behawioralnajej celem jest zmiana sposobu myślenia, a także zachowania. Wyróżnia ją brak rozmowy o przeszłości, natomiast szuka ona rozwiązania na obecne problemy i stany pacjenta. Spotkania z terapeutą mogą odbywać się indywidualnie lub w kilkuosobowych grupach.
  • terapia interpersonalna – polega na zacieśnianiu kontaktów chorego z rodziną, a także przyjaciółmi. Dąży do częstej komunikacji między nimi, a także w konsekwencji do poprawy własnej samooceny. Stosuje się ją głównie w przypadku depresji reaktywnej, czyli nagłej, traumatycznej.
  • terapia psychodynamiczna – pochodzi od psychoanalizy i cechuje się szczerą rozmową pacjenta z terapeutą. Zadaniem specjalisty jest pomoc w zrozumieniu tego, czego chory nie wie o sobie. Terapia opiera się na założeniu, iż na psychikę człowieka wielki wpływ wywierają nieświadome mechanizmy działania.

Depresja – leczenie

Najczęściej stosowaną metodą leczenia depresji jest opisana wyżej psychoterapia. Jak wyjść z depresji w inny sposób? Jeśli spotkania z psychoterapeutą nie pomagają, inną formą leczenia jest farmakoterapia.

Osoba z silnymi zaburzeniami przyjmuje głównie leki przeciwdepresyjne, tzw. antydepresanty, których zadaniem jest poprawienie samopoczucia chorego, a także pomoc w częstej bezsenności. Substancje w nich zawarte zwiększają wydzielanie w neuronach hormonów: serotoniny oraz noradrenaliny.  

Czytaj też: Depresja u dziecka, dorosłego, seniora a zmiany w mózgu