Nowy sklep

już ON-LINE

Kości obręczy kończyny dolnej

Kości kończyny dolnej obejmują m.in. obręcz kończyny dolnej. Budowa kości obręczy kończyny dolnej to: kość miednicza, kość biodrowa, kość kulszowa oraz kość łonowa. Sprawdź jak wygląda anatomia kości kończyny dolnej.


Spis treści

Kości obręczy kończyny dolnej anatomia

Obręcz kończyny dolnej (cingulum membri inferioris) zwana obręczą miedniczną składa się z dwóch kości miednicznych (os coxae) połączonych od tyłu kością krzyżową (os sacrum) i guziczną (os coccygis), a od przodu spojeniem łonowym (symphysis pubica). Obie kości miedniczne obejmują szkielet osiowy i tworzą z kością krzyżową silny, zamknięty pierścień kostny określany jako miednica (pelvis).

Kość miedniczna

Kość miedniczna (os coxae) jest parzystą, największą kością ludzkiego szkieletu. Powstaje w wyniku zrośnięcia się kości biodrowej (os ilium), łonowej (os pubis) i kulszowej (os ischii), co ma miejsce dopiero u dorosłego człowieka. Wszystkie te trzy kości łączą się mniej więcej pośrodku kości miednicznej gdzie po jej zewnętrznej stronie wspólnie tworzą panewkę (acetabulum).

Panewka stawu biodrowego otoczona jest od góry wysokim brzegiem zwanym rąbkiem panewki (limbus acetabuli), który w dolnej części jest przerwany szerokim wcięciem panewki (incisura acetabuli). Poniżej panewki znajduje się otwór zasłonowy (foramen obturatum) ograniczony przez kość kulszową i łonową oraz przesłonięty w większości błoną zasłonową. Przez pozostawiony otwór przechodzą naczynia i nerwy zasłonowe.

Kość biodrowa

Kość biodrowa (os ilium) jest największym elementem kości miednicznej. Składa się z talerza i trzonu kości biodrowej (ala ossis illi et corpus ossis illi) oddzielonych od siebie stronie kresą łukowatą (linea arcuata). Trzon kości biodrowej bierze udział w tworzeniu panewki. Na talerzu kości biodrowej wyróżnia się dwie powierzchnie – zewnętrzną, czyli pośladkową i wewnętrzną, czyli krzyżowo-miedniczną.

Powierzchnia pośladkowa jest miejscem przyczepów trzech mięśni pośladkowych. Powierzchnia wewnętrzna talerza, czyli powierzchnia krzyżowo-miedniczna jest od dołu odgraniczona od trzonu kresą łukowatą. Tworzy dół biodrowy (fossa iliaca). Do tyłu od niego znajduje się powierzchnia uchowata (facies auricularis) oraz guzowatość biodrowa (tuberositas iliaca). Powierzchnia uchowata kości biodrowej łączy się stawowo z powierzchnią uchowatą kości krzyżowej.

Grzebień biodrowy (crista iliaca) będący górnym, zgrubiałym brzegiem talerza, rozpoczyna się tępo wystającym kolcem biodrowym przednim górnym (spina iliaca anterior superior), poniżej którego znajduje się kolec biodrowy przedni dolny (spina iliaca anterior inferior). Natomiast brzeg tylny grzebienia kończy się kolcem biodrowym tylnym górnym (spina iliaca posterior superior).

Na grzebieniu, około 5 cm od kolca biodrowego przedniego górnego znajduje się, wyczuwalny przez skórę, guzek biodrowy (tuberculum iliacum). Brzeg przedni talerza kości biodrowej jest wklęsły i ku dołowi przechodzi w trzon kości łonowej, tworząc wraz z nim wyniosłość biodrowo-łonową (eminentia iliopubica). Brzeg tylny talerza, krótszy niż brzeg przedni, ku dołowi przechodzi w głębokie wcięcie kulszowe większe (incisura ischiadica major).

Kość kulszowa

Kość kulszowa (os ischii) będąca tylno-dolnym odcinkiem kości miednicznej, dzieli się na trzon i gałąź kości kulszowej (corpus ossis ischii et ramus ossis ischii). Trzon kości kulszowej bierze udział w tworzeniu panewki. Na jego przednio-dolnym brzegu, poniżej panewki, znajduje się guzek zasłonowy tylny. Z brzegu tylnego trzonu wystaje kolec kulszowy (spina ischiadica), powyżej którego jest wcięcie kulszowe większe (incisura ischiadica major).

Poniżej znajduje się wcięcie kulszowe mniejsze (incisura ischiadica minor), które od dołu ograniczone jest guzem kulszowym (tuber ischiadicum). Wcięcia zamknięte są więzadłami tworząc odpowiedni otwory kulszowe większy i mniejsze, przeze które przebiegają naczynia, nerwy oraz mięśnie. W pozycji siedzącej mięśnie rozsuwają się odsłaniając dwa guzy kulszowe, na których spoczywa wtedy ciężar ciała.

Kość łonowa

Kość łonowa (os pubis) będąca przednią częścią kości miednicznej składa się trzonu (corpus ossis pubis), gałęzi dolnej (ramus interior ossis pubis) i gałęzi górnej kości łonowej (ramus superior ossis pubis). Trzon bierze udział w tworzeniu panewki. Przyśrodkowo w stosunku do panewki znajduje się wyniosłość biodrowo-łonowa (eminentia iliopubica) utworzona przez kość łonową i biodrową. Gałąź górna kości łonowej ma charakterystyczny brzeg tylny w postaci ostrego grzebienia, który ku tyłowi przedłuża się w kresę łukowatą. Gałąź dolna kości łonowej łączy się z kością kulszową.



Budowakościmiednicznej


Kośćmiedniczna-widokodprzodu


Kośćmiedniczna-widokzboku


Kośćmiedniczna-widokodwewnątrz" class="art__hash-separator">

Kość miedniczna


Budowa kości miednicznej


Kość miedniczna - widok od przodu


Kość miedniczna - widok z boku


Kość miedniczna - widok od wewnątrz