Znajdź lek

Abseamed

Spis treści

Działanie

Epoetyna alfa uzyskana metodą inżynierii genetycznej jest glikozylowana i identyczna pod względem składu aminokwasowego i węglowodanowego z endogenną erytropoetyną ludzką, która została wyizolowana z moczu pacjentów z niedokrwistością. Jest glikoproteiną, która jako czynnik stymulujący mitozę i hormon różnicujący, stymuluje tworzenie erytrocytów z erytroidalnych komórek prekursorowych (komórek macierzystych). Po podaniu epoetyny alfa zwiększa się liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny i liczba retikulocytów, a także zwiększa się wbudowywanie żelaza 59Fe. Po wielokrotnym dożylnym podaniu epoetyny alfa średni T0,5 wynosi ok. 4 h u zdrowych ochotników; ok. 5 h u pacjentów z niewydolnością nerek oraz ok. 6 h u dzieci. Po podaniu podskórnym stężenia leku we krwi są znacznie mniejsze niż po podaniu dożylnym. Zwiększają się powoli i osiągają wartość maksymalną po 12-18 h od podania. Cmax po podaniu podskórnym jest zawsze znacznie mniejsze niż po podaniu dożylnym (około 1/20 wartości). T0,5 po podaniu podskórnym wynosi ok. 24 h. Biodostępność epoetyny alfa jest o ok. 20% mniejsza po podaniu podskórnym niż po podaniu dożylnym.

Wskazania

Leczenie objawowej niedokrwistości związanej z przewlekłą niewydolnością nerek u pacjentów dorosłych i pediatrycznych (leczenie niedokrwistości związanej z przewlekłą niewydolnością nerek u pacjentów pediatrycznych i dorosłych poddawanych hemodializie oraz pacjentów dorosłych poddawanych dializie otrzewnowej; leczenie ciężkiej niedokrwistości pochodzenia nerkowego, której towarzyszą objawy kliniczne u pacjentów z niewydolnością nerek, która nie wymaga jeszcze leczenia dializą). Leczenie niedokrwistości i zmniejszenie ilości przetoczeń krwi u dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię z powodu guzów litych, chłoniaka złośliwego lub szpiczaka mnogiego z jednoczesnym zagrożeniem przetoczenia krwi wynikającym z ich stanu ogólnego (np. stan układu krążenia, istniejąca niedokrwistość na początku chemioterapii). Preparat może być stosowany w celu uzyskania większej ilości krwi autologicznej u pacjentów zakwalifikowanych do programu przetoczeń - w tym wskazaniu, z uwagi na doniesienia o ryzyku wystąpienia epizodów zakrzepowo-zatorowych, należy rozważyć jego zastosowanie; leczenie należy stosować jedynie u pacjentów bez niedoboru żelaza i z umiarkowaną niedokrwistością (hemoglobina 10-13 g/dl [6,2-8,1 mmol/l]), kiedy procedury oszczędzające krew są niedostępne lub niewystarczające i kiedy planowy duży zabieg chirurgiczny wymaga znacznej objętości krwi (nie mniej niż 4 jednostki krwi dla kobiet i nie mniej niż 5 jednostek dla mężczyzn). Preparat może być stosowany w celu zmniejszenia narażenia na przetoczenia krwi allogenicznej u dorosłych pacjentów bez niedoboru żelaza przed dużymi operacjami ortopedycznymi w trybie planowym, z wysokim ryzykiem powikłań po przetoczeniu krwi - zastosowanie leku należy ograniczyć do chorych z umiarkowaną niedokrwistością (Hb 10-13 g/dl [6,2-8,1 mmol/l]), w przypadku braku możliwości dokonania przetoczenia krwi autologicznej oraz przy przewidywanej utracie krwi od 900 do 1800 ml.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Pacjentom, u których w wyniku leczenia jakimkolwiek preparatem erytropoetyny rozwinęła się wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa (PRCA), nie należy podawać epoetyny alfa ani innych preparatów erytropoetyny. Preparatu nie należy podawać pacjentom, którzy nie mogą z różnych przyczyn otrzymywać właściwej profilaktyki przeciwzakrzepowej. Zastosowanie epoetyny alfa we wskazaniu “uzyskanie większej ilości krwi autologicznej" jest przeciwwskazane u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego lub udarem mózgu w miesiącu poprzedzającym leczenie, niestabilną dusznicą bolesną oraz zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żył głębokich (np. żylna choroba zakrzepowo-zatorowa w wywiadzie). Zastosowanie epoetyny alfa u chorych zakwalifikowanych do dużych operacji ortopedycznych w trybie planowym, którzy nie biorą udziału w programie autologicznej transfuzji krwi, jest przeciwwskazane u pacjentów z zaawansowaną chorobą tętnic wieńcowych, obwodowych, szyjnych lub mózgowych, w tym u chorych ze świeżym zawałem serca lub epizodem mózgowo-naczyniowym. Nie podawać leku w infuzji dożylnej.