Znajdź lek

Amotaks



Amotaks to antybiotyk, który działa bakteriobójczo i jest dostępny wyłącznie na receptę. Wskazaniami do stosowania leku są: zakażenia dolnych oraz górnych dróg oddechowych, niepowikłana rzeżączka, zakażenia układu moczowego, skóry oraz stomatologiczne. Antybiotyk zapobiega zapaleniu wsierdzia i wspomaga leczenie wczesnej postaci boreliozy.

Spis treści

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, wrażliwy na działanie β-laktamaz. Mechanizm działania polega na blokowaniu biosyntezy ściany komórkowej. Gatunki zwykle wrażliwe na amoksycylinę - tlenowe bakterie Gram-dodatnie: Corynebacterium diphteriae, Enterococcus faecalis, Listeria monocytogenes, Streptococcus agalactiae, Streptococcus bovis, Streptococcus pyogenes; tlenowe bakterie Gram-ujemne: Helicobacter pylori; bakterie beztlenowe: Peptostreptococcus spp.; inne: Borrelia spp. Gatunki, wśród których występuje problem oporności nabytej: Corynebacterium spp., Enterococcus faecium, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis, Prevotella Fusobacterium spp. Organizmy o oporności wrodzonej: Staphylococcus aureus, Acinetobacter spp., Citrobacter spp., Enterobacter spp., Klebsiella spp., Legionella spp., Morganella morganii, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas spp., Serratia spp., Bacteroides fragilis, Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Rickettsia spp. Amoksycylina osiąga Cmax w czasie 1-2 h po podaniu doustnym. W ok. 17% wiąże się z białkami osocza. Stężenia terapeutyczne uzyskiwane są szybko w surowicy, tkance płucnej, wydzielinie oskrzeli, wydzielinie ucha środkowego, żółci i w moczu. Jeśli opony mózgowe są zdrowe, amoksycylina słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Przenika przez łożysko i w niewielkich ilościach do mleka kobiecego. Jest wydalana głównie przez nerki. Około 60-80% dawki jest wydalane z moczem w niezmienionej czynnej postaci, w ciągu 6 h po podaniu leku. Niewielka ilość jest wydzielana w żółci. Około 7-25% dawki jest metabolizowane do nieczynnego kwasu penicyloilowego. T0,5 wynosi 1-1,5 h. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek T0,5 wynosi od 5-20 h. Amoksycylina ulega hemodializie.

Wskazania

Zakażenia spowodowane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę, tj.: zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych; zakażenia układu moczowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia stomatologiczne; ostra, niepowikłana rzeżączka; zapobieganie zapaleniu wsierdzia; wczesna postać boreliozy; eradykacja Helicobacter pylori jako element złożonej terapii wielolekowej. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na penicylinę; należy uwzględnić możliwość krzyżowej alergii na inne antybiotyki β-laktamowe w tym cefalosporyny). Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą. Mononukleoza zakaźna.

Środki ostrożności

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. W przypadku wystąpienia natychmiastowej i (lub) ciężkiej reakcji alergicznej podawanie antybiotyku należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. Także w przypadku wystąpienia objawów ostrej uogólnionej osutki krostkowej należy koniecznie odstawić lek i nie podawać w przyszłości amoksycyliny. Nie stosować w leczeniu zakażeń bakteryjnych u pacjentów z zakażeniami wirusowymi, z ostrą białaczką limfatyczną lub mononukleozą zakaźną, ze względu na ryzyko wystąpienia rumieniowych odczynów skórnych (odropodobnych). Stosować ostrożnie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek; ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy. Podczas leczenia dużymi dawkami kontrolować parametry hematologiczne. U dzieci, wcześniaków i niemowląt zachować ostrożność i kontrolować czynność nerek, wątroby i parametry hematologiczne. Stosowanie dużych dawek antybiotyków β-laktamowych u pacjentów z niewydolnością nerek lub napadami drgawkowymi w wywiadzie, leczonych z powodu padaczki lub zapalenia opon może powodować drgawki. Długotrwałe stosowanie amoksycyliny może powodować nadmierny wzrost opornych bakterii lub drożdżaków; należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadkażenia. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka w związku ze stosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Podczas stosowania dużych dawek amoksycyliny należy podawać odpowiednie ilości płynów i utrzymywać właściwą diurezę w celu zminimalizowania możliwości wytrącania się kryształów amoksycyliny w moczu. U pacjentów cewnikowanych należy regularnie kontrolować drożność cewnika. Ze względu na zawartość sacharozy, granulatu nie należy stosować u pacjentów z rzadką, dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Ciąża i laktacja

Ograniczone dane wskazują, że amoksycylina nie ma niepożądanego wpływu na przebieg ciąży ani stan zdrowia płodu lub noworodka - ostrożnie stosować w ciąży. Niewielka ilość amoksycyliny przenika do mleka matki, ryzyko wpływu na dziecko jest znikome - lek można stosować w okresie karmienia piersią. Karmienie piersią trzeba jednak przerwać, jeśli u niemowlęcia wystąpią zaburzenia żołądkowo-jelitowe, drożdżyca lub wysypka skórna.

Działania niepożądane

Kaps., tabl. Często: biegunka. Niezbyt często: wysypki (częściej pojawiają się u pacjentów z mononukleozą oraz u pacjentów z zaburzeniami limfatycznymi, w tym z białaczką limfatyczną), świąd, pokrzywka, nudności, wymioty, niewielkie, przemijające zwiększenie aktywności AspAT, AlAT. Rzadko: rumień wielopostaciowy. Bardzo rzadko: kandydoza skóry i błon śluzowych, małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy, ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, zespół choroby posurowiczej), zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona osutka krostkowa, nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, stan dezorientacji, zawroty głowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (może pojawić się podczas trwania lub po zakończeniu terapii), czarne zabarwienie języka, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, bezmocz, ból głowy, zmęczenie. W pojedynczych przypadkach: krystaluria (występująca z reguły u pacjentów otrzymujących duże dawki antybiotyku lub u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek). U pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących duże dawki amoksycyliny mogą pojawić się drgawki. Granulat. Często: zaburzenia żołądkowe, nudności, utrata łaknienia, wymioty, wzdęcia, luźne stolce, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia smaku, reakcje skórne (takie jak wysypka, zwłaszcza w okolicy jamy ustnej, osutka, świąd, pokrzywka). Niezbyt często: nadkażenia i kolonizacja opornymi drobnoustrojami lub drożdżakami (w tym kandydoza błony śluzowej jamy ustnej i pochwy) w wyniku przedłużonego i powtarzanego stosowania amoksycyliny, umiarkowane i przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko: eozynofilia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk krtani, choroba posurowicza, alergiczne zapalenie naczyń, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, działania na o.u.n. (w tym hiperkineza, zawroty głowy i drgawki), powierzchowne przebarwienie zębów (przebarwienia można zwykle usunąć podczas mycia zębów), zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy wysiękowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria, gorączka polekowa. Bardzo rzadko: leukopenia, neutropenia, granulocytopenia, trombocytopenia, pancytopenia, niedokrwistość, zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza, wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombinowego, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, czarne zabarwienie języka. Drgawki mogą występować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, padaczką, zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych lub otrzymujących duże dawki amoksycyliny.

Interakcje

Probenecyd opóźnia wydalanie amoksycyliny przez kanaliki nerkowe, co skutkuje zwiększeniem stężenia amoksycyliny we krwi oraz wydłużeniem jej okresu półtrwania. Jednoczesne podanie amoksycyliny z chemioterapeutykami działającymi bakteriostatycznie (takimi jak chloramfenikol, erytromycyna lub sulfonamidy), może zmniejszyć jej bakteriobójcze działanie. Podawanie antybiotyków o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, w tym amoksycyliny, może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Allopurynol stosowany z amoksycyliną zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji uczuleniowych - nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jednoczesne leczenie amoksycyliną i lekami przeciwzakrzepowymi może powodować wydłużenie czasu protrombinowego, dlatego zaleca się kontrolować ten parametr; może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego. Amoksycylina może zwiększać wchłanianie digoksyny; może być konieczne dostosowanie dawki digoksyny. Zmniejsza klirens nerkowy metotreksatu, nasilając jego toksyczność; należy ściśle kontrolować stężenie metotreksatu we krwi.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. > 40 kg: zwykle 750 mg-3 g/dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 6 g/dobę. Zakażenia dróg oddechowych: 1,5-2 g 2 razy na dobę lub 1 g 3 razy na dobę. Rzeżączka: jednorazowo 3 g. Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 2 g przy zabiegach stomatologicznych 30-60 min przed zabiegiem; w celu uzyskania dalszych szczegółowych informacji i opisu postępowania u pacjentów obciążonych ryzykiem również przy innych zabiegach chirurgicznych, należy zapoznać się z lokalnymi, oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi zapobiegania zapaleniu wsierdzia. Wczesne stadium boreliozy: 500 mg-1 g 2 razy na dobę przez 10 do 21 dni. Eradykacja Helicobacter pylori: w zakażeniach wywołanych przez H. pylori lek stosuje się w schemacie wielolekowej terapii skojarzeniowej. Dzieci o mc. do 40 kg: 40-90 mg/kg mc./dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych; nie przekraczać dawki 3 g/dobę. Dane z badań farmakokinetyki i farmakodynamiki wskazują większą skuteczność amoksycyliny, jeśli podawana jest 3 razy na dobę, dlatego dawkowanie 2 razy na dobę zaleca się jedynie podczas stosowania większych dobowych dawek. Wczesne stadium boreliozy: 25-50 mg/kg mc./dobę przez 10 do 21 dni. Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg mc. na 1 h przed planowanym zabiegiem chirurgicznym; Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Dorośli: klirens kreatyniny >30 ml/min - dostosowanie dawki nie jest konieczne; 30-10 ml/min - 500 mg co 12 h; <10 ml/min - 500 mg co 24 h; hemodializa - 500 mg na dobę i 500 mg podczas i po zakończeniu dializy. Dzieci: klirens kreatyniny >30 ml/min - dostosowanie dawki nie jest konieczne; 30-10 ml/min - dawka zwykle stosowana co 12 h; <10 ml/min - dawka zwykle stosowana co 24 h. Czas leczenia. Zwykle leczenie należy kontynuować przez 2-3 dni od chwili ustąpienia objawów klinicznych. W zakażeniach paciorkowcowych leczenie należy prowadzić przez co najmniej 10 dni. W zakażeniach ciężkich lub przewlekłych czas leczenia zależy od obrazu klinicznego. Sposób podania. Produkt można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku. Zawiesinę można popić wodą (dorośli, starsze dzieci) lub herbatą bądź mlekiem (małe dzieci).

Uwagi

Z uwagi na duże stężenie amoksycyliny w moczu, zastosowanie chemicznych metod oznaczania zawartości glukozy w moczu może powodować fałszywie dodatni wynik oznaczenia (zaleca się oznaczanie stężenia glukozy metodą enzymatyczną); amoksycylina może zmniejszać stężenie estriolu w moczu kobiet ciężarnych; może zaburzać oznaczanie białka metodami kolorymetrycznymi; w dużych stężeniach może zaniżać wynik pomiaru stężenia glukozy we krwi.

Pharmindex