Znajdź lek

AziTeva

Działanie

Antybiotyk makrolidowy z klasy azalidów. Działa bakteriostatycznie na tlenowe bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na erytromycynę, głównie na Streptococcus pyogenes i S. pneumoniae, tlenowe bakterie Gram-ujemne (m.in. Bordetella pertussis, szczepy ETEC i EAEC Escherichia coli, Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae, Neisseria gonorrhoeae, wrażliwe na erytromycynę szczepy Moraxella catarrhalis) oraz niektóre bakterie beztlenowe (Fusobacterium nucleatum i F. necrophorum, Prevotella spp., Propionibacterium spp.). Działa także na bakterie atypowe: Chlamydophila pneumoniae i Chlamydia trachomatis, Legionella spp., Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma pneumoniae, kompleks Mycobacterium avium. Zmienną wrażliwość wykazują m.in. wrażliwe na meticylinę szczepy Staphylococcus aureus i gronkowców koagulazo-ujemnych, średnio wrażliwe na penicylinę szczepy S. pneumoniae, S. pyogenes i S. viridans oraz oporne na erytromycynę szczepy M. catarrhalis. Azytromycyna nie działa m.in. na enterokoki, szczepy gronkowców oporne na meticylinę, szczepy S. pneumoniae i S. viridans oporne na penicylinę, Bacteroides fragilis, Pseudomonas aeruginosa. Biodostępność azytromycyny po podaniu doustnym wynosi około 37%. Lek szybko przenika do ognisk zakażenia w tkankach, osiągając w nich wielokrotnie większe stężenia niż we krwi (m.in. gruczoł krokowy, migdałki, płuca). Szczególnie duże stężenia osiąga w fagocytach. Azytromycyna nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi (w zależności od stężenia) 18-52%. Azytromycyna jest częściowo metabolizowana w wątrobie do nieczynnych związków oraz wydalana z kałem i moczem zarówno w postaci niezmienionej, jak i w postaci metabolitów. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-4 dni.

Wskazania

Zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli i pozaszpitalne zapalenie płuc o łagodnym lub umiarkowanie ciężkim przebiegu), zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok oraz paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków podniebiennych), ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, niepowikłane zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na azytromycynę, inny antybiotyk makrolidowy lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nie stosować u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby.

Środki ostrożności

Nie stosować u pacjentów z wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT oraz u pacjentów leczonych jednocześnie innymi lekami wydłużającymi odstęp QT (leki przeciwarytmiczne klasy I A i III, cizaprid i terfenadyna) lub alkaloidami sporyszu. Nie stosować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemią lub hipomagnezemią), ani u pacjentów z istotną klinicznie bradykardią, zaburzeniami rytmu lub ciężką niewydolnością serca. Nie stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR<10 ml/min) oraz u pacjentów z chorobami neurologicznymi lub psychicznymi. Nie stosować jako lek I rzutu w paciorkowcowym zapaleniu gardła i migdałków, ani w leczeniu zakażonych ran oparzeniowych. Nie stosować w ciężkich zakażeniach, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie dużych stężeń antybiotyku we krwi. Azytromycyna rzadko jest lekiem I rzutu w zapaleniu zatok i ostrym zapaleniu ucha środkowego. Przed rozpoczęciem leczenia zakażenia przenoszonego drogą płciową należy wykluczyć równoległe zakażenie Treponema pallidum. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 6 mż. są ograniczone.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku zagrożenia życia. Zaleca się zaprzestać karmienia piersią podczas leczenia azytromycyną oraz przez 2 dni po jego zakończeniu.

Działania niepożądane

Najczęściej obserwowano nudności, wymioty, biegunkę, dyskomfort brzuszny (ból i kurcze). Niezbyt często występują wolne stolce, wzdęcia, jadłowstręt, zaburzenia trawienia, reakcje alergiczne (w tym świąd i wysypka skórna), bóle stawów, zapalenie pochwy, ból i zawroty głowy, senność, drgawki, zaburzenia węchu i smaku. Rzadko obserwowano zaburzenia hematologiczne (m.in. trombocytopenia i niedokrwistość hemolityczna), zaburzenia psychiczne (agresywność, pobudzenie, niepokój, nerwowość, depersonalizacja, majaczenie - u osób w podeszłym wieku), parestezje, omdlenia, astenię, bezsenność, nadreaktywność, upośledzenie słuchu - głównie po dużych dawkach stosowanych długotrwale (w większości odwracalne), kołatanie serca, arytmię, (w tym tachykardię komorową) oraz zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, hipotonię, zaparcia, przebarwienia języka i zębów, zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczkę cholestatyczną, martwicę i niewydolność wątroby, reakcje alergiczne (m.in. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, anafilaksja), ciężkie reakcje skórne (m.in. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), śródmiąższowe zapalenie nerek, ostrą niewydolność nerek, kandydozę, złe samopoczucie.

Interakcje

Leki przeciwarytmiczne klasy I A i III, cizaprid i terfenadyna zwiększają ryzyko wydłużenia odstępu QT. Jednoczesne stosowanie z ergotaminą może prowadzić do zatrucia sporyszem. Leki zobojętniające sok żołądkowy (związki glinu i magnezu) zmniejszają o 30% stężenie maksymalne azytromycyny we krwi, lecz nie wpływają na całkowitą ilość wchłoniętego leku (zaleca się stosować preparat co najmniej na 1 h przed lub 2 h po podaniu tych leków). W skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny występuje tendencja do krwotoków (należy monitorować czas protrombinowy). Jednoczesne podanie z cyklosporyną lub digoksyną może zwiększać stężenie we krwi oraz toksyczność tych leków (zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie ich stężeń we krwi); interakcja ta może także wystąpić w przypadku teofiliny. Azytromycyna zwiększa stężenie we krwi czynnego metabolitu zydowudyny, co może być korzystne dla pacjentów. W skojarzeniu z rifabutyną obserwowano przypadki neutropenii. Niektóre antybiotyki makrolidowe wchodzą w interakcje z astemizolem, triazolamem, midazolamem, alfentanilem, wywierając działanie kardiotoksyczne; mimo że nie obserwowano ich w odniesieniu do azytromycyny, zaleca się ostrożność przy łącznym stosowaniu z preparatem. Należy także zachować ostrożność, stosując azytromycynę jednocześnie z innymi lekami o wąskim współczynniku terapeutycznym, które są metabolizowane przez CYP 3A4 (np. pimozyd).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. powyżej 45 kg: 500 mg raz na dobę przez 3 dni lub alternatywnie 1. dnia - 500 mg; 2.-5. dzień: 250 mg raz na dobę (całkowita dawka na kurację wynosi 1500 mg). W niepowikłanym zapaleniu cewki moczowej lub szyjki macicy: 1 g jednorazowo. Dzieci o mc. 10-45 kg: 10 mg/kg mc. raz na dobę przez 3 dni lub alternatywnie 1. dnia - 10 mg/kg mc.; 2.-5. dzień: 5 mg/kg mc. raz na dobę. W paciorkowcowym zapaleniu gardła dzieci od 2 lat: 10-20 mg/kg mc. raz na dobę przez 3 dni (maksymalna dawka dobowa - 500 mg). W zapaleniu zatok u dzieci zaleca się stosować preparat po skończeniu 16 lat. Lek przyjmuje się niezależnie od posiłku.

Uwagi

W przypadku wystąpienia ciężkiej niewydolności wątroby lek należy odstawić. Jeśli konieczne jest jego dalsze stosowanie, należy monitorować czynność wątroby.

Pharmindex