Znajdź lek

Azithromycin-ratiopharm

Spis treści

Działanie

Antybiotyk makrolidowy z klasy azalidów. Działa bakteriostatycznie na bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na erytromycynę (m.in. wrażliwe na metycylinę szczepy Staphylococcus aureus i gronkowców koagulazo-ujemnych, Streptococcus spp.) oraz na bakterie Gram-ujemne (m.in. Haemophilus influenzae, H. ducreyi , Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, Borrelia burgdorferi, Helicobacter pylori). Działa także na bakterie atypowe (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae i Ch. trachomatis, Legionella spp., Ureaplasma urealyticum, kompleks Mycobacterium avium) oraz niektóre bakterie beztlenowe (m.in. Propionibacterium spp., Clostridium perfringens). Występuje pełna oporność krzyżowa z innymi makrolidami i linkozamidami w stosunku do paciorkowców, enterokoków i gronkowców (zwłaszcza szczepy MRSA). Biodostępność po podaniu doustnym - około 37%. Wiązanie z białkami osocza wynosi w zależności od stężenia 18-52%. Lek osiąga stężenie maksymalne w osoczu po 2-3 h. Azytromycyna szybko przenika do ognisk zakażenia w tkankach, osiągając w nich wielokrotnie większe stężenia niż we krwi. Szczególnie duże stężenia osiąga w fagocytach, płucach, gruczole krokowym i migdałkach. Azytromycyna jest wydalana głównie z kałem w postaci niezmienionej i w postaci metabolitów oraz w niewielkim stopniu z moczem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-4 doby.

Wskazania

Zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc o nasileniu od lekkiego do umiarkowanie ciężkiego), zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, gardła, migdałków), ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, niepowikłane zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na azytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności

Nie należy podawać pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child-Pugh). Nie stosować u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT lub w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, cyzapryd, terfenadyna), u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemia i hipomagnezemia), klinicznie istotną bradykardią, zaburzeniami rytmu lub ciężką niewydolnością serca, a także w skojarzeniu z alkaloidami sporyszu (m.in. ergotaminą). Nie należy stosować azytromycyny jako leku pierwszego rzutu w paciorkowcowym zapaleniu gardła i migdałków, w leczeniu zakażonych ran oparzeniowych ani w zakażeniach o ciężkim przebiegu. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz u pacjentów z chorobami neurologicznymi lub psychicznymi.

Ciąża i laktacja

W ciąży dopuszcza się stosowanie jedynie w przypadkach zagrażających życiu. Zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas leczenia oraz przez 2 dni po zakończeniu leczenia.

Działania niepożądane

Często obserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunkę, dyskomfort w jamie brzusznej (bóle, kurcze). Niezbyt często występują: luźne stolce, wzdęcia, utrata łaknienia, niestrawność, zapalenie pochwy, bóle stawów, ból i zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność, drgawki, zaburzenia węchu i smaku, reakcje nadwrażliwości, m.in. świąd i wysypka skórna, rzadko pozostałe reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie naskórka) oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości (rzadko o skutku śmiertelnym), takie jak obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. Ponadto rzadko występują: zaburzenia psychiczne (agresja, pobudzenie psychoruchowe, niepokój, nerwowość, depersonalizacja, majaczenie u pacjentów w podeszłym, wieku), zaburzenia hematologiczne (m.in. trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna), parestezje, omdlenia, astenia, bezsenność, nadmierna ruchliwość, uszkodzenie słuchu (w większości przemijające), szumy uszne, zaburzenia rytmu serca (m.in. kołatanie serca, tachykardia komorowa), zaparcie, zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, przebarwienia zębów i języka, zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna), rzadko martwica i niewydolność wątroby mogąca prowadzić do zgonu, śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek, astenia, kandydoza.

Interakcje

Preparatu nie należy stosować jednocześnie z alkaloidami sporyszu ze względu na ryzyko zatrucia tymi pochodnymi. Ostrożnie stosować w połączeniu z digoksyną (ryzyko zwiększenia stężenia digoksyny we krwi), cyklosporyną lub teofiliną (należy monitorować ich stężenie we krwi), a także chinidyną, cyzaprydem, astemizolem, terfenadyną, pimozydem, triazolamem, midazolamem, alfentanylem (ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca). Leki zobojętniające sok żołądkowy (związki glinu i magnezu) zmniejszają stężenie maksymalne azytromycyny we krwi (zaleca się ją przyjmować co najmniej 1 h przed lub 2 h po podaniu tych leków). W skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa się skłonność do krwawień (należy monitorować czas protrombinowy). Azytromycyna zwiększa stężenie czynnego metabolitu zydowudyny we krwi, co może być korzystne dla pacjentów. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z ryfabutyną może wpływać na stężenie obu leków we krwi, ponadto prowadzi do neutropenii.

Dawkowanie

Dorośli i dzieci o mc. powyżej 45 kg doustnie zazwyczaj 500 mg raz na dobę przez 3 dni lub 500 mg w dawce jednorazowej pierwszego dnia, a następnie 250 mg raz na dobę przez kolejne 4 dni (całkowita dawka na kurację wynosi 1,5 g). W niepowikłanym chlamydiowym zapaleniu cewki moczowej i szyjki macicy: 1 g jednorazowo. Preparat przyjmuje się niezależnie od posiłku.

Uwagi

Pharmindex