Najzdrowsze miejsce w internecie

Lescol

Spis treści

Lescol - skład

1 kaps. zawiera 20 mg lub 40 mg fluwastatyny w postaci soli sodowej. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 80 mg fluwastatyny w postaci soli sodowej.

Lescol - działanie

Lek zmniejszający stężenie cholesterolu - kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, warunkującej przekształcenie HMG-CoA do mewalonianu, prekursora steroli, w tym cholesterolu. Działa przede wszystkim w wątrobie i jest głównie racematem dwóch erytroenancjomerów, z których jeden wykazuje aktywność farmakologiczną. W wyniku hamowania biosyntezy cholesterolu następuje zmniejszenie zawartości cholesterolu w komórkach wątroby, co pobudza syntezę receptorów lipoprotein o małej gęstości (LDL), na skutek czego zwiększa się wychwyt cząsteczek LDL. Wynikiem tych procesów jest zmniejszenie stężenia cholesterolu w osoczu. Fluwastatyna obniża poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i trójglicerydów oraz zwiększa poziom cholesterolu HDL u pacjentów z hipercholesterolemią i dyslipidemią mieszaną. Odpowiedź terapeutyczna jest wyraźna po 2 tyg. stosowania leku, a maksymalną odpowiedź uzyskuje się w ciągu 4 tyg. od rozpoczęcia leczenia i jest ona podtrzymywana w trakcie długotrwałego leczenia. Po podaniu doustnym na czczo fluwastatyna wchłania się szybko i całkowicie (98%). Po podaniu doustnym tabl. o przedłużonym uwalnianiu 80 mg, szybkość wchłaniania fluwastatyny była prawie 60% wolniejsza w porównaniu z kapsułkami, podczas gdy średni czas trwania był wydłużony o ok. 4 h. Po spożyciu posiłku wchłanianie leku zachodzi wolniej. Fluwastatyna działa głównie w wątrobie, która jest także głównym miejscem metabolizmu. Bezwzględna dostępność biologiczna leku wynosi 24%. Lek w ponad 98% wiąże się z białkami osocza. Głównymi związkami występującymi we krwi jest fluwastatyna i jej nieczynny farmakologicznie metabolit: kwas N-deizopropylopropionowy. Metabolity hydroksylowane są czynne farmakologicznie, ale nie przenikają do krążenia ogólnego. Fluwastatyna podlega biotransformacji przy udziale kilku, alternatywnych izoenzymów CYP450 i stąd jest stosunkowo niewrażliwa na hamowanie CYP450; hamuje tylko metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C9. Lek w 6% wydalany jest z moczem, w 93% - z kałem. Po podaniu dawki 40 mg końcowy T0,5 wynosi 2,3 ±0,9 h. Istnieje ryzyko kumulacji leku u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.

Lescol - wskazania

Dyslipidemia. Leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii u dorosłych pacjentów, jako uzupełnienie diety, gdy nie uzyskano odpowiedniego efektu po zastosowaniu diety i innych metod niefarmakologicznych (np. ćwiczeń fizycznych, zmniejszenia masy ciała). Wtórna profilaktyka choroby niedokrwiennej serca. Wtórna profilaktyka poważnych zdarzeń sercowych u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, po przezskórnych interwencjach wieńcowych.

Lescol - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Pacjenci z czynną chorobą wątroby lub z trwałym zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy o nieznanej etiologii. Ciąża i okres karmienia piersią.

Lescol - ostrzeżenia

Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z chorobami wątroby w wywiadzie lub nadużywających alkoholu. Należy zalecić pacjentom, aby zgłaszali wszelkie potencjalne objawy przedmiotowe i podmiotowe zaburzeń czynności wątroby (np. nudności, wymioty, utratę apetytu, żółtaczkę, zaburzenia czynności mózgu, łatwe powstawanie siniaków lub krwawienie). Przed rozpoczęciem leczenia, jak również przez okres 12 tygodni od rozpoczęcia leczenia lub zwiększenia dawki, a następnie okresowo zaleca się wykonanie u wszystkich pacjentów prób czynnościowych wątroby. W razie zwiększenia aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) lub aminotransferazy alaninowej (AlAT) ponad 3-krotnie powyżej górnej granicy normy i utrzymywania się takich wartości, lek należy odstawić. U pacjentów z rozproszonymi bólami mięśni niewiadomego pochodzenia, tkliwością lub osłabieniem mięśni i (lub) znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej - CK, należy podejrzewać miopatię, zapalenie mięśni lub rozpad mięśni prążkowanych. Pomiar aktywności kinazy kreatynowej należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia fluwastatyną u pacjentów z: zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, dziedzicznymi schorzeniami układu mięśniowego w wywiadzie indywidualnym lub rodzinnym, toksycznym działaniem statyn lub fibratów na mięśnie w przeszłości, nadużywaniem alkoholu, sepsą, niedociśnieniem, ciężkimi zaburzeniami matabolicznymi, endokrynologicznymi lub elektrolitowymi, nadmiernym wysiłkiem mięśniowym, w wieku powyżej 70 lat, przed poważną operacją. W takich przypadkach należy rozważyć ryzyko i korzyści wynikające z leczenia; wskazana jest obserwacja kliniczna. Jeżeli aktywność kinazy kreatynowej jest znacząco podwyższona (ponad pięciokrotnie przewyższa górną granicę normy) w chwili rozpoczynania leczenia, należy powtórzyć badanie w ciągu następnych 5 do 7 dni w celu potwierdzenia wyników. Jeżeli aktywność kinazy kreatynowej jest wciąż znacząco podwyższona (ponad pięciokrotnie przewyższa górną granicę normy) nie należy rozpoczynać leczenia. W przypadku wystąpienia podczas leczenia objawów ze strony mięśni (ból, osłabienie, skurcze) należy wykonać pomiar aktywności kinazy kreatynowej. Jeśli jej aktywność będzie przekraczała 5-krotnie górną granicę normy leczenie należy przerwać. Przerwanie leczenia powinno zostać rozważone również wtedy, gdy objawy ze strony mięśni są ciężkie i powodują dyskomfort przy aktywności kinazy kreatynowej nie przekraczającej 5-krotnie górnej granicy normy. Po ustąpieniu objawów mięśniowych i powrocie aktywności kinazy kreatynowej do normy można ponownie rozważyć leczenie fluwastatyną lub inną statyną, przy zastosowaniu najmniejszej skutecznej dawki. Ze względu na zwiększone ryzyko miopatii należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki immunosupresyjne (np. cyklosporynę), fibraty, kwas nikotynowy lub erytromycynę. Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano pojedyncze przypadki miopatii po jednoczesnym stosowaniu fluwastatyny i cyklosporyny oraz fluwastatyny i kolchicyny – należy zachować ostrożność. W przypadku podejrzenia wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc, leczenie statynami należy przerwać. Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy okresowo poddawać kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z wytycznymi. Z powodu braku danych leku nie należy stosować u pacjentów z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Z powodu braku danych leku nie należy stosować u pacjentów z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.

Lescol - ciąża

Nie stosować u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję. Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia, leczenie powinno zostać przerwane.

Lescol - efekty uboczne

Często: bezsenność, ból głowy, bóle brzucha, nudności, niestrawność, zwiększony poziom fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększony poziom transaminaz we krwi. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka), bóle mięśni, osłabienie mięśni, miopatia. Bardzo rzadko: trombocytopenia, parestezje, reakcja anafilaktyczna, parestezje, dysestezje, hipoestezje (również związane z hiperlipidemią), zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, inne reakcje skórne (wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pęcherzykowa), rabdomioliza, zapalenie mięśni, reakcje toczniopodobne. Częstość nieznana: choroba śródmiąższowa płuc, biegunka, immunozależna miopatia martwicza, zaburzenia erekcji. U niewielkiej liczby pacjentów opisywano zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi 3-krotnie powyżej górnej granicy normy (1-2% pacjentów) oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi 5-krotnie powyżej górnej granicy normy (0,3-1% pacjentów). Ograniczone dane na temat stosowania preparatu u dzieci > 9 rż. i młodzieży wskazują, że profil bezpieczeństwa leku w tej grupie wiekowej jest podobny do obserwowanego u dorosłych. Następujące działania niepożądane zgłaszano po zastosowaniu niektórych statyn: zaburzenia snu (w tym bezsenność i koszmary senne), utrata pamięci, zaburzenia seksualne, depresja, cukrzyca (u osób z czynnikami ryzyka: glukoza we krwi na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI>30 kg/m2, podwyższony poziom trójglicerydów, nadciśnienie w wywiadzie), choroby ścięgien, niekiedy powikłane zerwaniem.

Lescol - interakcje

Ze względu na ryzyko rozpadu mięśni prążkowanych leku nie wolno podawać jednocześnie z kwasem fusydowym w postaciach o działaniu ogólnoustrojowym lub w ciągu 7 dni od zakończenia leczenia kwasem fusydowym. W przypadku pacjentów, u których stosowanie kwasu fusydowego podawanego ogólnoustrojowo ma kluczowe znaczenie, należy przerwać leczenie statynami na czas leczenia kwasem fusydowym. W wyjątkowych okolicznościach, gdy istnieje potrzeba długotrwałego ogólnego podawania kwasu fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, jednoczesne podawanie fluwastatyny należy rozważać wyłącznie indywidualnie i pod ścisłym nadzorem medycznym. Równoczesne stosowanie fluwastatyny z fibratami (bezafibrat, gemfibrozil, cyprofibrat) lub kwasem nikotynowym nie miało klinicznie istotnego wpływu na biodostępność fluwastatyny. Jednakże należy zachować ostrożność stosując takie połączenia, ze względu na doniesienia o zwiększonym ryzyku występowania miopatii w przypadkach jednoczesnego stosowania innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA z którymkolwiek z tych leków. W pojedynczych przypadkach przy jednoczesnym stosowaniu kolchicyny, zgłaszano występowanie toksycznych działań na mięśnie, w tym bólu i osłabienia mięśni. Należy dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z jednoczesnym leczeniem kolchicyną, a takie połączenie należy stosować wyłącznie z zachowaniem ostrożności. Przy jednoczesnym stosowaniu fluwastatyny i cyklosporyny u pacjentów po przeszczepie nerki, zwiększenie stężenia fluwastatyny nie było klinicznie istotne - należy jednak zachować ostrożność stosując takie połączenie. U pacjentów leczonych fluwastatyną w skojarzeniu z warfaryną lub innymi pochodnymi kumaryny bardzo rzadko zgłaszano pojedyncze incydenty krwawienia i (lub) wydłużenia czasu protrombinowego. Zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego na początku leczenia fluwastatyną, po odstawieniu fluwastatyny lub zmianie dawkowania u pacjentów otrzymujących warfarynę lub inne pochodne kumaryny. Podanie fluwastatyny zdrowym ochotnikom, którym wcześniej podano ryfampicynę spowodowało zmniejszenie biodostępności fluwastatyny o ok. 50% - należy odpowiednio dostosować dawkę fluwastatyny tak, aby zapewnić właściwe stężenie lipidów. W przypadku pacjentów otrzymujących doustne pochodne sulfonylomocznika (glibenklamid, tolbutamid) w leczeniu cukrzycy typu 2 , dodatkowe stosowanie fluwastatyny nie powoduje znaczących zmian w kontroli glikemii. Zaleca się monitorowanie stanu pacjentów przyjmujących równocześnie glibenklamid i fluwastatynę w przypadku zwiększenia dawki fluwastatyny do 80 mg na dobę. Fluwastatynę należy podawać co najmniej 4 h po podaniu leków wiążących kwasy żółciowe (np. kolestyramina) w celu uniknięcia interakcji o istotnym znaczeniu, polegającej na wiązaniu się leku z żywicą. Podawanie fluwastatyny zdrowym ochotnikom, którym wcześniej podawano flukonazol (inhibitor CYP2C9) spowodowało zwiększenie ekspozycji i maksymalnego stężenia fluwastatyny o odpowiednio 84% i 44% - należy zachować ostrożność podając jednocześnie fluwastatynę z flukonazolem. Jednoczesne stosowanie fluwastatyny z cymetydyną, ranitydyną lub omeprazolem powoduje zwiększenie biodostępności fluwastatyny, co nie ma jednak znaczenia klinicznego. Minimalny wpływ fenytoiny na farmakokinetykę fluwastatyny wskazuje, że nie jest konieczne dostosowywanie dawki fluwastatyny, gdy jest podawana jednocześnie z fenytoiną. Nie występują żadne znaczące interakcje farmakokinetyczne w przypadku jednoczesnego stosowania fluwastatyny z propranololem, digoksyną, losartanem czy amlodypiną - nie jest konieczne monitorowanie ani dostosowywanie dawek. Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, aby inne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, cyklosporyna) wpływały na biodostępność fluwastatyny. Zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego na początku leczenia fluwastatyną, po odstawieniu fluwastatyny lub zmianie dawkowania. Na podstawie braku interakcji fluwastatyny z innymi substratami CYP3A4 nie należy spodziewać się interakcji z sokiem grejpfrutowym.

Lescol - dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Dyslipidemia. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni stosować standardową dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu; dietę należy kontynuować podczas stosowania leku. Dawkę początkową i podtrzymującą należy dostosowywać indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C oraz zalecanego celu leczenia. Zalecany zakres dawek wynosi od 20 mg do 80 mg/dobę. W przypadku pacjentów wymagających zmniejszenia stężenia LDL-C do <25% można zastosować dawkę początkową wynoszącą 20 mg fluwastatyny wieczorem. W przypadku pacjentów wymagających zmniejszenia stężenia LDL-C do ≥25%, zalecana dawka początkowa wynosi 40 mg fluwastatyny wieczorem. Dawkę można zwiększyć do 80 mg fluwastatyny na dobę podawanych w dawce pojedynczej (80 mg tabl. o przedł. uwalnianiu) o dowolnej porze dnia, lub 40 mg fluwastatyny 2 razy na dobę (jedna dawka rano i jedna dawka wieczorem). Maksymalne zmniejszenie stężenia lipidów pod wpływem danej dawki leku występuje w ciągu 4 tyg. Dawkę można dostosowywać co 4 tyg. lub rzadziej. Wtórna profilaktyka choroby niedokrwiennej serca. W przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca po przezskórnej interwencji wieńcowej właściwa dawka wynosi 80 mg fluwastatyny na dobę. Lek jest skuteczny w monoterapii. Gdy preparat stosuje się w skojarzeniu z kolestyraminą lub innymi żywicami, należy go podać co najmniej 4 h po podaniu tych żywic, aby uniknąć istotnych interakcji wynikających z wiązania leku z żywicami. W przypadku konieczności zastosowania w skojarzeniu z fibratem lub niacyną, należy dokładnie rozważyć korzyści i ryzyko wynikające z jednoczesnego ich stosowania. Dzieci i młodzież. Dzieci i młodzież z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią. Przed rozpoczęciem stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku 9 lat i starszych z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią, powinno się zastosować standardową dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu, którą należy kontynuować podczas stosowania leku. Zalecana dawka początkowa to 20 mg fluwastatyny. Dawkę należy dostosowywać w odstępach 6-tyg. Dawki należy ustalać indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C oraz zalecanego celu leczenia. Maksymalna dawka dobowa wynosi 80 mg podawane jako 40 mg fluwastatyny 2 razy na dobę lub 80 mg fluwastatyny w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu raz na dobę. Brak badań dotyczących stosowania fluwastatyny w skojarzeniu z kwasem nikotynowym, kolestyraminą lub pochodnymi kwasu fibrynowego (fibratami) u dzieci i młodzieży. Lek był badany wyłącznie u dzieci w wieku 9 lat i starszych z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Lek jest metabolizowany w wątrobie, a mniej niż 6% podanej dawki wydalane jest z moczem. Farmakokinetyka fluwastatyny nie ulega zmianie u pacjentów z niewydolnością nerek stopnia łagodnego do ciężkiego. Z tego względu nie jest konieczna modyfikacja dawki w przypadku tych pacjentów, natomiast w związku z ograniczonym doświadczeniem w stosowaniu dawek >40 mg na dobę należy ostrożnie rozpoczynać ich stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <0,5 ml/s lub 30 ml/min). Lek jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub z trwałym zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy o nieznanej etiologii. Sposób podania. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego; połykać w całości, popijając szklanką wody.



Lescol - uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że nie ma wtórnych przyczyn hipercholesterolemii, a pacjent powinien pozostawać na standardowej diecie zmniejszającej stężenie cholesterolu. Dietę należy kontynuować podczas stosowania leku. Przed rozpoczęciem leczenia i przez okres 12 tyg. po jego rozpoczęciu lub po zwiększeniu dawki zaleca się wykonanie prób czynnościowych wątroby oraz regularne kontrolowanie czynności wątroby podczas dalszego stosowania.

Pharmindex

Reklama

Może to Cię zainteresuje
Dzbanek filtrujący - jaki wybrać i dlaczego filtrować wodę?
Jaki materac do łóżeczka dziecięcego? Na co zwrócić uwagę?
Jaki roller do twarzy wybrać i na co pomaga taki masaż?
Olejek CBD - jaki wybrać i czym się kierować przy zakupie?

Reklama