Znajdź lek

Renicin

Działanie

Antybiotyk makrolidowy. Spektrum przeciwbakteryjne obejmuje: Staphylococcus spp. (z wyjątkiem metycylino-opornych drobnoustrojów) i Staphylococcus epidermidis, wiele gatunków paciorkowców (Streptococcus pneumoniae, S. pyogenes, S. viridans), Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Legionella pneumophila, Chlamydia tyrachomatis, Chlamydia pneumoniae, jak również rzadziej występujące drobnoustroje (Clostridum diphteriae, Bordetella pertussis, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Helicobacter pylori, Ureaplasma urealyticum, Rickettsia rickettsii i Rickettsia connori) oraz ostatnio potwierdzono Haemophilus influenzae. Roksytromycyna hamuje syntezę białek w komórce bakteryjnej, poprzez łączenie się z podjednostką 50S rybosomu wrażliwych drobnoustrojów i blokuje reakcje translokacji. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, z wyjątkiem stanu zapalnego opon mózgowych. W większości zakażeń jej skuteczność jest porównywalna do skuteczności bardziej znanych leków, takich jak erytromycyna, preparaty złożone amoksycyliny z kwasem klawulanowym i cefaklor. Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego; obecność posiłku zmniejsza stężenie maksymalne we krwi. Roksytromycyna jest rozmieszczana w całym organizmie. Maksymalne stężenia występują w tkankach i płynach ustrojowych. Specyficznie, silnie i w pełni wiąże się w osoczu z α1-glikoproteinami. T0,5 we krwi wynosi ok. 7,2-15,5 h. Jest częściowo metabolizowana w wątrobie. Wydala się głównie z kałem, ponadto z moczem, a także przez płuca z wydychanym powietrzem.

Wskazania

Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na roksytromycynę: zakażenia górnych dróg oddechowych (paciorkowcowe zapalenie gardła, ostre zapalenie zatok obocznych nosa); zapalenie ucha środkowego; zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli); zakażenia skóry i tkanek miękkich, wywołane przez gronkowce; błonica; nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy i szyjki macicy, wywołane przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na roksytromycynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Nadwrażliwość na antybiotyki makrolidowe. Jednoczesne podawanie preparatów zawierających ergotaminę lub dihydroergotaminę, a także terfenadynę, astemizol, cyzapryd, pimozyd, ze względu na możliwość wystąpienia arytmii komorowych.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność podczas stosowania roksytromycyny u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. U tych osób roksytromycynę stosuje się tylko w przypadku jednoznacznych wskazań; podczas leczenia należy okresowo kontrolować czynność wątroby lub zmniejszyć o połowę dawkę. Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania roksytromycyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min); należy wówczas zmniejszyć dawkę roksytromycyny lub wydłużyć odstępy czasu między kolejnymi dawkami. Podczas przedłużonego stosowania roksytromycyny może wystąpić nadkażenie opornymi drobnoustrojami. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli u pacjenta występuje biegunka w okresie stosowania leku - w takich przypadkach należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, wywołanego przez toksyny nadmiernie namnożonej w jelitach bakterii Clostridium difficile. W cięższych przypadkach rzekomobłoniastego zapalenia jelit, można zalecić przyjmowanie metronidazolu lub wankomycyny. Pacjent nie powinien przyjmować leków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco. Lek zawiera laktozę - nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze ciąży roksytromycyna może być stosowana tylko w razie zdecydowanej konieczności i pod ścisłą kontrolą. Roksytromycyna jest wydzielana do mleka matek karmiących w bardzo niewielkich ilościach. Jednak podczas stosowania roksytromycyny u matki należy ściśle kontrolować niemowlę karmione piersią.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: nudności, wymioty, wzdęcia, skurcze, bóle brzucha, biegunka lub zaparcie, utrata apetytu; skórne reakcje nadwrażliwości (zaczerwienienie, pokrzywka, świąd, wysypka); ból głowy, zawroty głowy, szumy uszne, encefalopatia; tachykardia, wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca; obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, reakcje alergiczne objawiające się skurczem oskrzeli; eozynofilia, limfopenia; hiperglikemia; kandydoza pochwy; przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, żółtaczka cholestatyczna, ostre uszkodzenie komórek wątroby; podwyższenie temperatury ciała, zaburzenia smaku i węchu, zmiana zabarwienia paznokci.

Interakcje

Nie należy stosować roksytromycyny równocześnie z lekami zawierającymi ergotaminę lub innymi alkaloidami sporyszu. Ergotamina może powodować skurcz naczyń krwionośnych z objawami poważnego niedotlenienia, w wyniku którego następuje martwica tkanki. Stosowanie roksytromycyny w skojarzeniu z takimi lekami, jak astemizol, terfenadyna, pimozyd lub cyzapryd może powodować wydłużenie odstępu QT i ciężkie komorowe zaburzenia rytmu serca, spowodowane zwiększeniem stężenia tych leków w osoczu. Równoczesne stosowanie teofiliny i roksytromycyny może powodować nieznaczące klinicznie zwiększenie stężenia teofiliny w surowicy i nasilenie jej działań niepożądanych. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których roksytromycyna stosowana jest równocześnie z warfaryną (lub innymi doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi) lub cyklosporyną. Donoszono o nasileniu działania warfaryny oraz zwiększeniu stężeń cyklosporyny w osoczu, co powodowało konieczność monitorowania czasu protrombinowego lub INR i stężeń cyklosporyny w osoczu. Należy zachować ostrożność, jeśli roksytromycyna stosowana jest równocześnie z benzodiazepinami (diazepam, triazolam, midazolam, alprazolam) i digoksyną lub innymi glikozydami nasercowymi.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (mc. >40 kg): 150 mg co 12 h lub 300 mg co 24 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek dawkę należy zmniejszyć - 150 mg raz na dobę.
Tabl. przyjmować w całości, popijając dużą ilością płynu, ok. 15 min przed posiłkiem.

Uwagi

Roksytromycyna może wywoływać zawroty głowy, co może wpływać na sprawność psychofizyczną podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Pharmindex