Znajdź lek

Tetana

Działanie

Szczepionka wywołująca i nasilająca czynną odporność przeciw tężcowi. Preparat otrzymuje się z oczyszczonego i skoncentrowanego toksoidu tężcowego o silnych właściwościach antygenowych. Indukuje on odpowiedź układu odpornościowego do wytwarzania swoistych przeciwciał i wytworzenia mechanizmów pamięci immunologicznej. Uodporniające właściwości szczepionki wzmocnione są adiuwancyjnym działaniem wodorotlenku glinu. Po podaniu drugiej dawki szczepionki w okresie 2-4 tyg. 90% pacjentów osiąga uodpornienie, które jest krótkotrwałe; dawka uzupełniająca (ostatnia dawka szczepienia podstawowego) zapewnia odporność na 5-10 lat. Dawki przypominające zapewniają długotrwałą ochronę przed zachorowaniem.

Wskazania

Czynne uodpornianie przeciw tężcowi dzieci, młodzieży i dorosłych w ramach Programu Szczepień Ochronnych jeśli są przeciwwskazania do stosowania szczepionek DTP, DT i Td oraz jako dawka przypominająca. Kobiety w ciąży nieszczepione, a spodziewające się, że poród może odbywać się w warunkach niehigienicznych. Profilaktyka czynno-bierna tężca w przypadku ran zanieczyszczonych i z dużym prawdopodobieństwem obecności Clostridium tetani. Pacjenci chorzy na AIDS lub nosiciele wirusa HIV powinni być szczepieni wg standardowego schematu, a w przypadku zranienia powinni zawsze otrzymać ludzką immunoglobulinę przeciwtężcową (o wysokim mianie przeciwciał przeciw tężcowi) lub antytoksynę przeciwtężcową końską bez względu na historię szczepień przeciw tężcowi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze szczepionki (tiomersal). Ostre infekcje przebiegające z gorączką, choroby przewlekłe w okresie zaostrzenia - szczepienie należy odłożyć. Podejrzenie infekcji (innej niż tężec) w okresie inkubacji. Trombocytopenia lub zaburzenia neurologiczne po poprzedniej dawce szczepionki. W przypadku jakichkolwiek przeciwwskazań do szczepienia TT, należy ocenić ryzyko podania szczepionki względem ryzyka wystąpienia zakażenia. W przypadku zranienia i istniejących przeciwwskazań do podania szczepionki TT należy niezwłocznie podać immunoglobulinę przeciwtężcową.

Ciąża i laktacja

Kobiety ciężarne nieszczepione lub z niepełnym szczepieniem podstawowym, które są narażone na urodzenie dziecka w niehigienicznych warunkach powinny być szczepione w II trymestrze ciąży. Kobiety, które otrzymały jedną lub dwie dawki szczepionki przed stwierdzeniem ciąży, powinny uzupełnić szczepienie w czasie ciąży. Kobiety ciężarne, które były szczepione wcześniej niż 10 lat temu, powinny otrzymać dawkę przypominającą w II trymestrze ciąży. Brak danych odnośnie stosowanie w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Sporadycznie mogą wystąpić reakcje w miejscu wstrzyknięcia: zaczerwienienie, bolesny obrzęk, świąd, swędzący naciek limfatyczny. Niezwykle rzadko mogą powstać podskórne guzki-ziarniniaki, przekształcające się niekiedy w aseptyczne ropnie. Ziarniniaki nieznikające w przeciągu 6 tyg. mogą być wynikiem rozwoju nadwrażliwości na glin. Bardzo rzadko: ból głowy, podwyższona temperatura ciała, dreszcze, nadmierne pocenie się, złe samopoczucie (objawy te zwykle ustępują po 24-48 h); nadwrażliwość i zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Niezwykle rzadko: trombocytopenia, niewydolność nerek oraz zaburzenia ze strony centralnego i obwodowego układu nerwowego. Szczepionka zawiera tiomersal i może powodować reakcje alergiczne.

Interakcje

U chorych z zaburzoną odpornością lub leczonych lekami immunosupresyjnymi odpowiedź na szczepienie może być obniżona - zaleca się przeprowadzenie szczepienia po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego lub kontrolę poziomu przeciwciał. Szczepionkę TT można podawać w tym samym czasie z innymi szczepionkami oraz immunoglobulinami - różne szczepionki i immunoglobuliny powinny być wstrzykiwane w różne miejsca ciała.

Dawkowanie

Głęboko podskórnie (w mięsień naramienny lub przednio-boczną część uda). Szczepienie podstawowe - 2 dawki w odstępie 4-6 tyg. (szczepienie pierwotne), trzecia dawka po upływie 6-12 mies. od podania drugiej dawki (szczepienie uzupełniające). Szczepienie przypominające - 1 dawka szczepionki, nie wcześniej niż po 10 latach od ostatniego szczepienia. Szczepienie osób zranionych: w przypadku, gdy szczepienie nie zostało wykonane, było niepełne lub historia szczepienia jest niepewna, a ryzyko zachorowania na tężec jest wysokie: podać szczepionke tężcowo-błoniczą lub tężcową + antytoksyne (LIT - swoista immunoglobulina 250/500 j.m.), następnie kontynuować kolejne dawki szczepienia podstawowego według schematu:0, 1, 6 miesiąc; gdy ryzyko jest niskie: podawać wyłącznie szczepionkę wg schematu 0,1,6 miesięcy. W przypadku, gdy od podania ostatniej dawki szczepionki minęło więcej niż 10 lat, a ryzyko zachorowania na tężec jest wysokie: podać szczepionkę tężcowo-błoniczą lub tężcową- jedna dawka przypominająca+antytoksyna (LIT – swoista immunoglobulina 250/500 j.m.); gdy ryzyko jest niskie:podać szczepionke tężcowo-błoniczą lub tężcową- jedna dawka przypominająca. W przypadku, gdy od podania ostatniej dawki szczepionki minęło 5-10 lat: podać wyłącznie szczepionkę tężcowo-błoniczą adsorbowaną lub szczepionkę tężcową adsorbowaną (1 dawka przypominająca). W przypadku, gdy od podania ostatniej dawki szczepionki minęło mniej niż 5 lat, nie należy stosować szczepionki; gdy ryzyko zachorowania na tężec jest szczególnie wysokie można podać 1 dawkę szczepionki tężcowo-błoniczej adsorbowanej lub szczepionki tężcowej adsorbowanej. Dawkowanie w czasie ciąży:Kobiety nieszczepione lub z niepełnym szczepieniem podstawowym, które są narażone na urodzenie dziecka w niehigienicznych warunkach, powinny być zaszczepione w drugim trymestrze ciąży. Kobiety, które otrzymały jedną lub dwie dawki szczepionki przed stwierdzeniem ciąży, powinny uzupełnić szczepienie w czasie ciąży. Kobiety ciężarne, które były szczepione wcześniej niż 10 lat temu powinny otrzymać dawkę przypominającą w drugim trymestrze ciąży.

Uwagi

Nie podawać dożylnie. Szczepienie powinno być poprzedzone badaniem lekarskim i wywiadem na temat ogólnego stanu zdrowia oraz wcześniej wykonanych i zanotowanych szczepień. Należy zapewnić możliwość natychmiastowego leczenia w przypadku wystąpienia po szczepieniu reakcji anafilaktycznej. Po wykonaniu szczepienia pacjent powinien przez 30 min. znajdować się pod obserwacją lekarza.

Pharmindex