Znajdź lek

Zaditen

Działanie

Lek przeciwhistaminowy, przeciwalergiczny i przeciwastmatyczny, nie rozszerzający oskrzeli. Jest niekompetycyjnym antagonistą receptorów histaminowych H1. Działanie przeciwalergiczne ketotyfenu polega na hamowaniu działania substancji endogennych, będących mediatorami reakcji zapalnej. Hamuje uwalnianie mediatorów reakcji alergicznych, takich jak histamina i leukotrieny, hamuje aktywację granulocytów kwasochłonnych przez ludzkie rekombinowane cytokiny i w wyniku tego hamuje ich napływ do miejsca zapalenia. Ponadto hamuje rozwój nadreaktywności dróg oddechowych, związanej z aktywacją płytek krwi przez PAF (czynnik pobudzający płytki krwi) lub wywołanej pobudzeniem układu nerwowego w następstwie stosowania leków sympatykomimetycznych albo narażenia na alergen. Po podaniu doustnym ketotyfen wchłania się prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna wynosi około 50% wskutek efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu 2-4 h. Lek wiąże się z białkami w 75%. Proces eliminacji leku jest dwufazowy, z krótkim T0,5 w I fazie wynoszącym 3-5 h i dłuższym II fazie - 21 h. Lek wydalany jest z moczem, 60-70% dawki w postaci metabolitów.

Wskazania

Zapobieganie astmie oskrzelowej, szczególnie z objawami atopii. Zapobieganie i leczenie objawowe alergii wieloukładowych: przewlekłej pokrzywki, atopowego zapalenia skóry, alergicznego nieżytu nosa i alergicznego zapalenia spojówek. Preparat nie jest skuteczny w przerywaniu trwającego napadu astmy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Padaczka. Stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych. Karmienie piersią.

Środki ostrożności

Preparat nie jest skuteczny w zapobieganiu lub przerywaniu trwającego napadu astmy. Ostrożnie stosować u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Nie należy nagle przerywać podawania innych leków przeciwastmatycznych działających objawowo i profilaktycznie (szczególnie dotyczy to kortykosteroidów ze względu na ryzyko niewydolności kory nadnerczy). Należy unikać jednoczesnego stosowania ketotyfenu i doustnych leków przeciwcukrzycowych (ryzyko trombocytopenii), jeżeli zachodzi konieczność takiej terapii należy kontrolować liczbę płytek krwi. Ponieważ ketotyfen może obniżać próg drgawkowy, należy stosować go ostrożnie u pacjentów z padaczką w wywiadzie. U pacjentów chorych na cukrzycę przed podaniem syropu, należy zwrócić uwagę na zawartość węglowodanów (5 ml syropu zawiera 3 g węglowodanów). Ze względu na zawartość syropu glukozowego, syropu nie powinni przyjmować pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Syrop zawiera sole sodowe parahydroksybenzoesanu metylu i propylu, które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Ze względu na zawartość laktozy w tabletkach, preparatu nie powinni przyjmować pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W przypadku spowolnienia reakcji u pacjenta, prawdopodobnie z powodu uspokajającego działania leku, należy zmniejszyć dawkowa.

Ciąża i laktacja

Preparat może być podawany w ciąży tylko w przypadku gdy jest to bezwzględnie konieczne. Ketotyfen może przenikać do mleka kobiecego, dlatego kobiety przyjmujące ketotyfen nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane

Często: pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność, nerwowość. Niezbyt często: zapalenie pęcherza moczowego, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadko: zwiększenie masy ciała, uspokojenie. Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie reakcje skórne, drgawki, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Częstość nieznana: senność, ból głowy, wymioty, nudności, biegunka, wysypka, pokrzywka.

Interakcje

Ketotyfen może nasilać działanie leków hamujących czynność oun, leków przeciwhistaminowych, przeciwzakrzepowych oraz alkoholu. Nie należy stosować doustnych leków przeciwcukrzycowych jednocześnie z ketotyfenem. Ketotyfen nasila działanie leków rozszerzających oskrzela, dlatego należy zmniejszyć częstość stosowania tych leków podczas przyjmowania ketotyfenu.

Dawkowanie

Doustnie. Syrop. Dzieci >3 lat i młodzież: 1 mg ketotyfenu (5 ml syropu) 2 razy na dobę, rano i wieczorem, podczas posiłku. Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat: 0,05 mg ketotyfenu (0,25 ml syropu)/kg mc. 2 razy na dobę, rano i wieczorem, podczas posiłku (np. dziecko ważące 10 kg może otrzymać 2,5 ml (= 1/2 łyżeczki) syropu rano i wieczorem). Tabletki. Dorośli: 1 tabl. 2 razy na dobę, rano i wieczorem, podczas posiłku. U pacjentów wrażliwych na działanie sedatywne preparatu zaleca się stopniowe zwiększanie dawki przez pierwszy tydzień leczenia, zaczynając od 1/2 tabl. 2 razy na dobę, a następnie zwiększając dawkę aż do osiągnięcia pełnej dawki leczniczej. W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 2 tabl. 2 razy na dobę. Po podaniu większej dawki można oczekiwać szybszego wystąpienia działania leku. Dzieci > 3 lat i młodzież: 1 tabl. dwa razy na dobę, rano i wieczorem, podczas posiłku. U dzieci mających trudności z połykaniem tabletek zaleca się stosowanie leku w postaci syropu. Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego brak zaleceń dotyczących dawkowania w tych grupach pacjentów. W celu osiągnięcia pełnego działania terapeutycznego w zapobieganiu astmie oskrzelowej może być konieczne leczenie trwające kilka tygodni. Lek należy odstawiać stopniowo przez okres 2 do 4 tyg. ze względu na możliwość nawrotu objawów astmy.

Uwagi

Podczas pierwszych kilku dni stosowania ketotyfenu reakcje pacjenta mogą ulec spowolnieniu, dlatego należy ostrzec pacjentów, by nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.

Pharmindex