Znajdź lek

Oftaquix

Działanie

Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów w postaci preparatu do stosowania miejscowego, izomer ofloksacyny. Hamuje topoizomerazy typu II. Lewofloksacyna działa głównie na gyrazę DNA bakterii Gram-ujemnych i topoizomerazę IV bakterii Gram-dodatnich. Działa na bakterie Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus MSSA, Streptococcus pneumoniae, S. pyogenes i S. viridans), bakterie Gram-ujemne (Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Pseudomonas aeruginosa - izolaty powszechne) oraz na Chlamydia trachomatis. Oporność nabyta może wystąpić w przypadku: Staphylococcus aureus MRSA, S. epidermidis i Pseudomonas aeruginosa - izolaty szpitalne.

Wskazania

Miejscowe leczenie powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu u pacjentów w wieku > 1 rż., wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę. Należy przestrzegać wytycznych krajowych regulujących właściwe stosowanie leków przeciwbakteryjnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy pobrać materiał na posiew w celu określenia wrażliwości drobnoustrojów na lewofloksacynę.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub którykolwiek składnik preparatu (m.in. chlorek benzalkoniowy). Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Nie wstrzykiwać podspojówkowo. Nie podawać bezpośrednio do przedniej komory oka. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności preparatu w leczeniu owrzodzeń rogówki i rzeżączkowego zapalenia spojówek u noworodków. Długotrwałe stosowanie lewofloksacyny może spowodować nadmierne namnożenie drobnoustrojów opornych na leczenie, w tym także grzybów. Należy przerwać stosowanie preparatu w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości na lewofloksacynę, nasilenia zakażenia lub braku poprawy klinicznej (należy wdrożyć leczenie alternatywne). Ze względu na zawartość chlorku benzalkoniowego, w okresie leczenia preparatem nie należy nosić miękkich soczewek kontaktowych. Pacjenci, u których stwierdza się objawy bakteryjnego zapalenia spojówek, nie powinni nosić soczewek kontaktowych.

Ciąża i laktacja

Stosowanie preparatu u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane. Nie są znane stężenia lewofloksacyny w osoczu podczas miejscowego stosowania leku w infekcjach oczu.

Działania niepożądane

Często: pieczenie oczu, pogorszenie widzenia oraz wydzielina śluzowa w worku spojówkowym. Rzadko: pieczenie powiek, obrzęk spojówek, obrzęk brodawkowy spojówek, obrzęk powiek, dyskomfort w oku, świąd, ból oczu, przekrwienie spojówek, obrzęk grudkowy spojówek, uczucie suchości oczu, rumień powieki, światłowstręt, zaschnięty osad na brzegach powiek, łzawienie. Ponadto mogą wystąpić: bóle głowy, nieżyt nosa, nudności oraz reakcje nadwrażliwości. W badaniach klinicznych nie obserwowano osadów na rogówce. Ponieważ preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, miejscowy wyprysk lub podrażnienie może być związany zarówno z substancją czynną, jak również ze środkiem konserwującym.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lewofloksacyny z innymi lekami stosowanymi miejscowo. Wykazano jednak, że fluorochinolony podawane ogólnie zwiększają stężenie teofiliny i kofeiny we krwi oraz działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (acenokumarolu, warfaryny). U pacjentów stosujących fluorochinolony równocześnie z cyklosporyną opisywano przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy. Interakcje wymieniane podczas leczenia ogólnego lewofloksacyną nie powinny mieć istotnego znaczenia klinicznego podczas stosowania preparatu z uwagi na to, iż maksymalne stężenie lewofloksacyny w osoczu podczas stosowania miejscowego jest ponad 1000 razy mniejsze niż stężenie stwierdzone podczas leczenia standardowymi dawkami doustnymi. W przypadku jednoczesnego stosowania innych preparatów ocznych, należy zachować co najmniej 15 min. przerwy pomiędzy zakraplaniem poszczególnych leków.

Dawkowanie

Dorośli i dzieci powyżej 1 rż.: przez pierwsze 2 dni 1-2 krople co 2 h do worka spojówkowego zainfekowanego oka (do 8 razy na dobę, z wyjątkiem godzin snu). Następnie od 3 do 5 dnia 1-2 krople 4 razy dziennie. Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku. Leczenie trwa zazwyczaj 5 dni (czas trwania terapii zależy od bakteriologicznego i klinicznego przebiegu zakażenia). Nie należy dotykać końcówki zakraplacza, ponieważ może to spowodować zanieczyszczenie zawartości opakowania. W przypadku jednoczesnego stosowania innych preparatów ocznych, konieczne jest zachowanie przynajmniej 15 min. przerwy pomiędzy zakrapianiem poszczególnych leków.

Uwagi

Jeśli występują przemijające zaburzenia widzenia, pacjent przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, powinien odzyskać pełną zdolność widzenia.

Pharmindex