Znajdź lek

Omeprazol Teva

Działanie

Inhibitor pompy protonowej (H+/K+- ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Dożylne podanie zapewnia szybkie i skuteczne hamowanie wydzielania soku żołądkowego zarówno podstawowe, jak i stymulowane (niezależnie od rodzaju bodźca pobudzającego). Pojedyncze wstrzyknięcie dożylne dawki 40 mg ma prawie taki sam wpływ na wydzielanie soku żołądkowego dziennie, co wielokrotnie podawana jednorazowa dzienna dawka doustna 20 mg. Omeprazol w około 95% wiąże się z białkami osocza. Jest całkowicie metabolizowany, głównie w wątrobie przez enzym CYP2C19. T0,5 wynosi średnio 40 min. Prawie 80% dawki jest wydalane w postaci metabolitów z moczem, pozostałe 20% - z kałem. U pacjentów w podeszłym wieku biodostępność omeprazolu w niewielkim stopniu zwiększa się, natomiast szybkość eliminacji zmniejsza się. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek stała eliminacji leku zmniejsza się jednocześnie ze stopniem zaburzenia czynności nerek. Przy przewlekłej niewydolności wątroby okres półtrwania wydłuża się do około 3 h, a biodostępność może być wówczas większa niż 90%. U niewielkiej grupy pacjentów z genami kodującymi nieczynne enzymy CYP2C19 obserwowano zmniejszenie eliminacji leku, końcowy okres półtrwania fazy eliminacji może wydłużyć się 3-krotnie w porównaniu z prawidłowymi wartościami.

Wskazania

Leczenie zmniejszające wydzielanie soku żołądkowego u pacjentów w ciężkim stanie z przeciwwskazaniami do stosowania leku w postaci doustnej, w następujących schorzeniach: refluksowe zapalenie przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy lub łagodna choroba wrzodowa żołądka, zespół Zollingera-Ellisona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na omeprazol lub inne składniki leku. Jednoczesne stosowanie z atazanawirem.

Środki ostrożności

Doświadczenie dotyczące stosowania leku u dzieci jest ograniczone. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 1 rż., ze względu na brak danych dotyczących stosowania omeprazolu w tej grupie wiekowej. Podczas leczenia występuje niewielkie zwiększenie ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy w trakcie leczenia okresowo kontrolować aktywność enzymów wątrobowych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Preparat zawiera poniżej 1 mmola sodu (23 mg) na dawkę, co kwalifikuje go jako "lek wolny od sodu".

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w wyjątkowych przypadkach. Omeprazol przenika do mleka matki, podczas podejmowania decyzji o kontynuowaniu karmienia piersią lub leczeniu omeprazolem należy rozważyć korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści wynikające z leczenia dla kobiety.

Działania niepożądane

Lek jest dobrze tolerowany, a jego działania niepożądane są zwykle łagodne i odwracalne. Często: biegunka, zaparcie, ból brzucha, nudności i (lub) wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów; ból głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność, zawroty głowy typu vertigo. Niezbyt często: zaburzenia zmysłu smaku; parestezje, zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych; wysypka i (lub) świąd, pokrzywka; złe samopoczucie. Rzadko: suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, kandydoza, brązowo-czarne przebarwienie języka, zapalenie trzustki; przemijające splątanie, pobudzenie, agresywność, depresja i omamy, szczególnie u pacjentów w ciężkim stanie; ginekomastia; leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, anemia hemolityczna, encefalopatia u pacjentów z istniejącą uprzednio ciężką chorobą wątroby, zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez niej, niewydolność wątroby; osłabienie siły mięśniowej, ból mięśni, bóle stawów; nadwrażliwość na światło, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, łysienie; reakcje nadwrażliwości jak obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, wstrząs anafilaktyczny; nadmierna potliwość, obrzęk obwodowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia smaku, hiponatremia. W pojedynczych przypadkach odnotowano nieodwracalne zaburzenia widzenia u pacjentów w stanie krytycznym, otrzymujących lek w dużych dawkach. Ponadto zgłaszano przypadki głuchoty i ślepoty.

Interakcje

Jednoczesne stosowania omeprazolu z atazanawirem jest przeciwwskazane. Należy unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem i itrakonazolem, gdyż omeprazol może zmniejszać wchłanianie tych leków. Należy zachować ostrożność podczas leczenia skojarzonego z digoksyną, ze względu na możliwe zwiększenie jej stężenia. Omeprazol może hamować izoenzymy CYP2C19 i CYP2C9, co może powodować zwiększenie stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez te enzymy (diazepam, triazolam , flurazepam, fenytoina, warfaryna). W czasie rozpoczynania i kończenia leczenia omeprazolem, zaleca się okresowe kontrolowanie pacjentów otrzymujących warfarynę lub fenytoinę; konieczne może być dostosowanie dawki warfaryny lub fenytoiny. Inne leki, których może to dotyczyć to heksobarbital, cytalopram, imipramina, klopramina. Omeprazol może hamować metabolizm wątrobowy disulfiramu. Omeprazol może zwiększać stężenie cyklosporyny i takrolimusa, stąd zaleca się ostrożność podczas leczenia skojarzonego. W czasie jednoczesnego stosowania z klarytromycyną, stężenia leków w osoczu zwiększają się. Omeprazol może osłabiać wchłanianie witaminy B12 przyjmowanej doustnie, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z małym stężeniem podstawowym witaminy B12 leczonych długotrwale omeprazolem. Nie należy stosować omeprazolu w skojarzeniu z zielem dziurawca. Brak jest dowodów na istnienie interakcji z kofeiną, propranololem, teofiliną, metoprololem, lidokainą, chinidyną, fenacetyną, estradiolem, środkami zobojętniającymi kwas żołądkowy. Picie alkoholu nie ma wpływu na wchłanianie omeprazolu. Przed rozpoczęciem leczenia worykonazolem zaleca się zmniejszenie dawki omeprazolu o połowę.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli. Leczenie pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania leku w postaci doustnej (np. pacjentów w ciężkim stanie z refluksowym zapaleniem przełyku, chorobą wrzodową dwunastnicy lub żołądka): 40 mg raz na dobę przez okres do 5 dni. Zespół Zollingera-Ellisona: 60 mg raz na dobę lub dawka większa podana w postaci dwóch infuzji (doświadczenie kliniczne jest ograniczone). Nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wystarczająca może być dawka dobowa wynosząca 10-20 mg. Dzieci (doświadczenie dotyczące stosowania jest ograniczone), ≥ 1 rż. (10-20 kg mc.): 10-20 mg raz na dobę; ≥ 2 lat (>20 kg mc.): 20-40 mg raz na dobę.
Lek należy rozpuszczać wyłącznie w 100 ml roztworu soli fizjologicznej do infuzji lub 100 ml 5% roztworu dekstrozy do infuzji - nie należy stosować innych roztworów do infuzji dożylnej. Preparat stosować natychmiast po odtworzeniu roztworu (tj. w ciągu 3h). Podawanie leku powinno trwać 20-30 min.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z chorobą wrzodową należy ustalić czy występuje bakteria Helicobacter pylori; jeśli tak należy zastosować leczenie eradykacyjne. Ponadto przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć występowanie nowotworu złośliwego, gdyż leczenie może łagodzić objawy nowotworowe i opóźniać rozpoznanie. Rozpoznanie refluksowego zapalenia przełyku należy potwierdzić endoskopowo. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych w postaci ślepoty i głuchoty, należy kontrolować wzrok i słuch u ciężko chorych pacjentów. Przy wystąpieniu działań niepożądanych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex