Znajdź lek

Adrenalina Aguettant

Działanie

Preparat o działaniu sympatykomimetycznym. Silnie pobudza receptory α- i β-adrenergiczne i działa na narządy, w których umiejscowione są te receptory. Jest to lek z wyboru w resuscytacji krążeniowo oddechowej oraz do szybkiego łagodzenia reakcji nadwrażliwości - alergicznej, idiopatycznej lub wywołanej anafilaksją. Adrenalina powoduje również szybkie rozszerzenie oskrzeli w przypadku napadu astmy oskrzelowej. Adrenalina działa silnie inotropowo dodatnio, podwyższa skurczowe ciśnienie krwi i obniża rozkurczowe ciśnienie krwi (w dużych dawkach podwyższa), przyspiesza częstość akcji serca. Silnie zwęża naczynia krwionośne w wyniku pobudzenia receptorów α. Przeciwdziała rozszerzaniu naczyń krwionośnych oraz zwiększeniu przepuszczalności naczyń krwionośnych, prowadzących do utraty międzykomórkowego płynu i niedociśnienia, które są głównymi cechami wstrząsu anafilaktycznego. Poprzez pobudzenie receptorów β znajdujących się w oskrzelach, adrenalina silnie rozszerza oskrzela, co łagodzi świszczący oddech i duszność. Adrenalina łagodzi również świąd, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy związany z anafilaksją i innymi reakcjami alergicznymi. Adrenalina podana parenteralnie ulega szybkiej inaktywacji w organizmie, głównie w wątrobie przez enzymy COMT i MAO. Duża część dawki jest wydalana w postaci metabolitów w moczu. T0,5 wynosi ok. 2-3 min. Adrenalina po podaniu dożylnym bardzo szybko dystrybuowana jest do serca. Jest w ok. 50% wiązana przez białka osocza. Adrenalina wstrzykiwana podskórnie lub domięśniowo może powodować miejscowe zwężenie naczyń krwionośnych, co może opóźniać wchłanianie i w efekcie może wydłużyć T0,5 podany powyżej.

Wskazania

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Ostra reakcja anafilaktyczna u osób dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną. Jeśli dostępne są alternatywne formy adrenaliny lub substancji obkurczających naczynia krwionośne.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z: nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem krwi, organicznymi chorobami serca, arytmiami serca, ostrą kardiomiopatią z zawężaniem drogi odpływu, niewydolnością oddechową, guzem chromochłonnym, hipokalemią, hiperkalcemią, ciężkimi zaburzeniami nerek, chorobami naczyń mózgowych, organicznymi uszkodzeniami mózgu lub miażdżycą. Ostrożnie stosować u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO), oraz pacjentów przyjmujący jednocześnie inne leki, które mają działanie addytywne lub które uwrażliwiają mięsień sercowy na działanie środków sympatykomimetycznych. Adrenalina może zwiększać ciśnienie śródgałkowe u pacjentów z jaskrą wąskiego kąta przesączania. Ostrożnie stosować u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego z zatrzymywaniem moczu. Adrenalina może powodować lub pogarszać hiperglikemię; należy monitorować stężenie cukru we krwi, w szczególności u pacjentów z cukrzycą. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku. Adrenaliny nie należy stosować podczas drugiej fazy porodu. Do podania domięśniowego należy stosować roztwór 1 mg/ml (1:1000). Preparat zawiera 3,54 mg sodu na 1 ml roztworu do wstrzykiwań - należy to wziąć pod uwagę u pacjentów stosujących ścisłą dietę niskosodową.

Ciąża i laktacja

Ciąża: Działanie teratogenne zostało udowodnione w doświadczeniach na zwierzętach. Adrenalina może być stosowana w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści są większe niż możliwe ryzyko dla płodu. Adrenalina stosowana w czasie ciąży może spowodować niedotlenienie płodu. Adrenalina zwykle hamuje spontaniczne bądź indukowane oksytocyną skurcze macicy u kobiety w ciąży oraz może opóźnić drugą fazę porodu. W dawce wystarczającej, by zmniejszyć skurcze macicy, adrenalina może spowodować przedłużający się okres atonii macicy z krwotokiem. Z tego powodu nie należy podawać adrenaliny pozajelitowo w drugiej fazie porodu. Karmienie piersią: Adrenalina przenika do mleka matki. Matki stosujące adrenalinę nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane

Może wystąpić z częstością nieznaną: hiperglikemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, niepokój, nerwowość, lęk, omamy, ból głowy, dreszcze, zawroty głowy, omdlenia, nadmierne rozszerzenie źrenicy, kołatanie serca, tachykardia, bladość, zimne kończyny, duszność, nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, osłabienie. W dużych dawkach, bądź u pacjentów wrażliwych na adrenalinę może wystąpić: arytmia serca (częstoskurcz zatokowy, migotanie komór/zatrzymanie akcji serca), ataki ostrej dławicy piersiowej oraz ryzyko ostrego zawału mięśnia sercowego, nadciśnienie (z ryzykiem wystąpienia wylewu krwi do mózgu), zwężenie światła naczyń (na przykład skórnych, w kończynach lub nerkach). Wielokrotne miejscowe wstrzykiwania mogą spowodować martwicę w miejscach wstrzykiwań, w wyniku zwężenia światła naczyń.

Interakcje

Jednoczesne podawanie wziewnych anestetyków halogenowych może skutkować ostrą arytmią komorową (zwiększenie pobudliwości serca). Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych serotoninergiczno-adrenergicznych lub pochodnych imipraminy grozi napadowym nadciśnieniem z możliwością wystąpienia arytmii (zahamowanie przenikania leków sympatomimetycznych do włókien współczulnych). Jednoczesne podawanie innych leków sympatomimetycznych może zwiększać toksyczność z powodu możliwych działań addytywnych. Nieselektywne inhibitory MAO, selektywne inhibitory MAO-A, linezolid mogą wzmocnić działanie adrenaliny zwiększające ciśnienie krwi. Leki blokujące receptory α-adrenergiczne antagonizują działanie adrenaliny obkurczające naczynia krwionośne oraz podwyższające ciśnienie, zwiększając ryzyko niedociśnienia oraz tachykardii. Może wystąpić ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz bradykardia odruchowa podczas przyjmowania niekardioselektywnych β-adrenolityków. β-adrenolityki, w szczególności niekardioselektywne, również antagonizują działanie adrenaliny nasercowe oraz rozszerzające oskrzela. Hiperglikemia spowodowana działaniem adrenaliny może prowadzić do utraty kontroli stężenia cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą, leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.

Dawkowanie

Adrenalina dożylnie powinna być podawana wyłącznie przez osoby mające doświadczenie w jej stosowaniu oraz w dostosowywaniu dawek substancji zwiększających ciśnienie krwi w wyniku działania obkurczającego naczynia krwionośne, w trakcie standardowej praktyki klinicznej. Dorośli. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa: 10 ml roztworu 1:10 000 (1 mg) adrenaliny podawane drogą dożylną lub śródkostnie, powtarzane co 3-5 min. do powrotu spontanicznego krążenia. Podanie dotchawicze powinno być stosowane jedynie jako ostateczność, jeżeli nie ma dostępu do żadnej z pozostałych dróg podania, w dawce 20 ml do 25 ml roztworu 1:10 000 (2 mg do 2,5 mg). Jeśli nagłe zatrzymanie krążenia poprzedzone jest zabiegiem chirurgicznym na sercu, adrenalinę należy podawać dożylnie bardzo ostrożnie, w dawkach 0,5 ml lub 1 ml roztworu 1:10 000 (50 µg lub 100 µg), w zależności od wykazywanego działania. Ostra reakcja anafilaktyczna: podawać dożylnie (bolusy) 0,5 ml roztworu 1:10 000 (0,05 mg), dostosowując dawkę w zależności od reakcji na leczenie. Preparat nie jest zalecany do stosowania domięśniowego w leczeniu ostrej reakcji anafilaktycznej. Do podania domięśniowego należy stosować roztwór 1 mg/ml (1:1000). Dzieci i młodzież. Produkt nie jest dostosowany do podawania dawki mniejszej niż 0,5 ml, dlatego nie należy go stosować dożylnie lub śródkostnie u noworodków i niemowląt o masie ciała poniżej 0,5 kg. Nagłe zatrzymanie krążenia: dożylnie lub śródkostnie (tylko u dzieci o masie powyżej 5 kg): 0,1 ml/kg mc. roztworu 1:10 000 (10 µg /kg mc.) adrenaliny do maksymalnej dawki pojedynczej 10 ml roztworu 1:10 000 (1 mg), powtarzane co 3-5 min. do powrotu spontanicznego krążenia. Podanie dotchawicze powinno być stosowane jedynie jako ostateczność, niezależnie od wagi dziecka, jeżeli nie ma dostępu do żadnej z pozostałych dróg podania, w dawce 1 ml/kg mc. roztworu 1:10 000 (100 µg /kg mc.) do maksymalnie 25 ml roztworu 1:10 000 (2,5 mg).

Uwagi

Pacjenci, którym podaje się adrenalinę drogą dożylną wymagają co najmniej stałego monitorowania EKG, monitorowania za pomocą pulsoksymetrii oraz częstych pomiarów ciśnienia krwi.

Pharmindex