Znajdź lek

Aldactone

Spis treści

Działanie

Antagonista aldosteronu o działaniu diuretycznym. Lek blokuje wiązanie się aldosteronu z jego receptorem, dzięki temu zmniejsza wytwarzanie białek stymulowane przez aldosteron, co przeciwdziała wchłanianiu zwrotnemu sodu i wydalaniu jonów potasu. Kanrenoinian potasu  wykazuje swoje właściwości tylko w obecności endogennego lub egzogennego aldosteronu i jego działanie może być zahamowane przez rosnące stężenie aldosteronu. W dawkach terapeutycznych nie zmniejsza ani wytwarzania ani wydzielania aldosteronu,  hamuje biosyntezę aldosteronu dopiero w bardzo dużych dawkach. Lek nasila wydalanie sodu i chlorków, w niewielkim stopniu zwiększa wydalanie wapnia, hamuje zaś wydalanie jonów amonowych, magnezowych i potasowych oraz powoduje alkalizację moczu. Ma tylko nieznaczne działanie moczopędne, które można zwiększyć przez jednoczesne podawanie diuretyków pętlowych lub tiazydowych. W zależności od nasilenia hiperaldosteronizmu, działanie moczopędne ujawnia się w ciągu 3 do 6 h po podaniu parenteralnym i może utrzymywać się do 72 h. Po podaniu pozajelitowym jest szybko metabolizowany do kanrenonu. Maksymalne stężenie kanrenoinianu w osoczu osiągane jest w ciągu 1 h i zmniejsza się dwufazowo, ze średnim T0,5 odpowiednio 5 - 14 h. Lek wiąże się z białkami osocza w ponad 98%. Kanrenoinian i kwas kanrenonowy są wydalane przez wątrobę i nerki (w niewielkich ilościach). Lek pojawia się w moczu głównie w postaci glukuronianu. Po upływie 5 dni od podania pojedynczej znakowanej radioaktywnie dawki kanrenoinianu stwierdzono obecność 48% tejże dawki w moczu i 14% w kale. W niewydolności nerek wydalanie leku i jego metabolitów może ulec spowolnieniu.

Wskazania

Pierwotny hiperaldosteronizm. Wtórny hiperaldosteronizm w przebiegu ciężkich, przewlekłych chorób wątroby, przebiegających z obrzękami i wodobrzuszem. Wtórny hiperaldosteronizm w przewlekłej niewydolności serca z obrzękami. Lek do stosowania w przypadkach, gdy doustne podawanie antagonistów aldosteronu nie jest możliwe i gdy działanie innych leków moczopędnych jest niewystarczające.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, spironolakton lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia czynności nerek ze stężeniem kreatyniny w osoczu > 1,8 mg/dl i klirensem kreatyniny < 30 ml/min, ostra niewydolność nerek, anuria, hiponatremia, hiperkaliemia, ciąża, okres karmienia piersią.