Znajdź lek

Migea

Działanie

Niesteroidowy lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Hamuje syntezę prostaglandyn i leukotrienów. Po podaniu doustnym szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność wzrasta, gdy lek jest podawany z posiłkiem o dużej zawartości tłuszczu); ok. 15% dawki podlega metabolizmowi w efekcie tzw. pierwszego przejścia przez wątrobę. Cmax w osoczu krwi osiąga po 1-1,5 h. W około 99% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie (sprzęganie z kwasem glukuronowym). Jest wydalany z moczem (około 90% w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym) i w około 10% z kałem. T0,5 wynosi około 2 h. Wykazano krążenie wątrobowe. Przenika do mleka matki.

Wskazania

Leczenie ostrego napadu migreny.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas tolfenamowy lub inne składniki preparatu, znana nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, zwłaszcza, jeśli przyjmowanie tych leków wywoływało napady astmy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę lub ostry nieżyt błony śluzowej nosa. Ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca. Krwawienia z przewodu pokarmowego, z naczyń mózgowych lub inne czynne krwawienia. Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy (czynna lub w wywiadzie) i/lub krwotok z przewodu pokarmowego (co najmniej 2 epizody potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). Występujące w wywiadzie krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja wrzodu, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ lub zaburzenia krzepnięcia. Ostatni trymestr ciąży.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby w wywiadzie. U pacjentów z ostrą porfirią przerywaną, toczniem rumieniowatym układowym i innymi chorobami tkanki łącznej stosować jedynie po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka. Uważnie monitorować pacjentów po dużych zabiegach chirurgicznych ze względu na możliwość wystąpienia krwawień podczas jednoczesnego stosowania kwasu tolfenamowego i doustnych leków przeciwzakrzepowych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z następującymi dolegliwościami: astmą oskrzelową obecną lub w wywiadzie (ze względu na przypadki skurczu oskrzeli po podaniu NLPZ-ów), nadciśnieniem tętniczym i (lub) zaburzeniami czynności serca w wywiadzie (możliwość zatrzymywania płynów i obrzęki), chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna ze względu na możliwość zaostrzenia choroby) oraz u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów, u których niezbędne jest także leczenie małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego bądź innymi lekami zwiększającymi ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, należy rozważyć podawanie leków o działaniu ochronnym np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej. W razie wystąpienia krwawienia lub choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy kwas tolfenamowy należy odstawić. Przyjmowanie NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim ryzykiem ryzyka za torów tętnic (np. zawał serca, udar). Ostrożnie stosować lek u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu. Podobnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Należy pamiętać, iż stosowanie leku może maskować objawy zakażenia i gorączki. Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne (niektóre ze skutkiem śmiertelnym). Lek należy odstawić w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki, zmian w obrębie błon śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. Nie należy stosować preparatu u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja

Lek można przyjmować w I i II trymestrze ciąży jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności. W III trymestrze jest przeciwwskazany. Bardzo niewielka ilość leku przenika do mleka kobiety karmiącej piersią i jeśli jest to możliwe, należy unikać jego stosowania w tym okresie.

Działania niepożądane

Często (≥1/100, <1/10): biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha; pokrzywka, wyprysk, wysypka; zaburzenia w oddawaniu moczu, zmiana zabarwienia moczu; ból i zawroty głowy, uczucie zmęczenia; zaburzenia czynności wątroby. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): wzdęcia, uczucie pełności w żołądku, utrata łaknienia, zaparcia; świąd, obrzęki obwodowe; zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu, zwiększenie stężenia azotu mocznika; zwiększona potliwość, parestezje, dezorientacja, zaczerwienienie twarzy; kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej; bóle mięśni i stawów; trombocytopenia, granulocytopenia, leukopenia, eozynofilia, niedokrwistość; gorączka. Rzadko (≥1/10 000, <1/1000): bezsenność, niepokój, drżenie, szumy uszne; skurcz oskrzeli, napady astmy, duszność. Bardzo rzadko (<1/10 000): wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego (czasami zakończone zgonem, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku), krwotoczne zapalenie jelita grubego, zaostrzenie zapalenia jelit i choroby Leśniowskiego-Crohna, owrzodzenie przełyku; obrzęk naczynioruchowy, zmiany pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka i rumień wielopostaciowy, wysypka plamisto-grudkowa, utrwalone wykwity skórne; bezmocz, krwiomocz, ból nerki, zatrzymanie moczu, bardzo nasilony częstomocz; euforia, przeczulica, niedoczulica, depresja, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze; alergiczne śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki płucne z eozynofilią, zwłóknienie płuc, krwioplucie; zapalenie stawów; toksyczne zapalenie wątroby; niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza; zapalenie trzustki, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, zapalenie języka, suchość lub zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie spojówek, krótkowzroczność, ból gardła, wzmożone napięcie mięśniowe. Ponadto po podaniu leku opisywano smoliste stolce i krwawe wymioty. Rzadziej występowało zapalenie błony śluzowej żołądka. W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Z badań klinicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest większe u chorych z towarzyszącą niewydolnością nerek, wątroby lub serca oraz u osób w podeszłym wieku. Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.

Interakcje

Ze względu na ryzyko działań niepożądanych należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego). Kwas tolfenamowy zwiększa stężenie we krwi i nasila toksyczność metotreksatu, potasu (zwłaszcza u chorych leczonych diuretykami oszczędzającymi potas), digoksyny, fenytoiny, doustnych leków przeciwcukrzycowych (ryzyko hipoglikemii), litu. W połączeniu z innymi NLPZ lub cyklosporyną, takrolimusem, lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE - nasila się działanie nefrotoksyczne; z kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny - zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Zwiększa stężenie glikozydów naparstnicy w osoczu, może nasilać niewydolność serca, zmniejszać przesączanie kłębuszkowe. Osłabia działanie leków moczopędnych, niektórych przeciwnadciśnieniowych oraz mifeprystonu. Probenecid i sulfapirazon mogą zwiększać stężenia kwasu tolfenamowego we krwi. Opisano występowanie drgawek przy jednoczesnym stosowaniu z chinolonami. Leki zobojętniające kwas solny, zawierające sole glinu zaburzają wchłanianie leku i opóźniają jego działanie.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. po wystąpieniu pierwszych objawów migreny; dawkę można powtórzyć po 1-2 h. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 400 mg (2 tabl.). Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą; można przyjmować niezależnie od posiłków.

Uwagi

Nie zaobserwowano wpływu leku na zdolności psychofizyczne. Jednakże pacjenci, u których wystąpiły zaburzenia ze strony układu nerwowego (zaburzenia widzenia, senność zawroty głowy, uczucie zmęczenia) nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Pharmindex