Znajdź lek

Movmax

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy oksykamów o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym. Mechanizm działania przeciwzapalnego meloksykamu polega na hamowaniu preferencyjnym cyklooksygenazy COX-2 w stosunku do COX-1. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (89%) niezależnie od przyjmowanych pokarmów. Po podaniu pojedynczej dawki średnie maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 5-6 h. W około 99% wiąże się z białkami osocza; maksymalne stężenie w surowicy krwi występuje po 5-6 h, przy systematycznym dawkowaniu stan stacjonarny osiągany jest po 3-5 dniach. Przenika do mazi stawowej, gdzie osiąga około 50% stężenia w osoczu. Jest metabolizowany w wątrobie, głównie w procesie oksydacji grup metylowych. W metabolizmie meloksykamu ważną rolę odgrywa również izoenzym CYP2C9 z mniejszym udziałem CYP3A4. Jest wydalany w postaci metabolitów w moczu i z kałem. T0,5 wynosi około 20 h. Umiarkowana niewydolność nerek lub wątroby nie wpływa istotnie na kinetykę leku. W wieku podeszłym szybkość wydalania leku jest zmniejszona.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie objawowe zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów. Długotrwałe leczenie objawowe reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na meloksykam lub inne składniki preparatu. Nadwrażliwość na substancje o podobnym działaniu np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy objawiająca się astmą oskrzelową, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywką. III trymestr ciąży i okres karmienia piersią. Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężka niedializowana niewydolność nerek. Krwawienia z przewodu pokarmowego, z naczyń mózgowych lub inne krwawienia. Ciężka niewydolność serca.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego oraz u pacjentów w podeszłym wieku, należy rozpocząć leczenie od najmniejszej skutecznej dawki. U tych pacjentów, oraz pacjentów, u których konieczne jest zastosowanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków mogących zwiększać ryzyko zaburzeń dotyczących przewodu pokarmowego, należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami zmniejszającymi wydzielanie soku żołądkowego (np. z mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów przyjmujących równocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienia, tj.: doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, leki antyagregacyjne jak kwas acetylosalicylowy. Leczenie preparatem należy przerwać w przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, wysypki skórnej, uszkodzenia błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości oraz utrzymujących się nieprawidłowości wskaźników laboratoryjnych. Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie (np. wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna), ze względu na ryzyko zaostrzenia się choroby. Należy kontrolować pacjentów ze stwierdzonym w wywiadzie nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną lub umiarkowaną niewydolnością serca, ze względu na ryzyko zatrzymania wody w organizmie i powstania obrzęków. Bardzo rozważnie stosować u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgu oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (hiperlipidemia, cukrzyca oraz palenie tytoniu). U pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym stosowanie NLPZ może powodować retencję sodu i wody oraz wpływać na działanie natriuretyczne leków moczopędnych, co w konsekwencji może być przyczyną zaostrzenia objawów choroby. Stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca. Meloksykam może maskować objawy współistniejącego zakażenia. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią. W I i II trymestrze ciąży stosować jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności. Meloksykam może niekorzystnie wpływać na płodność, stąd nie jest zalecany u kobiet planujących ciążę. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub które są poddawane badaniom w związku z niepłodnością należy rozważyć odstawienie meloksykamu.

Działania niepożądane

Często: niedokrwistość; uczucie pustki w głowie, ból głowy. Niezbyt często: zaburzenia wskaźników morfologii krwi: leukocytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza; zawroty głowy związane z zaburzeniami błędnika, szumy uszne, senność; kołatanie serca, niewydolność serca; nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie twarzy. Rzadko: reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne; zmiany nastroju, bezsenność, koszmary senne; dezorientacja; zaburzenia widzenia włącznie z niewyraźnym widzeniem. Stosowanie niektórych NLPZ może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka występowania epizodów zatoru tętnic.

Interakcje

Równoczesne stosowanie kilku leków z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, stąd nie zaleca się jednoczesnego stosowania meloksykamu i innych leków z grupy NLPZ. Jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami, lekami trombolitycznymi i przeciwpłytkowymi, zwiększa ryzyko owrzodzenia lub krwawień z przewodu pokarmowego. Nie zaleca się równoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i doustnych leków przeciwzakrzepowych; jeśli nie można uniknąć stosowania takiego połączenia, konieczna jest dokładna kontrola czasu protrombinowego. Stosować ostrożnie podczas jednoczesnego leczenia z lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny i antagoniści receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku; po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i regularnie w jego trakcie należy dbać o odpowiednie nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek. Podczas jednoczesnego stosowania meloksykamu z lekami β-adrenolitycznymi może wystąpić zmniejszenie działania hipotensyjnego. Leki z grupy NLPZ mogą zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyn z powodu wpływu na prostaglandyny nerkowe; zaleca się dokładne monitorowanie czynności nerek, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Odnotowano zmniejszenie skuteczności wkładek wewnątrzmacicznych w wyniku stosowania leków z grupy NLPZ. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i litu; w przypadku konieczności leczenia skojarzonego należy dokładnie monitorować stężenie litu w osoczu podczas rozpoczynania leczenia, dostosowywania dawki i po odstawieniu meloksykamu. Leki z grypy NLPZ mogą zmniejszać wydzielanie kanalikowe metotreksatu, przez co zwiększa się jego stężenie w osoczu, nie zaleca się skojarzonego leczenia lekami z grupy NLPZ u pacjentów przyjmujących duże dawki metotreksatu. Należy również uwzględnić ryzyko wystąpienia interakcji u pacjentów stosujących małe dawki metotreksatu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek; w przypadku skojarzonego leczenia należy monitorować liczbę krwinek i czynność nerek. Cholestyramina przyspiesza wydalanie meloksykamu przez zaburzenie krążenia wątrobowo-jelitowego. Nie stwierdzono istotnych interakcji meloksykamu z lekami zobojętniającymi, cymetydyną i digoksyną.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat. Zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawów: 7,5 mg raz na dobę, dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę. Reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa: 15 mg raz na dobę; po uzyskaniu odpowiedzi terapeutycznej dawkę można zmniejszyć do 7,5 mg raz na dobę. Nie należy przekraczać dawki 15 mg na dobę. Należy okresowo kontrolować ustąpienie objawów i odpowiedź na leczenie, szczególnie u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka w długotrwałym leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa wynosi 7,5 mg raz na dobę. Pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych leczenie powinni rozpocząć od dawki dobowej 7,5 mg. U pacjentów dializowanych nie należy przekraczać dawki 7,5 mg na dobę. U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki.
Tabl. przyjmować podczas posiłku.

Uwagi

Zaleca się kontrolę diurezy oraz czynności nerek na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka: podeszły wiek; leczenie skojarzone np. z inhibitorami ACE, antagonistami angiotensyny II, sartanami, lekami moczopędnymi; hipowolemia; zastoinowa niewydolność serca; niewydolność nerek; zespół nerczycowy; nefropatia w przebiegu tocznia; ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy <25 g/l lub punktacja wg klasyfikacji Child-Pugh≥10). Po rozpoczęciu leczenia konieczna jest kontrola u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz niewydolnością serca. U pacjentów z ryzykiem wystąpienia hiperkaliemii regularnie kontrolować stężenie potasu.

Pharmindex