Quamatel

Reklama

Działanie

Kompetycyjny inhibitor receptorów histaminowych H2. Famotydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Zmniejsza zarówno kwaśność, jak i objętość soku żołądkowego, natomiast zmniejszenie wydzielania pepsyny jest proporcjonalne do ilości wydzielonego soku żołądkowego. Famotydyna hamuje podstawowe i nocne wydzielanie kwasu solnego, a także stymulowane pentagastryną, betazolem, kofeiną, insuliną i fizjologicznym odruchem z nerwu błędnego. Po podaniu dożylnym najsilniejsze działanie występuje w czasie 30 min. Pojedyncze dożylne dawki (10 i 20 mg) hamują nocne wydzielanie kwasu przez 10-12 godzin. Famotydyna wiąże się z białkami osocza w 15-20%. Jest metabolizowana w wątrobie, a wydalana z moczem (65-70%) oraz na drodze przemian metabolicznych (30-35%). 65-70% dawki dożylnej jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 24 h po podaniu. T0,5 w osoczu wynosi 2,3-3,5 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) T0,5 może przekroczyć 20 h.

Wskazania

Wstrzyknięcia dożylne wskazane są do krótkotrwałego stosowania, jeśli niemożliwe jest podanie doustnej postaci leku: u pacjentów z oporną na leczenie czynną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy; u pacjentów hospitalizowanych z nadmiernym wydzielaniem soku żołądkowego (np. zespół Zollingera-Ellisona, gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza). Ponadto preparat jest stosowany pomocniczo w leczeniu powyższych schorzeń przebiegających z krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu oraz inne leki z grupy antagonistów receptora H2. Dzieci.

Środki ostrożności

Szczególne ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Ciąża i laktacja

W ciąży lek może być stosowany tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Famotydyna przenika do mleka matki - w okresie karmienia piersią należy dokonać wyboru między przerwaniem karmienia a dalszym podawaniem leku.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: ból i zawroty głowy, zaparcia, biegunka. Rzadko obserwowano: gorączkę, astenię, zmęczenie; arytmię, blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca; skurcz oskrzeli; nudności i wymioty, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, brak łaknienia, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczkę cholestatyczną; bóle mięśniowo-szkieletowe, bóle stawów, kurcze mięśni; drgawki uogólnione, przemijające zaburzenia psychiczne (omamy, splątanie, pobudzenie, depresja, niepokój), zmniejszenie libido, parestezje, bezsenność, nadmierną senność; szumy uszne, zaburzenia smaku; zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia); reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, obrzęk oczodołu lub twarzy, zapalenie spojówek). Bardzo rzadko: martwica naskórka, łysienie, trądzik, pokrzywka, suchość skóry, zaczerwienienie. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić przemijające zaczerwienienie skóry.

Interakcje

U pacjentów z nadwrażliwością na inne leki z grupy antagonistów receptora H2 istnieje ryzyko wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej po podaniu famotydyny. Famotydyna nie wpływa na wątrobowy układ enzymatyczny związany z cytochromem P-450 i w związku z tym nie powoduje zwiększenia stężenia warfaryny, teofiliny, fenytoiny, diazepamu, propranololu, aminofenazonu i fenazonu. Może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego.

Dawkowanie

Dożylnie w powolnym wstrzyknięciu (2 min) lub we wlewie kroplowym podawanym w ciągu 15-30 min. Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy lub u pacjentów z krwawiącym owrzodzeniem górnego odcinka przewodu pokarmowego, którzy nie mogą przyjmować leku doustnie: 20 mg dożylnie. Dawka ta może być podawana co 12 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg famotydyny. Zespół Zollinger-Ellisona: dawka początkowa wynosi zazwyczaj 20 mg co 6 h. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min dawkę dobową należy zmniejszyć do 20 mg raz na dobę (podawać przed snem) lub wydłużyć przerwy pomiędzy dawkami do 36-48 h w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek.

Reklama

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka należy upewnić się, że zmiana nie ma charakteru nowotworowego. Preparat może zaburzać zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi i obsługiwania maszyn będących w ruchu.

Pharmindex