Krtań

Krtań należy do układu oddechowego człowieka. Budowa krtani obejmuje chrząstki: chrząstka tarczowata, pierścieniowata, nalewkowate, różkowate, klinowate i nagłośniowe. Sprawdź, jakie funkcje ma krtań.


Spis treści

Krtań budowa

Krtań (larynx) to część układu oddechowego człowieka. Krtań jest położona w obrębie szyi na wysokości od IV do VII kręgu szyjnego, pomiędzy nasadą języka, kością gnykowa a tchawicą. Szkielet krtani tworzą chrząstki: tarczowata (cartilago thyroidea), pierścieniowata (cartilagio cricoidea), nalewkowate (cartilagines arytenoideae), różkowate (cartilagines corniculatae), klinowate (cartilagines cuneiformes) i chrząstka nagłośniowa (cartilago epiglottica).

Krtań anatomia - chrząstka

Chrząstka tarczowata (cartilago thyroidea) składa się z dwóch symetrycznych płytek łączących się ze sobą tworząc kąt otwarty ku tyłowi. Kąt ten jest u kobiet rozwarty a prosty lub ostry u mężczyzn. Chrząstka tarczowata razem z kością gnykową (os hyoideum) połączone są błoną tarczowo-gnykową (membrana thyrohyoidea), która wzmocniona jest włóknami sprężystymi tworzącymi więzadło tarczowo-gnykowe (ligamentum thyrohyoideum). U mężczyzn chrząstka tarczowata (cartilago thyroidea), widoczna jest na szyi w postaci wyniosłości krtaniowej (prominentia laryngea) potocznie zwanej „jabłkiem Adama”.

Najniżej położoną chrząstką krtani jest chrząstka pierścieniowata. Jest mniejsza, ale grubsza i mocniejsza od chrząstki tarczowatej. Połączona jest z chrząstką tarczowatą za pomocą więzadła pierścieniowo- tarczowego (ligamentum cricothyroideum). Chrząstka nagłośniowa (cartilago epiglottica) stanowiąc chrzęstne podłoże nagłośni zamyka bądź otwiera wejście do krtani.

Krtań funkcje

Krtań zawieszona jest na kości gnykowej (os hyoideum) a ponieważ włączona jest w mięśnie podgnykowe unosi się i opada podczas mowy. Wewnątrz krtani mieści się właściwy narząd głosu - głośnia (glottis), w skład, której wchodzą wargi głosowe prawa i lewa zbudowane z więzadeł głosowych i mięśni głosowych. Wolny brzeg warg głosowych tworzy fałdy głosowe (plicae vocales) zwane strunami głosowymi.

Wysokość dźwięku zależy od napięcia, długości i grubości warg głosowych. Między obu fałdami głosowymi i chrząstkami nalewkowatymi (cartilagines arytenoideae) znajduje się szpara głośni (rima glottidis). To w głośni w trakcie wydychania powietrza przy odpowiednim ustawieniu strun głosowych powstaje dźwięk. Jeśli struny głosowe wibrują, powstaje głoska dźwięczna, jeśli są rozluźnione słyszymy głoskę bezdźwięczna. Wysokość, głębokość i siła głosu zależą od napięcia i ustawienia warg głosowych a także od wydychanego prądu powietrza.

Charakterystycznej dla każdego człowieka barwy głos nabiera dopiero w gardle, jamie nosowej i jamie ustnej. Szybkie wzrastanie krtani u chłopców w okresie dojrzewania powoduje mutacje, czyli dojrzewanie głosu, które prowadzi do obniżenia wysokości tonu głosu.



Krtań" class="art__hash-separator">

Krtań


Krtań