Znajdź lek

Bisacodyl GSK

Spis treści

Działanie

Lek przeczyszczający, działający pobudzająco na perystaltykę jelita grubego w wyniku drażnienia błony śluzowej jelit lub bezpośredniego pobudzenia zakończeń nerwów splotu podśluzówkowego i mięśniowego. Bisakodyl słabo wchłania się z jelit i utrudnia wchłanianie elektrolitów. Zwiększa tym samym, na zasadzie osmozy, zawartość wody w świetle jelita, co powoduje zmiękczenie stolca ułatwia jego przesuwanie przez jelito grube. Zwiększa się także objętość mas kałowych, co stymuluje perystaltykę jelitową, ułatwia defekację i oczyszczenie jelita np. przed badaniami diagnostycznymi. Działanie przeczyszczające występuje ok. 20-45 min od zastosowania. Enzymy bakterii jelita grubego metabolizują bisakodyl do terapeutycznie aktywnego difenolu, który w wątrobowym efekcie pierwszego przejścia jest sprzęgany z kwasem glukuronowym i siarkowym, aby w tej postaci, z żółcią, wrócić do jelita, ulegając w ten sposób krążeniu jelitowo-wątrobowemu, przedłużającemu działanie bisakodylu.

Wskazania

Krótkotrwałe objawowe leczenie zaparć, w tym zaparć nawykowych i przewlekłych, zaparć atonicznych (np. u pacjentów obłożnie chorych oraz u pacjentów w podeszłym wieku). Przygotowanie do badań diagnostycznych, zabiegów chirurgicznych oraz położniczych i w okresie okołooperacyjnym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisakodyl lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedrożność jelit. Ostre stany zapalne w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie wyrostka robaczkowego i ostre choroby zapalne jelit. Ostry ból brzucha występujący jednocześnie z nudnościami i wymiotami. Ciężkie odwodnienie. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów ze szczeliną odbytu oraz z zapaleniem odbytu lub odbytnicy z towarzyszącym owrzodzeniem lub uszkodzeniem śluzówki.

Środki ostrożności

Stosowanie bisakodylu nie powinno trwać dłużej niż 5 dni bez dokładnego zbadania przyczyny zaparć. Przedłużone stosowanie leku może prowadzić do przyzwyczajenia oraz do zaburzeń równowagi elektrolitowej i hipokaliemii. Jelitowa utrata płynów może prowadzić do odwodnienia organizmu, czego objawem jest zwiększone pragnienie oraz skąpomocz. Należy zaprzestać stosowania bisakodylu u pacjentów, u których odwodnienie może być szczególnie szkodliwe (u osób z niewydolnością nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku). Leczenie można wznowić jedynie pod ścisłą kontrolą lekarza. U pacjentów przyjmujących bisakodyl mogą wystąpić stolce z domieszką krwi, zazwyczaj o niewielkim nasileniu i samoistnie ustępujące. Odnotowywano przypadki występowania zawrotów głowy i (lub) omdleń podczas defekacji, które były spowodowane zwiększonym ciśnieniem tłoczni brzusznej bądź stanowiły wazowagalną odpowiedź organizmu na ból w podbrzuszu wywołany przez zaparcie. W pojedynczych przypadkach, w następstwie zastosowania bisakodylu, obserwowano krwawe biegunki i bóle w podbrzuszu. W niektórych przypadkach stwierdzono związek z niedokrwieniem błony śluzowej okrężnicy.

Ciąża i laktacja

Bisakodylu nie należy podawać kobietom w ciąży, szczególnie w I trymestrze, chyba że w opinii lekarza korzyść ze stosowania leku przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Podczas wieloletniego stosowania bisakodylu nie wykazano niekorzystnego lub uszkadzającego działania na płód. Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią, chyba że w opinii lekarza korzyść ze stosowania leku przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka. Zarówno lek, jak i jego glukuronowe pochodne nie przenikają do mleka kobiecego.

Działania niepożądane

Często: skurcze w obrębie jamy brzusznej, bóle brzucha, biegunka, nudności. Niezbyt często: zawroty głowy, obecność krwi w stolcu, wymioty, dyskomfort w obrębie jamy brzusznej, podrażnienie okolic odbytu. Rzadko: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości, odwodnienie, omdlenia, zapalenie jelita grubego. W pojedynczych przypadkach, w następstwie zastosowania bisakodylu, obserwowano krwawe biegunki i bóle w podbrzuszu. W niektórych przypadkach stwierdzono związek z niedokrwieniem błony śluzowej okrężnicy.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie dużych dawek bisakodylu i diuretyków lub adrenokortykosteroidów może zwiększyć ryzyko zaburzeń równowagi elektrolitowej. Zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą zwiększać wrażliwość na działanie glikozydów nasercowych.

Dawkowanie

Doodbytniczo. Dorośli. Krótkotrwałe leczenie zaparć, w tym zaparć nawykowych i przewlekłych, zaparć atonicznych: 1 czopek raz na dobę, doraźnie. Stosować nie dłużej niż 5 dni. Przygotowanie do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. W celu zapewnienia całkowitego oczyszczenia jelita stosuje się skojarzone leczenie bisakodylem w postaci do podawania doustnego i w postaci doodbytniczej. Rano i wieczorem należy przyjąć po 1 dawce preparatu zawierającego 10 mg bisakodylu w postaci do podawania doustnego. Następnego dnia rano zastosować doodbytniczo 1 czopek. Brak szczegółowych danych dotyczących stosowania preparatu u pacjentów w podeszłym wieku.

Uwagi

Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia zawrotów głowy i (lub) omdleń związanych z odpowiedzią wazowagalną (np. skurcz w obrębie jamy brzusznej); jeśli u pacjenta wystąpią skurcze w obrębie jamy brzusznej, powinien unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex