Clopamid VP

Reklama

Działanie

Heterocykliczny, tiazydopodobny środek moczopędny. Hamuje wchłanianie zwrotne chloru i sodu w kanalikach nerkowych, co powoduje zwiększone wydalanie wody przez nerki. Działanie moczopędne pojawia się ok. 2 h po doustnym podaniu, osiąga maksimum po kolejnych 1-4 h, zaś utrzymuje się do ok. 24 h od chwili przyjęcia. W nadciśnieniu tętniczym pełne działanie występuje po 2-4 tyg. od początku stosowania. Klopamid szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Farmakokinetyka w przedziale stosowanych dawek terapeutycznych ma charakter liniowy. Z białkami wiąże się w ok. 46%. Metabolizowany jest w wątrobie, a wydalany głównie przez nerki. T0,5 wynosi ok. 6 h.

Wskazania

Obrzęki w przebiegu niewydolności mięśnia sercowego, nerek oraz wątroby. Nadciśnienie tętnicze (zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z pindololem).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na klopamid, inne składniki preparatu lub na sulfonamidy. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ostre kłębuszkowe zapalenie nerek i bezmocz. Ciężka niewydolność wątroby i śpiączka wątrobowa. Oporna na leczenie hipokaliemia, hiperkalcemia, ciężka hiponatremia, hipowolemia, hiperurykemia i dna moczanowa. Ciąża, karmienie piersią.

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania leku u dzieci (brak badań), oraz u pacjentów z dną moczanową. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek i wątroby klopamid może powodować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym zwłaszcza hipokaliemię, należy okresowo oznaczać u takich pacjentów stężenie potasu we krwi. Zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na większe skłonności do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Zachować szczególną ostrożność u pacjentów z cukrzycą, ze względu na możliwe zwiększenie stężenia glukozy we krwi; w razie konieczności zmienić dawkowanie leków przeciwcukrzycowych.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Klopamid przenika przez barierę łożyska i może powodować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej u kobiet w ciąży, które mogą niekorzystnie wpływać na płód. Stosowanie leku w drugiej połowie ciąży może powodować wystąpienie u noworodka trombocytopenii.

Działania niepożądane

Może wystąpić: uczucie nieregularnego bicia serca; zmiany składu morfotycznego krwi (w tym neutropenia i trombocytopenia); łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki; nadwrażliwość na światło słoneczne, wysypki; hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hiperkalcemia, zasadowica hipochloremiczna, hiperurykemia, dna moczanowa, hiperglikemia, hipercholesterolemia; hipotonia ortostatyczna; osłabienie; reakcje nadwrażliwości (m.in. zapalenie i obrzęk płuc); cholestaza wewnątrzwątrobowa; impotencja (ustępująca po odstawieniu leku).

Interakcje

Klopamid nasila dzialanie hipotensyjne innych leków wywierających takie działanie (m.in. pochodnych dihydropirydyny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, barbituranów, fenotiazyn); należy zachować ostrożność podczas leczenia skojarzonego, z powodu ryzyka wystąpienia niedociśnienia. Jednoczesne przyjmowanie soli litu może powodować zwiększenie stężenia litu we krwi. Klopamid zwiększa ryzyko wystąpienia działania toksycznego glikozydów naparstnicy; podczas leczenia skojarzonego należy okresowo kontrolować zapis EKG i stężenie potasu we krwi. Salicylany i NLPZ mogą zmniejszać wpływ klopamidu na ciśnienie tętnicze krwi. Klopamid może osłabiać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych i działanie hipoglikemizujące insuliny. Kardiotoksyczne działanie leków przeciwarytmicznych (tj. amiodaron, dizopiramid, chinidyna, sotalol) ulega nasileniu podczas stosowania z klopamidem. Jednoczesne stosowanie z preparatami wapnia może zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii, natomiast z lekami przeczyszczającymi i steroidami - hipokaliemii.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Obrzęki: dawka początkowa wynosi 20-40 mg na dobę, w pojedynczej dawce (w godzinach rannych). W przypadkach opornych dawkę można zwiększyć do 60 mg w pojedynczej dawce dobowej. W miarę ustępowania obrzęków dawkę należy stopniowo zmniejszać. W leczeniu podtrzymującym zazwyczaj stosuje się dawkę 10-40 mg na dobę, podawaną codziennie lub co 2. dzień. Nadciśnienie tętnicze: dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę, w pojedynczej dawce (w godzinach rannych). Jeśli po ok. 1-3 tyg. leczenia nie dojdzie do uzyskania pożądanego efektu, dawkę należy zwiększyć do 40 mg na dobę w pojedynczej dawce (w godzinach rannych). Nie należy stosować dawek większych niż 60 mg na dobę. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku.

Reklama

Uwagi

Podczas leczenia należy unikać nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne, oraz nie należy nadużywać alkoholu. Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub uczucia nadmiernego zmęczenia, pacjenci szczególnie w początkowym okresie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń.

Pharmindex