Mono Mack

Spis treści

Mono Mack - skład

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 100 mg monoazotanu izosorbidu.

Mono Mack - Działanie

Monoazotan izosorbidu działa bezpośrednio rozkurczowo na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, powodując ich rozszerzenie. W większym stopniu działa na pojemnościowe naczynia pozawłośniczkowe i duże tętnice, szczególnie na wykazujące jeszcze zdolność oddziaływania tętnice wieńcowe, niż na tzw, naczynia oporowe. Rozszerzenie naczyń krwionośnych prowadzi do zwiększenia pojemności żylnego łożyska naczyniowego i zmniejszenia wstecznego dopływu krwi do serca, zmniejsza się objętość końcowo-rozkurczowa i obciążenie wstępne. Zmniejszenie wymiaru komory oraz napięcia ściany w momencie skurczu zmniejsza zapotrzebowanie energetyczne oraz zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Lek powoduje również rozkurcz mięsni gładkich oskrzeli, dróg moczowych, pęcherza moczowego, pęcherza żółciowego, dróg żółciowych, przełyku, jelita cienkiego i grubego zwieraczy. Monoazotan izosorbidu po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie (biodostępność 90-100%). Jest rozkładany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. T0,5 w surowicy wynosi 4-5 h. Metabolity monoazotanu izosorbidu są prawie całkowicie wydalane przez nerki.

Reklama

Mono Mack - wskazania

Leczenie stabilnej dławicy piersiowej i zapobieganie jej napadom.

Mono Mack - Przeciwwskazania

Nadwrażliwości na monoazotan izosorbidu lub inne azotany lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ostra niewydolność krążenia (wstrząs, zapaść krążeniowa). Wstrząs kardiogenny, jeśli kontrpulsacja wewnątrzaortalna lub leki o dodatnim działaniu inotropowym nie zapewniają dostatecznie wysokiego ciśnienia końcowo-rozkurczowego w lewej komorze serca. Bardzo niskie ciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg). Równoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy: syldenafil, wardenafil, tadalafil, gdyż leki te nasilają działania obniżające ciśnienie tętnicze preparatu. Uraz głowy lub krwawienia wewnątrzczaszkowe. Znaczna niedokrwistość.

Mono Mack - ostrzeżenia

Szczególnie ostrożnie stosować w przypadku kardiomiopatii przerostowej z utrudnieniem drogi odpływu, zaciskającego zapalenie osierdzia i temponady serca; niskiego ciśnienia napełniania komór, tj. w przypadkach ciężkiego zawału mięśnia sercowego, zaburzonej czynności lewej komory serca (niewydolność lewej komory) (należy unikać spadków ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg); zwężenia zastawki aortalnej i (lub) mitralnej; zaburzeń ortostatycznej regulacji krążenia krwi; chorób, którym towarzyszy podwyższenie ciśnienia śródczaszkowego. Lek nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów dusznicy bolesnej. Brak badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów w podeszłym wieku.

Mono Mack - ciąża

W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w okresie karmienia piersią; w przypadku stosowania u tych kobiet zaleca się obserwację noworodka w kierunku występowania efektów farmakologicznych wywołanych przez monoazotan izosorbidu.

Mono Mack - efekty uboczne

Bardzo często może występować ból głowy zwłaszcza na początku leczenia; zwykle ustępujący po kilku dniach. Często - objawy mogące występować po pierwszej dawce lub podczas zwiększania dawki: senność, zawroty głowy, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zapaść ortostatyczna wraz z odruchowym przyspieszeniem czynności serca, osłabienie. Niezbyt często: przemijające zaczerwienienie skóry, skórne reakcje uczuleniowe, nudności, wymioty, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego wraz z towarzyszącym zaostrzeniem objawów dusznicowych, zapaść niekiedy połączona z zaburzeniami rytmu i zwolnieniem czynności serca oraz utratą przytomności. Bardzo rzadko: złuszczające zapalenie skóry. Podczas długotrwałego stosowania dużych dawek opisywano rozwój tolerancji na lek i inne donory tlenku azotu oraz zmniejszenie skuteczności tych leków (tolerancja krzyżowa); należy unikać długotrwałego podawania dużych dawek. Podczas stosowania preparatu może wystąpić przemijające zmniejszenie wysycenia tlenem krwi tętniczej na skutek względnej redystrybucji przepływu krwi do segmentów płuc o zmniejszonej wentylacji. Może to prowadzić do nasilenie niedotlenienia mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą wieńcową.

Mono Mack - interakcje

Jednoczesne stosowanie z lekami powodującymi rozszerzenie naczyń krwionośnych, lekami przeciwnadciśnieniowymi, inhibitorami ACE, lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, antagonistami kanału wapniowego, lekami moczopędnymi, neuroleptykami lub trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, jak również z alkoholem może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze preparatu. Jednoczesne stosowanie monoazotanu izosorbidu i syldenafilu, wardenafilu lub tadalafilu jest przeciwwskazane, gdyż może spowodować znaczne wzmocnienie działania obniżającego ciśnienie tętnicze preparatu. Jednoczesne stosowanie dihydroergotaminy może spowodować zwiększenie stężenia dihydroergotaminy i jej działania podwyższającego ciśnienie tętnicze.

Mono Mack - dawkowanie

Doustnie. 1 tabl. (100 mg) raz na dobę. Jeżeli pacjent nie przyjmował do tej pory azotanów i (lub) jego krążenie jest niestabilne zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki np. 1/2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu od 1. do 4. dnia leczenia. Począwszy od 5. dnia należy przyjmować 1 tabletkę o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę. Tabl. należy przyjmować w całości, nie rozgryzać, popijając niewielką ilością płynu.

Mono Mack - uwagi

Nie należy stosować większych dawek niż zalecane, ani zwiększać częstotliwości dawkowania, gdyż może to spowodować zmniejszenie lub utratę skuteczności. Lek może zaburzać zdolność reagowania na bodźce w stopniu mogącym utrudniać prowadzenie pojazdów mechanicznych, obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, wykonywania pracy na wysokości; dotyczy to szczególnie początkowego okresu leczenia lub zwiększania dawki.

Pharmindex
<-- popup -->