Znajdź lek

Panzol Pro

Działanie

Lek hamujący wydzielanie kwasu solnego w komórkach okładzinowych żołądka w wyniku wybiórczego blokowania aktywności H+/K+-ATP-azy (tzw. pompy protonowej). Działanie leku zależy od dawki i prowadzi do zahamowania zarówno wydzielania podstawowego, jak i wydzielania stymulowanego. Zmniejsza kwaśność treści żołądkowej oraz wtórnie (w sposób odwracalny) zwiększa wydzielanie gastryny w stopniu proporcjonalnym do zmniejszenia kwaśności. Po podaniu doustnym pantoprazol szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 2- 2,5 h. Biodostępność wynosi ok. 77%, pokarm nie zmniejsza biodostępności, może jedynie opóźnić wchłanianie leku. W ok. 98% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie, wydalany w ok. 80% przez nerki w postaci metabolitów, pozostała część jest wydalana z kałem. T0,5 wynosi ok. 1,5 h.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie objawów choroby refluksowej przełyku (np. zgaga, zarzucanie treści żołądkowej) u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pantoprazol, pochodne benzoimidazolu, lecytynę (pochodzącą z oleju sojowego) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne podawanie z atazanawirem.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z: utratą masy ciała niespowodowaną celowym odchudzaniem się, niedokrwistością, krwawieniami z przewodu pokarmowego, dysfagią, uporczywymi lub krwawymi wymiotami (leczenie pantoprazolem może złagodzić objawy ciężkiej choroby i opóźnić jej rozpoznanie; w tych przypadkach trzeba wykluczyć podłoże nowotworowe choroby); przebytą chorobą wrzodową żołądka lub operacją w obrębie przewodu pokarmowego; leczeniem objawów niestrawności lub zgagi nieprzerwanie trwającym dłużej niż 4 tyg.; żółtaczką, zaburzeniami czynności lub chorobami wątroby; innymi ciężkimi chorobami wpływającymi na ogólne samopoczucie; a także jeśli pacjent jest w wieku powyżej 55 lat i wystąpiły u niego nowe objawy lub zmienił się charakter dotychczas obserwowanych objawów. Pacjenci z długotrwałymi, nawracającymi objawami niestrawności lub zgagi, powinni podlegać regularnej kontroli lekarskiej. Pacjenci nie powinni stosować równocześnie innych inhibitorów pompy protonowej lub antagonistów receptorów histaminowych H2. Lek nie jest przeznaczony do natychmiastowego usuwania objawów oraz do stosowania profilaktycznego. Stosowanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu, prowadzi do nieznacznie większego ryzyka infekcji przewodu pokarmowego, takich jak zakażenie Salmonella, Campylobacter lub C. difficile. Stosowanie leku nie jest zalecane u dzieci i młodzieży, ze względu na ograniczoną liczbę zebranych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lek zawiera maltitol - nie stosować u pacjentów z rzadko występującymi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy. Ponadto lek zawiera lecytynę pochodzącą z oleju sojowego - nie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży oraz dotyczących przenikania pantoprazolu do mleka kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wykazały jego toksyczny wpływ na reprodukcję oraz stwierdzono przenikanie pantoprazolu do mleka. W badaniach przedklinicznych nie wykazano żadnych dowodów na zaburzenia płodności bądź działania teratogennego.

Działania niepożądane

Niezbyt często: zaburzenia snu; bóle głowy, zawroty głowy; biegunka, nudności, wymioty, uczucie pełności w jamie brzusznej i wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej, ból i dyskomfort w nadbrzuszu; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferaz, γ-GT); wysypka skórna, rumień, wykwity skórne, świąd; osłabienie, zmęczenie, złe samopoczucie. Rzadko: agranulocytoza, nadwrażliwość (w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny); hiperlipidemie, zmiana masy ciała; depresja (i pogorszenie stanu psychicznego); zaburzenia smaku; zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie; zwiększenie stężenia bilirubiny; pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy; bóle stawów, bóle mięśni; ginekomastia; podwyższenie temperatury ciała; obrzęki obwodowe. Bardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia; dezorientacja (i pogorszenie stanu psychicznego). Częstość nieznana: hiponatremia, hipomagnezemia; omamy, splątanie (szczególnie u pacjentów podatnych, jak również nasilenie podobnych objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania); uszkodzenia komórek wątroby, żółtaczka, niewydolność komórek wątroby; zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło; śródmiąższowe zapalenie nerek.

Interakcje

Lek może zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, których biodostępność zależy od pH w żołądku (np. ketokonazolu). Wykazano, że równoczesne podawanie zdrowym ochotnikom 300 mg atazanawiru/100 mg rytonawiru z omeprazolem (w dawce 40 mg na dobę) lub 400 mg atazanawiru z lanzoprazolem (w pojedynczej dawce 60 mg), powoduje istotne zmniejszenie biodostępności atazanawiru. Wchłanianie atazanawiru zależy od pH, stąd pantoprazolu nie należy podawać jednocześnie z atazanawirem. Na podstawie przeprowadzonych badań farmakokinetycznych nie stwierdzono występowania interakcji pomiędzy pantoprazolem i fenprokumonem lub warfaryną. Jednakże po wprowadzeniu leku na rynek w pojedynczych przypadkach podczas ich równoczesnego stosowania zaobserwowano zmiany wartości INR. Dlatego też u pacjentów leczonych przeciwzakrzepowo pochodnymi kumaryny (np. fenprokumonem lub warfaryną) zaleca się kontrolę czasu protrombinowego (INR) po rozpoczęciu, zakończeniu lub podczas nieregularnego stosowania pantoprazolu. Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi substancjami, które są metabolizowane przy udziale układu enzymatycznego cytochromu P-450. Nie stwierdzono żadnych klinicznie istotnych interakcji w specyficznych testach przeprowadzonych dla: karbamazepiny, kofeiny, diazepamu, diklofenaku, digoksyny, etanolu, glibenklamidu, metoprololu, naproksenu, nifedypiny, fenytoiny, piroksykamu, teofiliny i doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających lewonorgestrel i etynyloestradiol. Nie stwierdzono żadnych interakcji z jednocześnie stosowanymi środkami zobojętniającymi kwas solny w żołądku.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka to 1 tabl. raz na dobę. W celu uzyskania złagodzenia objawów, konieczne może okazać się stosowanie leku przez kolejne 2-3 dni. Po zupełnym ustąpieniu objawów leczenie powinno zostać przerwane. Bez konsultacji z lekarzem leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 tyg. Pacjenta należy pouczyć o konieczności konsultacji z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią ciągu 2 tyg. leczenia. Tabl. nie należy żuć ani rozgryzać. Należy je przyjmować przed posiłkiem połykając w całości i popijając wodą.

Uwagi

Nie należy stosować leku jeśli u pacjenta ma zostać wykonana endoskopia lub oddechowy test ureazowy. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy i zaburzenia widzenia, pacjenci nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Pharmindex