Adenocor

Spis treści

Adenocor - Skład

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 3 mg adenozyny. 1 ml roztworu zawiera 9 mg chlorku sodu (co odpowiada 3,54 mg sodu na ml).

Adenocor - Działanie

Adenozyna jest nukleozydem purynowym, występującym we wszystkich komórkach organizmu. Podana w szybkim wstrzyknięciu dożylnym zwalnia przewodzenie impulsów w węźle przedsionkowo-komorowym. Działanie to może zablokować (przerwać) pętlę pobudzenia krążącego w węźle przedsionkowo-komorowym, prowadząc do powrotu rytmu zatokowego u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi. Jednokrotne przerwanie drogi pobudzenia zazwyczaj wystarcza do przerwania częstoskurczu i przywrócenia prawidłowego rytmu zatokowego. Ponieważ podczas migotania i trzepotania przedsionków węzeł przedsionkowo-komorowy nie stanowi części pętli pobudzenia krążącego (obwodu re-entry), adenozyna nie jest skuteczna w arytmiach tego typu. Dzięki przemijającemu spowolnieniu przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym, łatwiejsza jest ocena aktywności elektrycznej przedsionków w zapisie EKG, przez co adenozyna może być pomocna w różnicowaniu częstoskurczów nadkomorowych z szerokimi i wąskimi zespołami QRS.

Reklama

Adenocor - Wskazania

Szybkie przywracanie rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, również w przypadkach występowania dodatkowej drogi przewodzenia (zespół Wolffa-Parkinsona-Whire'a). Pomoc w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego przebiegającego z szerokimi lub wąskimi zespołami QRS. Chociaż adenozyna nie jest skuteczna w leczeniu trzepotania przedsionków, migotania przedsionków lub częstoskurczu komorowego, to jednak zwolnienie przewodzenia w obrębie węzła przedsionkowo-komorowego ułatwia ocenę aktywności elektrycznej przedsionków. Dzieci i młodzież: szybkie przywracanie prawidłowego rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat.

Adenocor - Przeciwskazania

Nadwrażliwość na adenozynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst., z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca. Zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca. Zespół długiego QT. Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Niewyrównana (dekompensowana) niewydolność serca. Przewlekła obturacyjna choroba płuc z objawami skurczu oskrzeli (np. astma oskrzelowa).

Adenocor - Ostrzeżenia

Ze względu na możliwość wystąpienia przemijających zaburzeń rytmu serca podczas przerywania napadu częstoskurczu nadkomorowego, lek należy podawać wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością monitorowania EKG i natychmiastowego użycia sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Podczas podawania leku konieczne jest ciągłe monitorowanie EKG ze względu na możliwość wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Adenozyna powoduje przemijający spadek ciśnienia tętniczego, dlatego należy ją stosować ostrożnie u pacjentów ze zwężeniem głównego pnia lewej tętnicy wieńcowej, nieskorygowaną hipowolemią, zwężeniem zastawek serca, przeciekiem lewo-prawym, zapaleniem osierdzia lub wysiękiem w worku osierdziowym, dysfunkcją układu autonomicznego lub zwężeniem tętnic szyjnych z niewydolnością naczyniowo-mózgową. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego lub ciężką niewydolnością serca, u pacjentów z niewielkiego stopnia zaburzeniami przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy Ist., blok odnogi pęczka Hissa), które mogą przejściowo ulec nasileniu w czasie wlewu leku. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu adenozyny u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków, a w szczególności u chorych z dodatkowym szlakiem przewodzenia, gdyż zwłaszcza u tych ostatnich może dojść do wystąpienia zwiększonego przewodzenia przez nieprawidłowy szlak. Obserwowano rzadkie przypadki ciężkiej bradykardii. Część z nich wystąpiła u pacjentów we wczesnym okresie po transplantacji; w pozostałych przypadkach obecna była ukryta postać choroby węzła zatokowo-przedsionkowego. Wystąpienie ciężkiej bradykardii należy traktować jako sygnał ostrzegawczy współwystępującej choroby. Ciężka bradykardia zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia częstoskurczu typu <i>torsades de pointes</i>, szczególnie u pacjentów z wydłużonym odstępem QT. U pacjentów we wczesnym okresie po przeszczepie serca (krótszym niż 1 rok) obserwowano zwiększoną wrażliwość serca na adenozynę. Adenozyna może wywołać lub nasilić skurcz oskrzeli u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Dipirydamol, inhibitor wychwytu adenozyny, może nasilać działanie adenozyny - pacjentom leczonym dipirydamolem nie należy podawać adenozyny. Jeżeli zastosowanie adenozyny jest bezwzględnie konieczne, wówczas należy zmniejszyć jej dawkę i podać ją najwcześniej po upływie 24 h od ostatniej dawki dypirydamolu. Pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie należy starannie monitorować podczas podawania adenozyny. Należy natychmiast przerwać podawanie leku w razie wystąpienia niewydolności oddechowej (mogącej prowadzić do zgonu), asystolii (mogącej prowadzić do zgonu), bolesnej dławicy piersiowej, ciężkiej bradykardii lub ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Ze względu na możliwość wystąpienia <i>torsade de pointes</i>, preparat należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, wrodzonym lub nabytym (w następstwie stosowania leków lub pochodzenia metabolicznego). Dzieci i młodzież: adenozyna może wywołać arytmie przedsionkowe i tym samym może prowadzić do przyspieszenia komorowego u dzieci z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a (zespół WPW). Nie ustalono skuteczności podania śródkostnego. Skuteczność i tolerancja preparatu nie ulega zmianie w przypadku niewydolności nerek lub wątroby. Preparat zawiera 9 mg chlorku sodu na ml (co odpowiada 3,54 mg sodu na ml) - należy to wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Adenocor - Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania adenozyny u kobiet w ciąży. Nie zaleca się podawania adenozyny u kobiet w ciąży, chyba że w opinii lekarza korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Nie wiadomo, czy metabolity adenozyny przenikają do mleka kobiety. Leku nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.

Adenocor - Efekty uboczne

Działania niepożądane są zwykle łagodne i krótkotrwałe (krócej niż 1 min) i dobrze tolerowane przez pacjentów. Mogą jednak wystąpić ciężkie reakcje. Bardzo często: bradykardia, zahamowanie zatokowe, blok przedsionkowo-komorowy, dodatkowe skurcze przedsionkowe, uczucie nieregularnego bicia serca, zaburzenia pobudliwości komór (takie jak: dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcz komorowy), zaczerwienienie twarzy, duszność (lub uczucie potrzeby głębokiego wdechu), uczucie ucisku i (lub) bólu w klatce piersiowej, uczucie zaciskania i (lub) gniecenia w klatce piersiowej. Często: bóle głowy, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, lęk, nudności, uczucie pieczenia. Niezbyt często: uczucie ucisku w głowie, niewyraźne widzenie, metaliczny smak w ustach, częstoskurcz zatokowy, kołatanie serca, hiperwentylacja, nadmierna potliwość, uczucie ogólnego dyskomfortu, osłabienie, ból. Bardzo rzadko: przemijające, szybko i samoistnie ustępujące zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, ciężka bradykardia nie reagująca na atropinę, wymagająca tymczasowego zastosowania stymulatora serca, migotanie przedsionków, <i>torsade de pointes</i>, migotanie komór, skurcz oskrzeli, odczyny w miejscu wstrzyknięcia. Częstość nieznana: utrata przytomności, omdlenie, drgawki, szczególnie u osób chorych ze skłonnością do drgawek, wymioty, asystolia (zatrzymanie czynności serca), czasem ze skutkiem śmiertelnym (szczególnie u chorych z współwystępującą chorobą niedokrwienną serca lub innymi zaburzeniami czynności serca), zawał serca (także z uniesieniem odcinka ST szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą tętnic wińcowych - CAD), niedociśnienie tętnicze, czasem ciężkie, udar mózgu lub przemijający mózgowy napad niedokrwienia, wtórnie do hemodynamicznych efektów adenozyny w tym niedociśnienia, niewydolność oddechowa, bezdech i (lub) zatrzymanie oddechu (obserwowano przypadki ze skutkiem śmiertelnym), reakcja anafilaktyczna (włączając obrzęk naczynioruchowy i reakcje skórne takie jak pokrzywka i wysypka).

Adenocor - Interakcje

Dipirydamol, inhibitor wychwytu adenozyny, może nasilać działanie adenozyny, nawet 4-krotnie. Pacjentom leczonym dipirydamolem nie należy podawać adenozyny. Jeśli zastosowanie adenozyny jest bezwzględnie konieczne, należy odstawić dipyridamol na 24 h wcześniej lub znacznie zmniejszyć dawkę adenozyny. Aminofilina, teofilina i inne ksantyny, jak kofeina, są kompetycyjnymi antagonistami adenozyny i należy unikać ich podawania 24 h przez zastosowaniem adenozyny. U pacjentów leczonych tymi lekami może być konieczne podanie większych dawek adenozyny. Należy unikać przyjmowania pokarmów i napojów zawierających ksantyny (herbata, kawa, czekolada i cola) na przynajmniej 12 h przed zastosowaniem adenozyny. Adenozyna może wchodzić w interakcje z lekami zaburzającymi przewodnictwo w mięśniu sercowym.

Adenocor - Dawkowanie

Preparat należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub do cewnika żylnego. Lek jest przeznaczony do stosowania w warunkach szpitalnych. Należy go stosować w warunkach intensywnego nadzoru medycznego z możliwością natychmiastowego użycia sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Jeśli lek podaje się do cewnika żylnego, wstrzyknięcie należy wykonać możliwie najbardziej proksymalnie, a po podaniu natychmiast przepłukać cewnik 0,9% roztworem NaCl. Jeśli podawanie następuje do żyły obwodowej, należy zastosować kaniule o dużym świetle. Należy monitorować czynność serca i ciśnienie tętnicze pacjenta. Pacjentom, u których w trakcie leczenia wystąpił blok przedsionkowo-komorowy dużego stopnia, nie należy podawać kolejnych dawek leku. <u>Szybkie przywracanie rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym</u>. Dorośli: dawka początkowa: 3 mg w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (w ciągu 2 s), po podaniu natychmiast przepłukać cewnik solą fizjologiczną; druga dawka: jeśli po podaniu pierwszej dawki nie ustąpił częstoskurcz nadkomorowy w ciągu 1 do 2 min, należy podać 6 mg także w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, po podaniu natychmiast przepłukać cewnik solą fizjologiczną; trzecia dawka: jeśli po podaniu drugiej dawki nie ustąpił częstoskurcz nadkomorowy w ciągu 1 do 2 min, należy podać 12 mg także w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Nie zaleca się stosowania następnych dawek ani dawek większych niż 12 mg. Dzieci i młodzież - podczas podawania adenozyny prowadzi się stale monitorowanie i zapis EKG. Zalecane dawkowanie w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego u dzieci i młodzieży: pierwszy bolus 0,1 mg/kg mc. (maksymalna dawka 6 mg); zwiększanie o 0,1 mg/kg mc., w zależności od potrzeby, do ustąpienia częstoskurczu nadkomorowego (maksymalna dawka 12 mg). U pacjentów w podeszłym wieku zalecane dawkowanie jak u dorosłych. <u>Diagnostyka różnicowa częstoskurczu nadkomorowego</u>: powyższy schemat dawkowania należy stosować aż do uzyskania wystarczających danych diagnostycznych. Obecnie dostępne dane nie potwierdzają zasadności stosowania adenozyny u dzieci i młodzieży w celach diagnostycznych.

Adenocor - Uwagi

Pharmindex
<-- popup -->