Nowy sklep

już ON-LINE

Asparaginase medac

Działanie

Enzym katalizujący rozszczepienie L-asparaginy do kwasu asparaginowego i amoniaku. Maksymalną aktywność w zakresie hamowania proliferacji obserwuje się w pomitotycznej fazie G1 cyklu komórkowego. Przyjmuje się, że asparaginaza działa poprzez zmniejszenie stężenia L-asparaginy w komórkach białaczkowych. Leczenie L-asparaginazą wywołuje rozszczepienie aminokwasu L-asparaginy, co prowadzi do zahamowania syntezy białek. Wielokrotne codzienne podawanie preparatu prowadzi do kumulatywnego zwiększenia stężenia leku we krwi i utrzymującego się przez ponad tydzień na poziomie dającym się oznaczyć. L-asparaginaza jest białkiem, które praktycznie nie wchłania się po podaniu doustnym. Po podaniu dożylnym T0,5 wynosi 14-22 h. Lek przenika do układu siateczkowo-śródbłonkowego i jako białko jest rozkładany do peptydów i aminokwasów.

Wskazania

Skojarzone leczenie przeciwnowotworowe ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci i dorosłych oraz chłoniaka nieziarniczego u dzieci.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym występujące w wywiadzie reakcje alergiczne na asparaginazę uzyskaną ze szczepu E. coli. Zapalenie trzustki (obecnie lub w wywiadzie).

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia i przed wznowieniem leczenia należy wykonać skórną próbę uczuleniową lub śródskórne wstrzyknięcie; zaleca się także przeprowadzenie dożylnej próby uczuleniowej w przypadku dożylnego podania leku. W trakcie leczenia należy monitorować stężenie glukozy w moczu i we krwi oraz stężenie amylazy we krwi; w wypadku wystąpienia zapalenia trzustki asparaginazę należy odstawić. Ze względu na możliwość powstawania torbieli rzekomych trzustki, należy monitorować pacjenta pod tym kątem do 4 mies. po ostatnim podaniu leku.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Należy stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie i przynajmniej 3 mies. po zakończeniu leczenia asparaginazą. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: zwiększenie temperatury ciała. Niezbyt często: reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka), zaburzenia krzepnięcia krwi i fibrynolizy, nudności, wymioty, brak łaknienia. Rzadko: trudności w oddychaniu (w pojedynczych przypadkach prowadzące do wstrząsu anafilaktycznego), zagrażająca życiu hyperpyreksja, zaburzenia czynności trzustki, ostre zapalenie trzustki, zmniejszenie tolerancji glukozy, zmniejszenie stężenia insuliny, zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej, LDH i stężenia bilirubiny we krwi, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, przednerkowe zaburzenia równowagi metabolicznej, hyperurykemia, letarg, patologiczna senność, stany dezorientacji. Bardzo rzadko: krwotoczne zapalenie trzustki, kwasica ketonowa, zmniejszenie stężenia albumin we krwi, skrzepliny w naczyniach krwionośnych (zakrzepy z zatorami), krwawienia (krwotoki z udarem i utratą przytomności), kurcze. Pojedyncze przypadki: martwica toksyczno-rozpływna naskórka, torbiele rzekome w trzustce, zastój żółci, żółtaczka, martwica komórek wątroby, niedokrwistość hemolityczna, przejściowa wtórna niedoczynność tarczycy, zmniejszenie stężenia globuliny wiążącej tyroksynę.

Interakcje

Leczenie winkrystyną bezpośrednio przed podaniem lub w tym samym czasie zwiększa toksyczność preparatu i zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych. Jednoczesne leczenie prednizolonem może zwiększać ryzyko zaburzeń krzepnięcia. Interakcje z metotreksatem i cytarabiną mogą przebiegać w różny sposób: wcześniejsze podanie może synergicznie zwiększać efekt leczniczy asparaginazy; jeśli asparaginaza jest podana pierwsza, jej efekt może być antagonistycznie osłabiony przez metotreksat lub cytarabinę. Asparaginaza może nasilać toksyczność innych leków metabolizowanych w wątrobie, poprzez wpływ na czynność wątroby.

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Lek powinien być podawany wyłącznie przez lekarza z doświadczeniem w terapii przeciwnowotworowej z zastosowaniem cytostatyków. W monoterapii preparat jest stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach, zazwyczaj dożylnie w dawce 200 j.m./kg mc. na dobę u dorosłych i dzieci. W leczeniu skojarzonym w fazach indukcji, reindukcji oraz konsolidacji podawane są z różną częstotliwością różne dawki asparaginazy - od 3 000 j.m./m2 pc. na dobę do 45 000 j.m./m2 pc. na dobę. Duże dawki mogą być podawane wyłącznie dożylnie. Przeciętna dawka do wstrzyknięć domięśniowych wynosi odpowiednio 100-400 j.m./kg mc. na dobę i 3 000-12 000 j.m./m2 na dobę. Nie należy podawać więcej niż 5 000 j.m. w 2 ml w jedno miejsce wstrzyknięcia; stosując więcej niż 5 000 j.m. w jednej dawce lek należy podawać w kilku wstrzyknięciach w różne miejsca.
W przypadku ciągłego wlewu dożylnego po przygotowaniu roztworu wg wskazówek, wyliczoną ilość asparaginazy należy rozpuścić w 250-500 ml 0,9% roztworu NaCl lub w 5% roztworu glukozy i podawać we wlewie przez kilka godzin. W celu przygotowania roztworu należy wstrzyknąć odpowiednio 2 ml (4 ml) wody do wstrzykiwań do fiolki z proszkiem; wstrzykiwać ostrożnie, nie na substancję, ale po wewnętrznej ściance fiolki. Tak przygotowany roztwór może być użyty bez dalszego rozpuszczania do wstrzyknięć domięśniowych.

Uwagi

Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie w połączeniu z alkoholem.

Pharmindex