Znajdź lek

Digoxin WZF

Spis treści

Działanie

Glikozyd nasercowy. Zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego. Główny mechanizm działania polega na swoistym blokowaniu trifosfatazy adenozynowej, a przez to wymiany jonów Na+/K+. Zmieniona dystrybucja jonów po obu stronach błony komórkowej zwiększa napływ jonów Ca2+ i zwiększa stężenie Ca2+ w czasie sprzężenia pobudzenie-skurcz. Siła działania digoksyny zwiększa się przy małym stężeniu jonów potasu zewnątrzkomórkowego, natomiast hiperkaliemia wywiera przeciwne działanie. Digoksyna hamuje mechanizm wymiany jonów Na+/K+ w komórkach autonomicznego układu nerwowego, przez co pośrednio wpływa na czynność serca. W wyniku nasilenia bodźców eferentnych z nerwu błędnego zmniejsza się napięcie układu współczulnego i zwalnia się przewodzenie bodźców w przedsionkach i węźle przedsionkowo-komorowym, stąd główne korzystne działanie digoksyny polega na zwolnieniu pracy komór. Pośrednie zmiany kurczliwości mięśnia sercowego wynikają także z modyfikacji podatności żył spowodowanej przez zmienioną aktywność układu wegetatywnego oraz bezpośrednią stymulację układu żylnego. Digoksyna zmniejsza aktywację zarówno układu współczulnego, jak i układu renina-angiotensyna, niezależnie od działania inotropowego i w ten sposób może zwiększać szansę przeżycia pacjenta z niewydolnością serca. Biodostępność wynosi 63%. Z białkami wiąże się w 25%. Po podaniu doustnym początek działania występuje w ciągu 0,5-2 h, maksymalne działanie w ciągu 2-6 h. Pokarm opóźnia wchłanianie digoksyny. Największe stężenia występują w sercu, wątrobie i nerkach, w sercu osiąga 30-krotne większe stężenie niż we krwi obwodowej. Wydala się z moczem głównie w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 30-40 h, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ulega wydłużeniu. Tylko 3% dawki digoksyny jest usuwane z organizmu podczas 5 h hemodializy.

Wskazania

Migotanie przedsionków z szybką czynnością komór, w przebiegu niewydolności mięśnia sercowego. Zaawansowana niewydolność mięśnia sercowego w skojarzeniu z innymi lekami. Leczenie niektórych nadkomorowych zaburzeń rytmu, szczególnie przewlekłego trzepotania i migotania przedsionków.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na digoksynę, inne glikozydy nasercowe lub którykolwiek składnik preparatu. Okresowo występujący całkowity blok serca lub blok przedsionkowo-komorowy IIst., zwłaszcza z napadami Stokesa-Adamsa w wywiadzie. Niemiarowości wywołane zatruciem glikozydami nasercowymi. Niemiarowości nadkomorowe z dodatkową drogą przewodzenia przedsionkowo-komorowego, takie jak zespół Wolffa-Parkinsona-White'a. Częstoskurcz komorowy, migotanie komór. Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu lewej komory, chyba że występują migotanie przedsionków i niewydolność krążenia, ale nawet wtedy digoksynę należy stosować ostrożnie.