Znajdź lek

Fexofast

Działanie

Lek przeciwhistaminowy, antagonista receptora H1. Feksofenadyna jest farmakologicznie czynnym metabolitem terfenadyny. Nie wywiera działania uspokajającego, ani nie zaobserwowano istotnych zmian odstępu QTc w obrazie EKG. Szybko wchłania się po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 1-3 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 60-70%. Lek metabolizowany jest tylko w ograniczonym stopniu. Wydalany jest głównie z żółcią, do10% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Wskazania

Tabl. 120 mg: łagodzenie objawów sezonowego, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Tabl. 180 mg: łagodzenie objawów przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ponieważ dane dotyczące stosowania w tej grupie są ograniczone. Pacjentów z czynną chorobą układu sercowo-naczyniowego w wywiadzie należy ostrzec, że stosowanie leków przeciwhistaminowych może powodować działania niepożądane, takie jak tachykardia i zaburzenia rytmu serca. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat (brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności).

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania feksofenadyny u kobiet w ciąży. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności. Lek przenika do mleka kobiecego - nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: ból głowy, senność, zawroty głowy; nudności, suchość w jamie ustnej. Niezbyt często: zmęczenie. Po wprowadzeniu do obrotu obserwowano: reakcje nadwrażliwości z objawami, takimi jak: obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry i uogólnione objawy anafilaksji; bezsenność, nerwowość, zaburzenia snu lub koszmary senne; tachykardia, zaburzenia rytmu serca; biegunka; wysypka, pokrzywka, świąd.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z erytromycyną lub ketokonazolem powoduje 2-3-krotne zwiększenie stężenia feksofenadyny w osoczu - zmiany te nie wpływały na długość odcinka QT w zapisie EKG ani nie wywoływały większej ilości działań niepożądanych w porównaniu z monoterapią. Podanie z feksofenadyną pojedynczej dawki lopinawiru z rytonawirem (400 mg/100mg) zwiększa 4-krotnie AUC feksofenadyny (w stanie stacjonarnym AUC zwiększa się 2,9-krotnie) - może to nasilić działania niepożądane feksofenadyny. Podawanie leków zobojętniających kwas solny w żołądku zawierających wodorotlenek glinu i magnezu 15 minut przed przyjęciem feksofenadyny zmniejsza jej biodostępność - zaleca się zachowanie 2 h przerwy między podaniem tych leków i preparatu. Nie zaobserwowano interakcji między feksofenadyną i omeprazolem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci od 12 lat w sezonowym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa: 120 mg raz na dobę; w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej: 180 mg raz na dobę. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Uwagi

Lek należy odstawić na 3 dni przed wykonaniem alergicznych punktowych testów skórnych. W trakcie stosowania preparatu można prowadzić pojazdy mechaniczne i wykonywać zadania wymagające koncentracji, jednak zaleca się sprawdzenie indywidualnej reakcji pacjenta na lek.

Pharmindex