Znajdź lek

Fludalym

Działanie

Cytostatyk z grupy antymetabolitów - fluorowany analog nukleotydowy widarabiny, leku o działaniu przeciwwirusowym - 9-β-D-arabinofuranozyloadeniny (ara-A). Fosforan fludarabiny jest szybko defosforylowany do 2F-ara-A, który jest pobierany przez komórki organizmu i następnie fosforylowany wewnątrzkomórkowo przez kinazę deoksycytydynową do aktywnego trifosforanu - 2-fluoro-ara-ATP. Metabolit ten hamuje reduktazę rybonukleotydową, polimerazy DNA, prymazę i ligazę DNA, prowadząc do zahamowania syntezy DNA. Ponadto hamuje częściowo polimerazę II RNA, przez co zmniejsza syntezę białek. W wyniku zahamowania syntezy DNA, RNA i białek dochodzi do zatrzymania wzrostu komórkowego. Po podaniu preparatu we wlewie w dawce pojedynczej 25 mg/m2 pc., po osiągnięciu maksimum stężenie 2F-ara-A zmniejszało się w 3 fazach eliminacji: wstępnej z T0,5 ok. 5 min, pośredniej z T0,5 1-2 h i końcowej - T0,5 ok. 20 h. Lek jest wydalany głównie z moczem (40-60% podanej dawki). Fludarabina jest czynnie transportowana do komórek białaczkowych, gdzie ulega refosforylacji kolejno do mono-, dwu- i trójfosforanu, którego największe stężenie w komórkach białaczkowych jest osiągane po 4 h, a T0,5 leku z komórki wynosi 23 h.

Wskazania

Leczenie przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL) B-komórkowej u pacjentów z wystarczającą rezerwą szpiku kostnego. Leczenie pierwszego rzutu lekiem należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów z zaawansowaną chorobą, stopień III/IV w skali Rai (stopień C w skali Bineta) lub stopień I/II w skali Rai (stopień A/B w skali Bineta), u których występują objawy związane z chorobą lub są dowody postępu choroby.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min. Niewyrównana niedokrwistość hemolityczna. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u chorych w złym stanie ogólnym, po rozważeniu ryzyka i oczekiwanych korzyści - szczególnie u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności szpiku kostnego (trombocytopenia, niedokrwistość, granulocytopenia), niedoborem odporności lub zakażeniami oportunistycznymi w wywiadzie. Brak danych dotyczących leczenia preparatem pacjentów z uszkodzeniem wątroby - lek należy stosować ostrożnie, gdy korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Pacjenci poddani leczeniu fludarabiną, u których jest lub będzie wykonywana transfuzja krwi, powinni otrzymywać tylko napromienioną krew w celu uniknięcia wystąpienia reakcji przeszczep przeciw gospodarzowi. U pacjentów, u których w przeszłości w związku ze stosowaniem analogów purynowych wystąpiła autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (AIHA), należy spodziewać się nawrotu AIHA po zastosowaniu fludarabiny, w tym o ciężkim przebiegu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów zagrożonych zespołem rozpadu guza. Ostrożnie stosować u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-70 ml/min) oraz u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat). W czasie leczenia lub po jego zakończeniu należy unikać szczepień preparatami zawierającymi żywe drobnoustroje. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie fludarabiną, należy unikać stosowania chlorambucylu (u większości pacjentów z opornością na fludarabinę zastosowanie chlorambucylu jest również nieskuteczne). Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku, jeśli planuje się zbiórkę komórek macierzystych krwi. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność preparatu u dzieci nie zostały ustalone.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie terapii i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Działania niepożądane

Często (≥1/100): objawy hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość); neuropatia obwodowa; zaburzenie widzenia; zapalenie płuc; zaburzenie pracy żołądka i jelit, w tym nudności i wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej i jadłowstręt; wysypki skórne; obrzęk; zakażenia, gorączka, zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie oraz dreszcze. Niezbyt często (≥1/1 000 do ≤1/100): splątanie; reakcje nadwrażliwości w obrębie płuc (nacieki płucne/zapalenie płuc/zwłóknienie płuc) z jednoczesnym występowaniem duszności i kaszlu; krwawienie z przewodu pokarmowego, głównie związane z trombocytopenią; zespół lity guza. Powikłanie to może obejmować hiperurycemię, nadmierne stężenie fosforanów we krwi, hipokalcemię, kwasicę metaboliczną, hiperkalcemię, krwiomocz, obecność kryształów w moczu oraz niewydolność nerek. Początek tego zespołu może być zwiastowany bólem w boku i krwiomoczem. Występują zmiany w stężeniach enzymów wątrobowych i trzustkowych. Rzadko (≥1/10 000 do ≤1/1 000): niewydolność serca i arytmia; pobudzenie, śpiączka i drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego, neuropatia nerwu wzrokowego i ślepota; krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego; zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella).

Interakcje

Ze względu na możliwość śmiertelnych powikłań ze strony układu oddechowego, leku nie wolno podawać w skojarzeniu z pentostatyną. Dipyrydamol i inne leki hamujące wychwyt adenozyny mogą zmniejszać skuteczność fludarabiny. Interakcje farmakologiczne leków obserwowano u pacjentów z CLL i ostrą białaczką szpikową w trakcie stosowania leczenia skojarzonego fosforanem fludarabiny i Ara-C. Badania kliniczne i doświadczenia in vitro z liniami komórek rakowych wykazały podwyższenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ara-CTP w komórkach białaczkowych pod względem szczytowego stężenia wewnątrzkomórkowego jak również narażenia wewnątrzkomórkowego (AUC) w połączeniu z fosforanem fludarabiny i następującego kolejno leczenia Ara-C. Stężenia Ara-C w osoczu oraz tempo eliminacji Ara-CTP nie uległy zmianie.

Dawkowanie

Lek powinien być stosowany pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza, doświadczonego w prowadzeniu terapii przeciwnowotworowych. Wyłącznie dożylnie. Dorośli: zalecana dawka dobowa wynosi 25 mg/m2 pc. przez 5 kolejnych dni w 28-dniowych cyklach. 1 fiolka wymaga dodania 2 ml wody do wstrzykiwań. 1 ml odtworzonego roztworu zawiera 25 mg fosforanu fludarabiny. Wymaganą dawkę preparatu należy pobrać do strzykawki. W celu szybkiego podania dożylnego (bolus) należy ją następnie rozcieńczyć w 10 ml roztworu 0,9% NaCl. Możliwe jest również rozcieńczenie wymaganej dawki leku w 100 ml roztworu 0,9% NaCl i podanie we wlewie dożylnym w ciągu ok. 30 min. Optymalny czas trwania leczenia nie został jasno określony. Czas trwania leczenia zależy od powodzenia leczenia oraz tolerancji na lek. Zaleca się podawanie leku aż do osiągnięcia maksymalnej odpowiedzi na leczenie (zwykle 6 cykli), a następnie lek należy odstawić. Szczególne grupy pacjentów. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania fosforanu fludarabiny u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. W tej grupie pacjentów lek należy stosować z zachowaniem ostrożności i podawać w przypadku, gdy obserwowane korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Dawki powinny być dostosowane u pacjentów z osłabioną czynnością nerek. Jeżeli klirens kreatyniny wynosi pomiędzy 30 a 70 ml/min, należy zmniejszyć dawkę fludarabiny do 50% i przeprowadzać dokładne badania hematologiczne w celu oceny toksyczności leku. Leczenie preparatem jest przeciwwskazane w przypadkach, gdy klirens kreatyniny wynosi <30 ml/min. Nie zaleca się stosowania fludarabiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Ponieważ dane dotyczące stosowania fludarabiny u pacjentów w podeszłym wieku (>75 lat) są ograniczone, należy zachować ostrożność podczas podawania fludarabiny w tej grupie pacjentów.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia oraz podczas jego trwania należy kontrolować morfologię krwi. Pacjenci poddawani leczeniu powinni być wnikliwie obserwowani czy nie wystąpią hematologiczne i niehematologiczne działania toksyczne. Należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem neurologicznych objawów niepożądanych. Lek może wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, gdyż obserwowano zmęczenie, osłabienie, pobudzenie, drgawki oraz zaburzenia widzenia.

Pharmindex