Znajdź lek

Nitracor

Działanie

Lek o silnym i krótkotrwałym działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie, głównie naczyń krwionośnych. Mechanizm działania związany jest z uwalnianiem NO. Powoduje: rozszerzenie naczyń krwionośnych układu żylnego, zmniejszenie napełniania serca, zmniejszenie obciążenia wstępnego i ciśnienia późnoskurczowego w lewej komorze; rozszerzenie małych naczyń tętniczych na obwodzie, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego; znoszenie skurczu i zapobieganie skurczom tętnic oraz korzystną redystrybucję krwi w niedokrwionym mięśniu sercowym. Skutek farmakologiczny działania leku to zmniejszenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy. W wyniku działania leku zmniejsza się lub ustępuje niedokrwienie mięśnia sercowego, co powoduje ustąpienie bólów dławicowych i zmian niedokrwiennych w EKG; poprawia się także objętość minutowa serca. Lek obniża ciśnienie tętnicze. Po podaniu dożylnym lek działa natychmiast, działanie utrzymuje się do 30 min po zaprzestaniu wlewu. Jest natychmiast metabolizowany do di- i monoazotanu. Metabolity są wydalane z moczem.

Wskazania

Niestabilna dławica piersiowa. Zawał mięśnia sercowego. Obrzęk płuc w przebiegu ostrej niewydolności lewej komory serca. Przełom nadciśnieniowy przebiegający z niewydolnością krążenia (ostra lewokomorowa niewydolność krążenia w przebiegu nadciśnienia złośliwego). Kontrolowane obniżanie ciśnienia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na triazotan glicerolu, inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Skurczowe ciśnienie tętnicze krwi <90 mmHg, ciśnienie rozkurczowe <60 mmHg. Wstrząs kardiogenny. Ostra niewydolność krążenia. Ostry zawał mięśnia sercowego i ostra lewokomorowa niewydolność krążenia z niskim ciśnieniem napełniania lewej komory. Niewyrównana hipowolemia. Ciężka niedokrwistość. Krwawienie wewnątrzczaszkowe. Świeże urazy czaszkowo-mózgowe. Stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np. syldenafilu).

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z: jaskrą z wąskim kątem (może być konieczne dostosowanie dawek leków przeciwjaskrowych); niedociśnieniem; hipoksemią; zwiększonym ciśnieniem tętniczym wewnątrzczaszkowym; niskim ciśnieniem napełniania komór serca, np. w świeżym zawale serca, zaburzonej wydolności lewej komory serca (niewydolność lewokomorowa); ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby; nasiloną hipotermią; niedoczynnością tarczycy; stanami niedożywienia. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową lek może nasilać objawy dławicy piersiowej. W tamponadzie serca i w zaciskającym zapaleniu osierdzia lub przy dużym zwężeniu lewego ujścia żylnego, zmniejszenie powrotu żylnego pogłębia już zaburzone napełnianie komór w fazie rozkurczu. Preparat zawiera glikol propylenowy, który może powodować kwasicę mleczanową (nie stosować preparatu dłużej niż przez 3 kolejne dni).

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Stosowanie leku nie jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, jednak decyzję o podaniu należy dokładnie rozważyć.

Działania niepożądane

Często: nudności. Niezbyt często: skórne reakcje nadwrażliwości, np. wysypka, czasem o znacznym nasileniu. Rzadko: wymioty, ból brzucha, złuszczające zapalenie skóry. Ponadto: niedociśnienie, uczucie tętnienia w głowie, zawroty głowy, senność, ból głowy (jako następstwo rozszerzenia naczyń mózgowych), zaczerwienienie skóry (głównie twarzy), zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego, tachykardia (w bardzo rzadkich przypadkach - bradykardia, zwłaszcza podczas wdrażania leczenia), kołatanie serca, dyskomfort zamostkowy, uczucie niepokoju, nasilona potliwość, drgania mięśniowe.

Interakcje

Nitrogliceryna nasila działanie innych leków stosowanych w chorobie wieńcowej (β-adrenolityków, antagonistów wapnia, syndoiminy). Alkohol, leki hipotensyjne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, inhibitory PDE5 (np. syldenafil) nasilają hipotensyjne działanie nitrogliceryny; jednoczesne stosowanie z syldenafilem jest przeciwwskazane. Nitrogliceryna (w dużej dawce, tj. >350 µg/min) podana w infuzji dożylnej z heparyną może zmniejszać jej działanie przeciwzakrzepowe. Podawana z dihydroergotaminą może zwiększać jej stężenie we krwi oraz zwiększać skurczowe ciśnienie tętnicze w ortostazie. W połączeniu z dopaminą i (lub) dobutaminą działa korzystnie w leczeniu wstrząsu i niektórych postaci niewydolności krążenia. Roztwór gliceryny do podania dożylnego wykazuje niezgodność z polichlorkiem winylu (PCV), który może stanowić część zestawu do wlewu; może on absorbować >40% całkowitej ilości substancji czynnej.

Dawkowanie

Dożylnie, we wlewie, pod pełną kontrolą parametrów hemodynamicznych (ciśnienia tętniczego krwi, częstości akcji serca, elektrokardiogramu, a u niektórych pacjentów również ośrodkowego ciśnienia żylnego i ciśnienia w tętnicy płucnej); nie należy powodować zmniejszenia ciśnienia skurczowego <90 mmHg, ani tachykardii >110 uderzeń/min. Dawkowanie ściśle wg przyjętego schematu. Dławica piersiowa niestabilna: zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 10 µg/min, zwiększając stopniowo o 5-10 µg/min w około 30-minutowych odstępach czasu. Zawał mięśnia sercowego: dawka początkowa 5 µg/min, zwiększana następnie co 5-10 min o 5-10 µg/min, z jednoczesną kontrolą częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego, najczęściej do osiągnięcia dawki 20-100 µg/min. Większe dawki stosuje się u pacjentów z towarzyszącym obrzękiem płuc z prawidłowym lub zwiększonym ciśnieniem tętniczym, w warunkach ścisłej kontroli wskaźników hemodynamicznych. Obrzęk płuc w przebiegu ostrej niewydolności lewej komory serca: dawka początkowa 5-10 µg/min, w razie konieczności zwiększana o 5-10 µg/min co 5 min, zazwyczaj do osiągnięcia dawki 40-100 µg/min. Za kryterium zwiększenia dawki przyjęto brak zmniejszania się objawów klinicznych pod warunkiem, że skurczowe ciśnienie tętnicze nie zmniejszy się <90 mmHg. Kontrolowane obniżanie ciśnienia: indywidualnie, w zależności od rodzaju leku stosowanego do znieczulenia ogólnego jak i docelowej wartości ciśnienia tętniczego krwi. Kontrolę obniżenia ciśnienia podczas zabiegu chirurgicznego zaleca się rozpoczynać od dawki 25 µg/min, zwiększając następnie o 25 µg/min w odstępach 5-minutowych, do osiągnięcia wymaganego spadku ciśnienia. Większość pacjentów reaguje właściwie na dawki 10-200 µg/min, ale w niektórych przypadkach wymagane jest podanie większych dawek. Wymagana jest stała kontrola EKG oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi.
Powyższe dawkowanie dotyczy sytuacji, kiedy lek podawany jest przez zestaw do wlewu, który nie jest wykonany z PCV. W przypadku zastosowania zestawu z PCV należy wziąć pod uwagę, że powyżej 40% nitrogliceryny zostaje zaabsorbowane na tworzywie. Lek podaje się rozcieńczony w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze NaCl.

Uwagi

Pharmindex