Znajdź lek

Oxaliplatin Teva

Działanie

Lek przeciwnowotworowy, pochodna platyny. Uwodnione pochodne powstające w wyniku biotransformacji oksaliplatyny, zakłócają helisę DNA, tworząc powiązania krzyżowe zarówno w obrębie jednej nici, jak i pomiędzy nimi, czego skutkiem jest przerwanie syntezy DNA prowadzące do efektów cytotoksycznego i przeciwnowotworowego. Oksaliplatyna wykazuje aktywność w różnych modelach opornych na cisplatynę. Obserwowano synergistyczne działanie cytotoksyczne podczas stosowania oksaliplatyny w połączeniu z 5-fluorouracylem. Po zakończeniu 2-godzinnej infuzji 15% platyny znajduje się w krążeniu, a 85% przenika do tkanek lub jest wydalane z moczem. Oksaliplatyna wiąże się nieodwracalnie z erytrocytami i albuminami osocza, stąd T0,5 w tych macierzach jest bliski naturalnemu okresowi przemiany krwinek czerwonych lub albumin. Oksaliplatyna podlega w znacznym stopniu biotransformacji w organizmie, do licznych cytotoksycznych metabolitów oraz licznych nieaktywnych związków sprzężonych. Biotransformacja przebiega bez udziału enzymów. Wydalanie zachodzi głównie z moczem, z klirensem nerkowym głównie w okresie 48 h po podaniu leku. Po 5 dobach, około 54% całkowitej dawki leku wykrywane jest w moczu, a mniej niż 3% w kale.

Wskazania

W skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU) i kwasem folinowym: leczenie wspomagające raka okrężnicy w III stadium (C w skali Dukes) po całkowitej resekcji pierwotnego guza; leczenie raka jelita grubego z przerzutami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na oksaliplatynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Mielosupresja przed pierwszym cyklem leczenia: liczba neutrofili <2 x 109/l i (lub) liczba płytek <100 x 109/l. Obwodowa neuropatia czuciowa z zaburzeniem czynnościowym przed pierwszym cyklem leczenia. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, podanie oksaliplatyny należy rozważyć po ocenie stosunku korzyści do ryzyka u danego pacjenta; w takich przypadkach należy ściśle kontrolować czynność nerek i dostosować dawkę leku w zależności od objawów toksyczności. Pacjentów z nadwrażliwością na związki platyny w wywiadzie należy obserwować w kierunku pojawienia się objawów alergii, a w razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy przerwać podawanie oksaliplatyny i zastosować odpowiednie leczenie objawowe; u tych pacjentów przeciwwskazane jest ponowne podanie oksaliplatyny. Działanie toksyczne oksaliplatyny na przewód pokarmowy wymaga profilaktycznego i (lub) terapeutycznego podania leków przeciwwymiotnych. Ze względu na neurotoksyczne działanie oksaliplatyny, przed każdym podaniem dawki oraz okresowo po jej podaniu należy wykonywać badania neurologiczne; dotyczy to zwłaszcza pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu neurotoksycznym. W przypadku wystąpienia ostrych zaburzeń czucia w gardle i krtani w trakcie infuzji trwającej 2 h lub kilka godzin po jej zakończeniu, następną dawkę oksaliplatyny należy podać w infuzji trwającej 6 h. W razie wystąpienia objawów neurologicznych (parestezje, zaburzenia czucia) należy zmodyfikować dawkę oksaliplatyny, w zależności od czasu trwania i nasilenia objawów: jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 7 dni i są uciążliwe, kolejną dawkę należy zmniejszyć z 85 do 65 mg/m2 pc. (leczenie raka z przerzutami) lub 75 mg/m2 pc. (leczenie uzupełniające); w razie utrzymywania się parestezji bez zaburzenia czynnościowego do następnego cyklu leczenia, kolejną dawkę leku należy zmniejszyć z 85 do 65 mg/m2 pc. (leczenie raka z przerzutami) lub 75 mg/m2 pc. (leczenie uzupełniające); jeśli parestezja z zaburzeniem czynnościowym utrzymuje się do następnego cyklu leczenia, podawanie oksaliplatyny należy przerwać - po ustąpieniu objawów po przerwaniu leczenia oksaliplatyną, można rozważyć wznowienie terapii. W przypadku zaobserwowania szybko postępujących zaburzeń neurologicznych, przebiegających z drgawkami, nadciśnieniem tętniczym, bólem głowy, splątaniem, utratą wzroku i innymi zaburzeniami widzenia należy rozważyć rozpoznanie zespołu odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS) z użyciem obrazowanie mózgu, najlepiej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Przed rozpoczęciem podawania oksaliplatyny oraz przed każdym cyklem leczenia należy wykonywać pełne badanie morfologii krwi z rozmazem. Jeżeli wystąpią objawy toksyczności hematologicznej: liczba neutrofili <1,5 x 109/l lub liczba płytek krwi <50 x 109/l, należy opóźnić podanie następnego cyklu leczenia do czasu, gdy parametry hematologiczne powrócą do prawidłowych wartości. W przypadku wystąpienia zapalenia błon śluzowych jamy ustnej z lub bez neutropenii, należy opóźnić podanie kolejnego cyklu leczenia do ustąpienia objawów zapalenia (do stopnia 1. lub mniej) i (lub) zwiększenia liczby neutrofili do wartości ≥1,5 x 109/l. Przy podawaniu oksaliplatyny w połączeniu z 5-fluorouracylem (5-FU), w przypadku pojawienia się toksyczności związanej z 5-FU należy przestrzegać standardowych zasad modyfikowania dawki. W przypadku wystąpienia biegunki stopnia 4., neutropenii 3. do 4. stopnia (liczba neutrofili <1,0 x 109/l) lub małopłytkowości 3. do 4.stopnia (liczba płytek <50 x 109/l) należy zmniejszyć dawkę oksaliplatyny z 85 do 65 mg/m2 pc. (leczenie raka z przerzutami) lub 75 mg/m2 pc. (leczenie uzupełniające); należy także odpowiednio zmniejszyć dawkę 5-FU. W przypadku wystąpienia niewyjaśnionych objawów ze strony układu oddechowego, takich jak kaszel bez wydzieliny, duszność, trzeszczenia lub nacieki w płucach w badaniu RTG, należy przerwać podawanie oksaliplatyny do czasu wykluczenia choroby śródmiąższowej płuc lub zwłóknienia płuc. W przypadku wystąpienia nieprawidłowych wyników testów czynnościowych wątroby lub nadciśnienia wrotnego, które niekoniecznie wynikają z przerzutów nowotworowych do wątroby, należy wziąć pod uwagę możliwość rozwoju zaburzeń czynności naczyń wątrobowych wywołanych zastosowanym leczeniem.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w ciąży, zwłaszcza w I trymestrze. Podawanie oksaliplatyny można rozważyć jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka i uzyskaniu zgody pacjentki. Kobiety powinny stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia oksaliplatyną oraz przez 4 mies. po jego zakończeniu. Mężczyźni powinni unikać poczęcia dziecka w czasie leczenia oksaliplatyną oraz przez 6 mies. po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości konserwacji nasienia, ze względu na możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności wywołanej leczeniem. Stosowanie oksaliplatyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane oksaliplatyny w połączeniu z 5-FU i (lub) kwasem folinowym to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, zaburzenia hematologiczne oraz ze strony układu nerwowego. Działania niepożądane występują częściej i są bardziej nasilone podczas stosowania oksaliplatyny w skojarzeniu z 5-FU i z kwasem folinowym, niż podczas stosowania 5-FU i (lub) kwasu folinowego w monoterapii. Bardzo często: zakażenie, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, leukopenia, limfopenia, alergia, reakcje alergiczne (częste reakcje alergiczne: wysypka skórna, szczególnie pokrzywka; zapalenie spojówek, zapalenie błony śluzowej nosa; częste reakcje anafilaktyczne: skurcz oskrzeli, uczucie bólu w klatce piersiowej, obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie, wstrząs anafilaktyczny), anoreksja, nieprawidłowe stężenia glukozy we krwi, hipokaliemia, nieprawidłowe stężenia sodu we krwi, obwodowa neuropatia czuciowa, zaburzenia czucia, zaburzenia smaku, ból głowy, krwawienie z nosa, duszność, kaszel, biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej i (lub) zapalenie błon śluzowych, ból brzucha, zaparcie, zaburzenia skóry, łysienie, ból pleców, gorączka (bardzo często gorączka i dreszcze z powodu zakażenia, jak również z powodu mechanizmu odpornościowego), zmęczenie, osłabienie, ból, reakcja w miejscu podania (miejscowy ból, zaczerwienienie, obrzęk, zakrzepica; wynaczynienie może spowodować miejscowy ból i odczyn zapalny, który może być ciężki i prowadzić do powikłań, szczególnie, gdy oksaliplatyna jest podawana przez żyłę obwodową), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie masy ciała (leczenie uzupełniające). Często: zapalenie błony śluzowej nosa, zakażenie górnych dróg oddechowych, neutropenia z gorączką, posocznica z neutropenią, odwodnienie, depresja, bezsenność, zawroty głowy, zapalenie nerwów ruchowych, odczyn oponowy, zapalenie spojówek, zaburzenia widzenia, krwotok, nagłe zaczerwienienie twarzy, zakrzepowe zapalenie żył głębokich, zatorowość płucna, ból w klatce piersiowej, nadciśnienie, czkawka, niestrawność, refluks żołądkowo-przełykowy, krwawienie z żołądka i jelit, krwawienie z odbytnicy, złuszczanie się skóry (zespół dłoniowo-podeszwowy), wysypka rumieniowata, osutka, wzmożona potliwość, zmiany w obrębie paznokci, ból stawów, ból kości, krwiomocz, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, zaburzenia częstości oddawania moczu, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zmniejszenie masy ciała (leczenie raka z przerzutami). Niezbyt często: kwasica metaboliczna, nerwowość, ototoksyczność, niedrożność jelit, skręt jelit. Rzadko: trombocytopenia autoimmunologiczna, niedokrwistość hemolityczna, zaburzenia mowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS), przemijające pogorszenie ostrości wzroku, zaburzenia pola widzenia, zapalenie nerwu wzrokowego, przemijająca utrata wzroku (odwracalna po zaprzestaniu leczenia), głuchota, śródmiąższowa choroba płuc (prowadząca niekiedy do zgonu), zwłóknienie płuc, zapalenie okrężnicy (w tym biegunka wywołana przez Clostridium difficile), zapalenie trzustki. Bardzo rzadko: zespół niedrożności zatok wątrobowych lub objawy patologiczne (związane z takimi zaburzeniami ze strony wątroby jak: plamica wątroby, regeneracyjny przerost guzkowy, zwłóknienie wokół zatok wątrobowych, nadciśnienie wrotne i (lub) zwiększenie aktywności aminotransferaz), ostra niewydolność kanalików nerkowych, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek i ostra niewydolność nerek. Częstość nieznana: zespół hemolityczno-mocznicowy, drgawki. Umiejscowione parestezje o umiarkowanym nasileniu lub parestezje, które mają wpływ na aktywność pacjenta, mogą utrzymywać się przez okres do 3 lat po zakończeniu leczenia uzupełniającego. Ciężka biegunka i (lub) wymioty, szczególnie przy podawaniu oksaliplatyny w skojarzeniu z 5-FU mogą spowodować odwodnienie, porażenną niedrożność jelit, zaczopowanie jelit, hipokaliemię, kwasicę metaboliczną i zaburzenia czynności nerek.

Interakcje

U pacjentów, którzy otrzymali pojedynczą dawkę 85 mg/m2 pc. oksaliplatyny bezpośrednio przed podaniem 5-fluorouracylu, nie zaobserwowano zmian AUC 5-fluorouracylu. W badaniach in vitro nie stwierdzono znaczącego wypierania oksaliplatyny z połączeń z białkami osocza krwi przez następujące związki: salicylany, paklitaksel, erytromycyna, granisetron oraz walproinian.

Dawkowanie

Dożylnie. Wyłącznie u dorosłych. Stosować tylko w wyspecjalizowanych oddziałach onkologicznych i podawać pod nadzorem doświadczonego lekarza onkologa. Zalecana dawka oksaliplatyny w leczeniu raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami i leczeniu uzupełniającym wynosi 85 mg/m2 pc. co 2 tyg. Leczenie uzupełniające prowadzi się przez 12 cykli (6 mies.). Dawkę należy dostosować w zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek; u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek leczenie można rozpocząć od zwykle zalecanej dawki, monitorując leczenie; nie stosować u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Nie zmieniano dawki oksaliplatyny w trakcie badań klinicznych u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami testów czynności wątroby. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku. Sposób podania. Oksaliplatyna podawana jest w infuzji dożylnej trwającej 2-6 h, przez dojście centralne lub do żyły obwodowej, w 250-500 ml 5% roztworu glukozy w celu uzyskania stężenia 0,2-0,70 mg/ml (stężenie 0,70 mg/ml jest największym stężeniem stosowanym w praktyce klinicznej dla dawki oksaliplatyny wynoszącej 85 mg/m2). Infuzja oksaliplatyny musi zawsze poprzedzać podanie 5-FU. Podawanie oksaliplatyny nie wymaga nadmiernego nawodnienia pacjenta. W przypadku wynaczynienia, należy natychmiast przerwać infuzję i rozpocząć zwykle stosowane miejscowe leczenie objawowe.

Uwagi

W trakcie leczenia oksaliplatyną zwiększa się ryzyko wystąpienia zawrotów głowy, nudności i wymiotów, zaburzeń widzenia (obserwowano przemijającą utratę wzroku) i innych objawów neurologicznych, które wpływają na chód i zachowanie równowagi i mogą prowadzić do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex