Artroskopia stawu biodrowego - kiedy warto przeprowadzić zabieg?

Starszy niż rok
Stawy biodrowe są jedną z najbardziej obciążonych części szkieletu. W czasie chodu czy biegu muszą utrzymać prawie cztero- a nawet pięciokrotnie większy ciężar niż w pozycji stojącej. To tylko jeden z powodów, dla których to właśnie one najczęściej ulegają kontuzji podczas aktywności sportowej.

O artroskopii stawu biodrowego, będącej najlepszym rozwiązaniem we wstępnej fazie rozwoju schorzenia, opowiada dr Jacek Mazek ze Szpitala Centrum ENEL-MED.

Zabieg artroskopii stosuje się w przypadku wczesnych stanów zwyrodnieniowych i chorób doprowadzających do rozwoju zmian zwyrodnieniowych, jak konflikt udowo-panewkowy. Jest on niezwykle trudny i wymaga bardzo profesjonalnego przygotowania. W Polsce niestety nadal przeznacza się stosunkowo małe środki na tego typu operacje, inwestując pieniądze przede wszystkim w protezy, tym samym skazując prawdziwy staw na degenerację.

Czytaj też: Ból biodra

Artretoskopia stawu biodrowego - rozwiązanie dla aktywnych

Artroskopia stawu biodrowego ma znaczną przewagę nad popularnymi rozwiązaniami, przede wszystkim zapobiega rozwojowi schorzenia i przywraca staw do jego pierwotnej formy. W przypadku ludzi młodych, którzy aktywnie uprawiają sporty, jest to rozwiązanie, które pozwala na powrót do normalnego życia i sportu. Proteza nie jest w stanie zapewnić podobnego komfortu, chociażby z tego względu, że ulega zużyciu pod wpływem nadmiernego obciążenia, z którym wiąże się każdy sport. Założenie jej w młodym wieku grozi więc realloplastyką stawu. Jest to bardzo poważna operacja, która polega na wymianie części lub całości sztucznego stawu. Jeżeli w trakcie używania protezy doszło do znacznej utraty kości, bardzo prawdopodobny może okazać się przeszczep kości. Życie z protezą wyklucza tak naprawdę aktywne uprawianie aktywności fizycznej. Dla ludzi w wieku 20-40 lat jest to poważne ograniczenie, które może mieć ogromny wpływ na całe ich życie.

Przebieg zabiegu

Lekarz wykonuje w okolicach stawu biodrowego niewielkie nacięcia, przez które następnie wprowadza narzędzia oraz małą kamerę. Ta ostatnia jest niezbędna nie tylko do przeprowadzenia zabiegu, ale i ocenienia skali zmian, jakie powstały u pacjenta. Po rozciągnięcia stawu, do powstałej przestrzeni wewnątrzstawowej lekarz wsuwa niezbędne do przeprowadzenia zabiegu narzędzia. Całość zajmuje od 1 do 2 godzin, przy bardziej skomplikowanych operacjach (np. w przypadku rekonstrukcji niemożliwego do przyszycia rozerwanego obrąbka stawowego) ten czas może się wydłużyć do 3 godzin.

W przypadku artroskopii nie obserwuje się groźnych dla zdrowia czy życia pacjentów powikłań. Może pojawić się czasowe zaburzenie czucia w okolicy krocza, które z czasem ustępuje. Po zabiegu pacjent przebywa do dwóch dni w szpitalu pod stałą obserwacją. Przez pierwsze dni zaleca się poruszanie o kulach, po tym czasie można wrócić do normalnego funkcjonowania, ale bez nadmiernego obciążania stawu biodrowego. Aktywność sportową wprowadza się już po kilku tygodniach rehabilitacji, trzeba to jednak wcześniej skonsultować z lekarzem prowadzącym.

Zobacz też: Urazy stawów kolanowych

Wskazania do zabiegu

Aby zabieg artroskopii biodrowej mógł zakończyć się sukcesem i przynieść zamierzony efekt, trzeba pamiętać o kilku istotnych czynnikach. Przede wszystkim należy określić, czy ból odczuwany przez pacjenta pochodzi z wnętrza stawu, czy też promieniuje od jamy brzusznej bądź odcinka lędźwiowo-krzyżowego. Do najlepszych wykładników zalicza się następujące symptomy:

  • ból w pachwinie nasilający się podczas aktywności,
  • przeskakiwanie lub blokowanie stawu,
  • obecność zmian chorobowych w badaniach RTG, rezonansu magnetycznego, USG, tomografii komputerowej.

Wskazaniami do artroskopii stawu biodrowego są:

  • wczesne mało zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe u młodych ludzi – wiek poniżej 50 lat,
  • ciała wolne spowodowane, np. urazem czy chrzęstniakowatością,
  • schorzenie obrąbka stawowego,
  • uszkodzenie chrząstki stawowej panewki lub głowy kości udowej,
  • przerwanie wiązadła głowy kości udowej,
  • przewlekłe dolegliwości bólowe po przebytym zwichnięciu stawu biodrowego,
  • niedokrwienna martwica głowy kości udowej – wskazanie względne,
  • schorzenie błony maziowej,
  • konflikt udowo-panewkowy,
  • nieurazowa niestabilność stawu biodrowego,
  • ropne zapalenie stawu biodrowego,
  • ból stawu biodrowego, którego źródła nie można określić.

Jeżeli badania wykażą, że u pacjenta występują:

  • brak ruchu w stawie biodrowym – sztywny staw,
  • rany otwarte, owrzodzenia, zapalenia skóry w okolicy operowanego stawu biodrowego,
  • przebyte urazy i operacje stawu biodrowego,
  • zaawansowana martwica głowy kości udowej (po artroskopii może dojść do progresji),
  • otyłość,
  • zaawansowana choroba zwyrodnieniowa,

należy odstąpić od zabiegu artroskopii, gdyż jest on w takim momencie niewskazany i nie przyniesie z pewnością oczekiwanych rezultatów.

Czytaj również: Dysplazja stawu biodrowego

Co przemawia za artroskopią:

  • możliwość szybkiego powrotu do sprawności ruchowej i sportu,
  • małoinwazyjny charakter,
  • możliwość uratowania własnego stawu.

Należy zawsze pamiętać, że artroskopia nie jest operacją na wszystkie choroby stawu biodrowego - tylko prawidłowa kwalifikacja do zabiegu przyniesie sukces. W przypadku choroby zwyrodnieniowej zachowanie własnego stawu nawet przez 5 lat jest sukcesem.

Konsultacja eksperta:
lek. med. Jacek Mazek - specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu ze Szpitala Centrum ENEL-MED. Odbył liczne zagraniczne szkolenia z zakresu artroskopii i leczenia chorób stawu biodrowego oraz innych stawów.

Czytaj też: Dysplazja stawów biodrowych

Zobacz: Koksartroza – objawy, leczenie i ćwiczenia na zwyrodnienia biodra

Sprawdź: Zapalenie stawu biodrowego - objawy i leczenie

Oceń artykuł

(liczba ocen 22)

Pytanie: Przy wyborze suplementów diety sprawdzam:

  Skład

  Markę produktu

  Opinie o produkcie 

  Cenę 

  Czas na jaki wystarczy opakowanie

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA