Kolendra – albo ją pokochasz, albo znienawidzisz

Właściwości lecznicze i smakowe kolendry siewnej znane były już w starożytności. Cechą charakterystyczną tej świeżej, zielonej rośliny jest nieprzyjemny zapach, który na szczęście znika po ususzeniu...

Spis treści

Surowcem zielarskim kolendry siewnej (Coriandrum sativum), zwanej inaczej koprem pluskwianym czy pieprzem polskim, są: ziele (Herba coriandri), owoce (Fructus coriandri), a także olejek (Oleum coriandri) z nich otrzymywany. Owoce kolendry zawierają wiele związków biologicznie czynnych. Najważniejsze z nich to: olejek eteryczny (ok. 1,5% – jego głównymi składnikami są geraniol, linalol, felandren oraz pinen), związki kumarynowe, flawonoidy, garbniki, fitosterole, białka, trójterpeny, cukry, olej tłusty (kwas linolenowy i linolowy) i witamina C.

Poznaj: Zioła, które leczą

Kolendra - lecznicze zastosowanie

Olejek zawarty w owocach kolendry ma działanie przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne oraz przeciwwirusowe. Znane są również jego właściwości relaksujące i przeciwzapalne. Ponadto kolendra siewna jest jedną z niewielu roślin o właściwościach stymulujących laktację.

Głównym zastosowaniem wodnych i alkoholowych wyciągów z kolendry siewnej jest przeciwdziałanie różnym chorobom związanym z układem pokarmowym. Roślinę tą stosuje się w leczeniu m.in. wzdęć, zaburzeń trawienia, nieżytowych stanów żołądka i jelit, a także w przypadku kurczy żołądka, problemów z woreczkiem żółciowym oraz w chorobach wątroby. Najcenniejszym składnikiem biologicznie czynnym, który zawiera kolendra siewna, jest olejek eteryczny. Ma on działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych. Ponadto olejek kolendrowy pobudza i reguluje ruchy perystaltyczne jelit, dzięki czemu treści jelitowe sprawniej są przemieszczane, co z kolei zapobiega wzdęciom.

Zewnętrznie, kolendrę stosuje się w postaci wodnych roztworów, które polecane są w schorzeniach bakteryjnych, a szczególnie do płukania jamy ustnej i gardła. Olejek eteryczny zawarty w  owocach kolendry siewnej wykorzystywany jest również jako składnik maści stosowanych do łagodzenia dolegliwości reumatycznych, takich jak bóle stawowe i w gośćcu.

Źródła:

  • Wielgosz T., Wielka księga ziół polskich, Wydawnictwo Elipsa, Poznań.
  • Klasztorna apteka- zioła ojca Kiliana, Wydawnictwo Salwator, Kraków 2008.
  • Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987.

Czytaj też: Zioła lecznicze w domu - rodzaje i uprawa

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

<-- popup -->