Znajdź lek

Adrimedac

Spis treści

Działanie

Antybiotyk z grupy antracyklin o działaniu przeciwnowotworowym uzyskany z hodowli Streptomyces peuceticus var. caesius. Lek wbudowuje się w strukturę DNA i powoduje jego rozerwanie oraz fragmentację, co prowadzi do zahamowania replikacji DNA oraz uniemożliwia transkrypcję DNA na rRNA, hamując syntezę RNA. Jego działanie może się również wiązać z wpływem na topoizomerazę II, błony komórkowe, tworzenie wolnych rodników i apoptozę. Doksorubicyna szybko przenika do komórek i gromadzi się głównie w chromatynie jądra komórkowego, zatrzymując mitozę i wywołując aberracje chromosomowe. Najsilniejsze działanie przeciwnowotworowe osiągane jest głównie w fazie S i G2 cyklu komórkowego. Istnieją liczne doniesienia o powstawaniu oporności na lek wynikającej ze zwiększonej ekspresji genu MDR-1. Po podaniu dożylnym doksorubicyna jest szybko eliminowana z osocza. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, bardzo słabo przenika przez łożysko i do mleka matki. W 70-75% wiąże się z białkami osocza. Około 35% podanej dawki leku wiąże się nieodwracalnie w tkankach z białkami mikrosomalnymi. Jest metabolizowana w wątrobie do głównego, czynnego metabolitu - doksorubicynolu, powstającego w wyniku działania aldoketoreduktazy. Następnie zachodzi redukcyjne rozerwanie wiązania glikozydowego w wyniku działania glikozydazy zależnej od NADPH. W tym samym czasie powstają różne metabolity aglikonowe. Zaburzenia czynności wątroby hamują wydalanie leku i prowadzą do jego kumulacji w osoczu i tkankach. Eliminacja leku ma charakter trójfazowy z okresami półtrwania wynoszącymi odpowiednio: 8-25 min, 1,5-10 h, 24-48 h. 40-50% dawki leku jest wydalane z żółcią, z czego 42% w postaci nie zmienionej, około 22% jako doksorubicynol i około 36% w postaci innych metabolitów. Lek jest wydalany również z moczem.

Wskazania

W skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi w leczeniu: raka piersi, raka płuc, raka pęcherza moczowego, mięsaka kości i tkanek miękkich u dorosłych, choroby Hodgkina i chłoniaka nieziarniczego, neuroblastoma, guza Wilmsa, ostrej białaczki limfoblastycznej i ostrej białaczki mieloblastycznej. Doksorubicyna może być stosowana dopęcherzowo w monoterapii raka pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na doksorubicynę lub pozostałe składniki preparatu. Nie należy podawać leku ponownie w przypadku: zahamowania czynności szpiku kostnego, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej lub zmian mogących prowadzić do takiego owrzodzenia oraz przebytego leczenia całkowitą skumulowaną dawką doksorubicyny lub innymi antracyklinami. Nie wolno stosować leku dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego u chorych ze zwężeniem cewki moczowej, którzy nie mogą być cewnikowani.