Znajdź lek

Bioepicyna

Spis treści

Działanie

Cytostatyk z grupy antybiotyków antracyklinowych. Epirubicyna jest lekiem nieswoistym dla cyklu komórkowego. Działa w fazie S i G2 komórki, a w większych stężeniach może wpływać także na fazę G1 i M. Mechanizm działania polega na wstawieniu epirubicyny pomiędzy pary nukleotydów w podwójnej spirali DNA. Następuje miejscowe rozwinięcie i zmiana konformacji heliksu albo jego rozerwanie i fragmentacja co w konsekwencji prowadzi do zahamowanie syntezy DNA. Epirubicyna podana dożylnie szybko przenika do narządów i tkanek, osiągając stosunkowo duże stężenia w węzłach chłonnych, zdrowej i zmienionej nowotworowo tkance żołądka, tkankach pęcherza żółciowego, guzach przerzutowych wątroby oraz w krwinkach czerwonych. Średnie wartości stężeń leku obserwuje się w tkance nerwowej, mięśniowej, jajowodu, raka płuc oraz zdrowych i nowotworowych tkankach błony śluzowej macicy. Antybiotyk nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Epirubicyna metabolizowana jest w wątrobie do głównego, czynnego biologicznie metabolitu - glukuronidów epirubicyny i epirubicynolu (związek o działaniu cytotoksycznym). Glukuronidacja epirubicyny przebiega inaczej niż doksorubicyny, z tym wiąże się szybsze wydalanie epirubicyny i jej mniejsza toksyczność w porównaniu z doksorubicyną. Duże stężenie metabolitów pojawia się bardzo szybko w krwi i tkankach. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby metabolizm epirubicyny przebiega inaczej niż doksorubicyny, wolniejsze jest też wydalanie leku i w konsekwencji zwiększenie jego kumulacji w surowicy krwi i tkankach. 40% podanej dawki wydalane jest z żółcią w ciągu 72 h. Przez nerki wydalane jest 9-10% podanej dawki w ciągu 48 h.

Wskazania

Mięsaki tkanek miękkich i pochodzące z tkanki kostnej, ziarnica złośliwa, chłoniak nieziarniczy, rak piersi, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak płuc, rak odbytnicy, rak żołądka.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na epirubicynę, leki o podobnej budowie chemicznej lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Pacjenci z wyraźnie zahamowaną czynnością szpiku kostnego (np. w następstwie stosowanego wcześniej leczenia przeciwnowotworowego). Pacjenci z istniejącą wcześniej lub ciężką niewydolnością serca. Pacjenci którzy otrzymali uprzednio maksymalną dawkę skumulowaną innych antracyklin, takich jak: doksorubicyny albo daunorubicyny. Ciąża i karmienie piersią. Leku nie stosować dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego u pacjentów ze zwężeniem cewki moczowej, u których nie można wprowadzić cewnika. Ponadto nie należy podejmować prób stosowania leku dopęcherzowo u pacjentów z inwazyjnymi guzami, które naciekają ścianę pęcherza moczowego, z zakażeniem dróg moczowych albo stanami zapalnymi pęcherza moczowego. Leku nie stosować domięśniowo, podskórnie, dooponowo oraz w długotrwałym wlewie.