Nowy sklep

już ON-LINE

Docetaxel-Ebewe

Działanie

Lek przeciwnowotworowy. Działa poprzez pobudzanie łączenia tubuliny w trwałe mikrotubule i hamowanie ich rozpadu, co powoduje znaczne zmniejszenie ilości wolnej tubuliny. Docetaksel przerywa w komórkach sieć mikrotubularną, która jest niezbędna do czynności życiowych w komórce w fazie mitozy i interfazy. Docetaksel jest aktywny w wielu liniach komórkowych wyrażających nadmierną ekspresję p-glikoproteiny kodowanej przez gen oporności wielolekowej. Kinetyka leku jest niezależna od dawki i odpowiada farmakodynamicznemu modelowi trójkompartmentowemu z T0,5 dla faz α, β i γ odpowiednio: 4 min, 36 min i 11,1 h. Długi okres trwania fazy późnej wynika częściowo ze względnie powolnego uwalniania docetakselu z kompartmentu obwodowego. Docetaksel wiąże się w ponad 95% z białkami osocza. Jest metabolizowany z udziałem cytochromu P-450 poprzez utlenianie tert-butylowych grup estrowych, a następnie w ciągu 7 dni wydalany, zarówno z moczem (6%), jak i z kałem (75%).

Wskazania

Rak piersi. W połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych lub operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych (leczenie uzupełniające u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych powinno być ograniczone do pacjentów kwalifikujących się do otrzymania chemioterapii zgodnie z międzynarodowymi kryteriami dla pierwotnego leczenia wczesnego raka piersi). W skojarzeniu z doksorubicyną w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka piersi lub raka piersi z przerzutami u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej leków cytotoksycznych w tym wskazaniu. W monoterapii u pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia lekami cytotoksycznymi (wcześniejsze leczenie powinno zawierać antracykliny lub lek alkilujący). W połączeniu z trastuzumabem w leczeniu raka piersi z przerzutami u pacjentów, u których guzy wykazują nadekspresję genu HER2 i którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii w leczeniu przerzutów. W skojarzeniu z kapecytabiną w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu wcześniej stosowanej chemioterapii cytotoksycznej (poprzednie leczenie powinno zawierać antracykliny). Niedrobnokomórkowy rak płuc. Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, po niepowodzeniu wcześniej stosowanej chemioterapii. W skojarzeniu z cisplatyną w leczeniu pacjentów z nieresekcyjnym niedrobnokomórkowym rakiem płuca miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii w tym wskazaniu. Rak gruczołu krokowego. W połączeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu pacjentów z hormonoopornym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami. Gruczolakorak żołądka. W połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka z przerzutami, w tym gruczolakoraka wpustu żołądka u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii w celu leczenia przerzutów. Rak głowy i szyi. W połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu indukcyjnym pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na docetaksel lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych. Liczba neutrofilów przed rozpoczęciem podawania leku <1500 komórek/mm3. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Obowiązują także przeciwwskazania do stosowania innych leków, podawanych w leczeniu skojarzonym z docetakselem.

Środki ostrożności

W trakcie leczenia docetakselem należy często kontrolować morfologię krwi oraz czynność wątroby i w zależności od wyników tych badań modyfikować dawki w trakcie leczenia. W trakcie leczenia docetakselem należy zwrócić uwagę na ewentualne wystąpienie: neutropenii (może być konieczne zmniejszenie dawki leku w kolejnych cyklach leczenia, opóźnienie kolejnego cyklu leczenia lub rozpoczęcie odpowiedniego leczenia objawowego); reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza w trakcie 1-szego lub 2-giego wlewu dożylnego (mogą być ciężkie i prowadzić do konieczności przerwania leczenia i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia objawowego; pacjentom, u których wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości, nie należy ponownie podawać doectakselu); reakcji skórnych (mogą być ciężkie i prowadzić do przerwania lub zaprzestania leczenia docetakselem); neuropatii (może być konieczne zmniejszenie dawki leku); zatrzymania płynów w organizmie (dokładnie monitorować pacjentów, u których występuje ciężkie zatrzymanie płynów, takie jak wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy lub wodobrzusze); toksyczności żołądkowo-jelitowej (w razie potrzeby wdrożyć odpowiednie leczenie); zaburzeń oka (należy niezwłocznie przeprowadzić pełne badanie okulistyczne, jeśli wystąpią zaburzenia widzenia; w przypadku zdiagnozowania torbielowatego obrzęku plamki żółtej, należy zakończyć terapię docetakselem oraz zastosować odpowiednie leczenie); zaburzeń układu oddechowego, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu ostrej niewydolności oddechowej, śródmiąższowego zapalenia płuc, śródmiąższowej choroby płuc, zwłóknienia płuc oraz niewydolności oddechowej (w przypadku wystąpienia nowych lub pogorszenia istniejących objawów ze strony układu oddechowego, pacjentów należy uważnie monitorować, niezwłocznie zbadać oraz poddać właściwemu leczeniu; przerwanie terapii docetakselem jest zalecane do czasu otrzymania diagnozy; wczesne zastosowanie leczenia podtrzymującego może poprawić stan pacjenta; należy uważnie rozważyć korzyści wynikające ze wznowienia terapii docetakselem); niewydolności serca (pacjentów należy monitorować w zakresie objawów zastoinowej niewydolności serca podczas leczenia i w okresie obserwacji po leczeniu; zwłaszcza przy podawaniu leku w skojarzeniu z trastuzumabem, szczególnie po zastosowaniu chemioterapii zawierającej antracykliny). Pacjentów będących kandydatami do leczenia skojarzonego docetakselem i trastuzumabem należy poddać podstawowej ocenie kardiologicznej, a następnie w trakcie leczenia oceniać czynność serca (np. co 3 mies.) tak, aby wykryć ewentualne rozwijające się zaburzenia czynności serca. U pacjentek leczonych schematem TAC (docetaksel, doksorubicyna, cyklofosfamid) ryzyko opóźnionej mielodysplazji lub białaczki szpikowej wymaga wykonywania kontrolnych testów hematologicznych. Współczynnik korzyści do ryzyka u pacjentów z liczbą zajętych węzłów 4+, leczonych schematem TAC, nie został całkowicie określony. Zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (wskazana modyfikacja dawkowania). Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Należy ściśle monitorować pacjentów w wieku podeszłym, z uwagi na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Zawartość alkoholu (400 mg/ml koncentratu) należy wziąć pod uwagę w przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także dzieci i osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby i padaczką. Alkohol może wywierać niekorzystny wpływ na osoby z chorobą alkoholową. Zawartość alkoholu obecna w preparacie może wpływać na działanie innych leków. Nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności docetakselu w leczeniu raka nosogardzieli u dzieci w wieku od 1. miesiąca do poniżej 18 lat. Stosowanie docetakselu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniach: rak piersi, niedrobnokomórkowy rak płuc, rak gruczołu krokowego, gruczolakorak żołądka i rak głowy i szyi, wyłączając mało zróżnicowanego raka nosogardzieli typu II i III.

Ciąża i laktacja

Podobnie jak inne preparaty cytotoksyczne, docetaksel stosowany u kobiet w ciąży może spowodować uszkodzenie płodu. Dlatego nie wolno go stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Docetaksel jest substancją lipofilną, lecz nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych u dziecka należy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia. Płodność. W badaniach nieklinicznych stwierdzono, że docetaksel ma działanie genotoksyczne i może zmieniać płodność mężczyzn. Dlatego powinni unikać spłodzenia dziecka w trakcie leczenia i do 6 mies. po jego zakończeniu, a przed rozpoczęciem leczenia uzyskać poradę dotyczącą możliwości przechowywania nasienia.

Działania niepożądane

Najczęstszymi działaniami niepożądanym podczas stosowania docetakselu w monoterapii były: przemijająca i niekumulująca się neutropenia (z najmniejszą liczbą neutrofili około 7. dnia, a średnim czasem trwania ciężkiej neutropenii (< 500 komórek/mm3) wynoszącym 7 dni, niedokrwistość, wyłysienie, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka i osłabienie. Nasilenie działań niepożądanych docetakselu może być większe, kiedy jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Działania niepożądane związane z zastosowaniem docetakselu w dawce 100 mg/m2 pc.w monoterapii raka piersi. Bardzo często: zakażenia (w tym posocznica i zapalenie płuc, prowadzące do zgonu), neutropenia; niedokrwistość; gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, zaburzenia smaku, duszność, zapalenie jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty, łysienie, odczyny skórne, zmiany w obrębie paznokci, ból mięśni, zatrzymanie płynów, astenia, ból. Często: zakażenia związane z neutropenią, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, nadciśnienie tętnicze krwi, krwotok, zaparcia, ból brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból stawów, reakcje w miejscu podania wlewu dożylnego, ból w klatce piersiowej bez związku z układem krążenia lub układem oddechowym, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT. Niezbyt często: niewydolność serca, zapalenie przełyku. Rzadko: przypadki krwawienia związane z trombocytopenią w stopniu 3/4. Bardzo rzadko: jeden przypadek nieodwracalnego łysienia po zaprzestaniu leczenia. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w monoterapii niedrobnokomórkowego raka płuca. Bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, łysienia, odczyny skórne, astenia, zatrzymanie płynów, ból. Często: gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość (brak ciężkich przypadków), obwodowa neuropatia ruchowa, zaburzenia rytmu serca (brak ciężkich przypadków), niedociśnienie, zaparcia, zmiany w obrębie paznokci, ból mięśni, zwiększenie stężenia bilirubiny. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z doksorubicyną w leczeniu raka piersi. Bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, gorączka neutropeniczna, trombocytopenia, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, zapalenie jamy ustnej, biegunka, wymioty, zaparcia, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, odczyny skórne (brak ciężkich przypadków), astenia, zatrzymanie płynów, ból. Często: nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia ruchowa, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca (brak ciężkich przypadków), ból mięśni, reakcja w miejscu podania wlewu dożylnego, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej. Niezbyt często: niedociśnienie, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca. Bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, odczyny skórne, ból mięśni, astenia, zatrzymanie płynów, gorączka. Często: gorączka neutropeniczna, zaburzenia rytmu serca (brak ciężkich przypadków), zaparcia, reakcja w miejscu podania wlewu dożylnego, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności AlAT. Niezbyt często: niewydolność serca, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej. Docetaksel w dawce 100 mg/m2 pc. w skojarzeniu z trastuzumabem w leczeniu raka piersi. Bardzo często: neutropenia, gorączka neutropeniczna (obejmuje gorączkę neutropeniczną i stosowanie antybiotyków) i neutropenia z posocznicą, brak łaknienia, bezsenność, parestezje, ból głowy, zaburzenia smaku, niedoczulica, nasilenie łzawienia, zapalenie spojówek, obrzęk chłonny, krwawienie z nosa, ból nosa i gardła, zapalenie nosa i gardła, duszność, kaszel, wodnisty wyciek z nosa, nudności, biegunka, wymioty, zaparcia, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, ból brzucha, łysienie, rumień, wysypka, zmiany w obrębie paznokci, bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, bóle kości, bóle pleców, astenia, obrzęk obwodowy, gorączka, zmęczenie, zapalenie błon śluzowych, ból, objawy grypopodobne, bóle w klatce piersiowej, sztywność mięśni, zwiększenie masy ciała. Często: niewydolność serca, letarg. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z kapecytabiną w leczeniu raka piersi. Bardzo często: neutropenia, niedokrwistość, brak łaknienia, zaburzenia smaku, parestezje, ból gardła i krtani, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, niestrawność, zespół dłoniowo-podeszwowy, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, ból mięśni, ból stawów, astenia, gorączka, zmęczenia/osłabienie, obrzęk obwodowy. Często: kandydoza jamy ustnej, trombocytopenia, odwodnienie, zawroty głowy, ból głowy, neuropatia obwodowa, duszność, kaszel, krwawienie z nosa, ból nadbrzusza, suchość w ustach, zapalenie skóry, wysypka rumieniowata, odbarwienie paznokci, oddzielenie się płytki paznokciowej od łożyska, ból kończyn, ból pleców, letarg, ból, zmniejszenie masy ciała, hiperbilirubinemia. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu raka gruczołu krokowego. Bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, zaburzenia smaku, nudności, zapalenie jamy ustnej/zapalenie gardła, wymioty, biegunka, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, zmęczenie, zatrzymanie płynów. Często: trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, osłabienie czynności lewej komory serca, krwawienie z nosa, duszność, kaszel, złuszczająca się wysypka, ból stawów, ból mięśni. Leczenie uzupełniające docetakselu w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem, u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych i bez przerzutów. Bardzo często: zakażenia, infekcja w przebiegu neutropenii, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, brak łaknienia, zaburzenia smaku, obwodowa neuropatia czuciowa, zapalenie spojówek, uderzenia gorąca, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, zaparcia, łysienie, odczyny skórne, zmiany w obrębie paznokci, ból mięśni, ból stawów, brak miesiączki, osłabienie, gorączka, obrzęk obwodowy. Często: nadwrażliwość, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, zapalenie żył, kaszel, ból brzucha, zwiększenie  masy ciała, zmniejszenie masy ciała. Niezbyt często: omdlenie, neurotoksyczność, senność, obrzęk limfatyczny. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka. Bardzo często: zakażenia, infekcja w przebiegu neutropenii, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neutropatia czuciowa, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, łysienie, letarg, gorączka, zatrzymanie płynów (ciężkie/stanowiące zagrożenie dla życia: 1%) . Często: zawroty głowy, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, upośledzenie słuchu, zaburzenia rytmu serca, zaparcia, ból żołądka i jelit, zapalenie przełyku/dysfagia/bolesne przełykanie, wysypka/świąd, zmiany w obrębie paznokci, złuszczanie się skóry. Docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu raka głowy i szyi. Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia. Bardzo często: zakażenia, infekcja w przebiegu neutropenii, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, brak łaknienia, zaburzenia smaku, zaburzenia węchu, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, łysienie, letarg, gorączka, zatrzymanie płynów (ciężkie/stanowiące zagrożenie dla życia: 1%), obrzęk. Często: ból z powodu raka, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość (brak ciężkich przypadków), zawroty głowy, zwiększone łzawienie, upośledzenie słuchu, niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia żylne, zaparcia, niestrawność, krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie przełyku/dysfagia/bolesne przełykanie, wysypka/świąd, złuszczanie się skóry, ból mięśni, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca. Chemioterapia indukcyjna a następnie chemioradioterapia. Bardzo często: zakażenia, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, neutropenia z gorączką, brak łaknienia, zaburzenia smaku, zaburzenia węchu, obwodowa neuropatia czuciowa, upośledzenie słuchu, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, zaparcie, zapalenie przełyku/dysfagia/bolesne przełykanie, łysienie, wysypka ze świądem, letarg, gorączka, zatrzymanie płynów, obrzęk, zmniejszenie masy ciała. Często: zakażenie z neutropenią, gorączka neutropeniczna, zawroty głowy, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, niestrawność, ból brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego, suchość skóry, złuszczanie się skóry, ból mięśni. Niezbyt często: nadwrażliwość, zapalenie spojówek, niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia żylne, zwiększenie masy ciała. Po wprowadzeniu leku do obrotu opisano przypadki ostrej białaczki szpikowej i mielodysplazji związane ze stosowaniem docetakselu w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami i (lub) radioterapią. Opisywano zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz inne działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego. Zgłaszano występowanie rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, często w połączeniu z posocznicą lub niewydolnością wielonarządową. Odnotowano przypadki wstrząsu anafilaktycznego, czasami zakończone zgonem. Podczas podawania docetakselu obserwowano rzadkie przypadki drgawek lub przemijającej utraty świadomości. Opisywano bardzo rzadkie przypadki przemijających zaburzeń widzenia (błyski, mroczki), które zwykle występowały podczas wlewu produktu leczniczego i związane były z reakcjami nadwrażliwości. Rzadko obserwowano przypadki łzawienia z zapaleniem spojówek lub bez zapalenia spojówek, spowodowane niedrożnością przewodu łzowego. U pacjentów leczonych docetakselem zgłaszano występowanie torbielowatego obrzęku plamki żółtej (CMO). Zgłaszano rzadkie przypadki działania ototoksycznego, upośledzenia słuchu i (lub) utraty słuchu, zawału mięśnia sercowego, zdarzeń żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc, śródmiąższowej choroby płuc, zwłóknienia płuc i niewydolności oddechowej, niekiedy zakończone zgonem. U pacjentów otrzymujących równocześnie radioterapię zgłaszano rzadkie przypadki popromiennego zapalenia płuc. Obserwowano rzadkie przypadki odwodnienia w następstwie zaburzeń żołądka i jelit, perforacji żołądka lub jelit, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, zapalenia jelita grubego lub zapalenia jelit w przebiegu neutropenii. Zgłaszano rzadkie przypadki niedrożności jelit. Opisywano bardzo rzadkie przypadki zapalenia wątroby, niekiedy prowadzące do zgonu, szczególnie u pacjentów z wcześniej występującymi chorobami wątroby. Bardzo rzadko po podaniu docetakselu występowały skórny toczeń rumieniowaty i wysypki pęcherzowe, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka. W niektórych przypadkach na wystąpienie tych działań niepożądanych może mieć wpływ wiele różnych czynników. Po zastosowaniu docetakselu były opisywane zmiany o typie sklerodermalnym zwykle poprzedzane przez obrzęk limfatyczny. Zgłaszano przypadki trwałego łysienia (o nieznanej częstości), niewydolności nerek i zaburzeń czynności nerek, odwodnienia i obrzęku płuc. Rzadko zgłaszano zjawisko nawrotu objawów popromiennych. Zatrzymaniu płynów nie towarzyszyły ostre epizody skąpomoczu lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Zgłaszano przypadki występowania hiponatremii w większości związanej z odwodnieniem, wymiotami oraz zapaleniem płuc. Zaobserwowano hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalcemię, zwykle związane z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, a w szczególności z biegunką.

Interakcje

Leki, które indukują lub hamują aktywność cytochromu P450-3A lub są przez niego metabolizowane, takie jak: cyklosporyna, terfenadyna, ketokonazol, erytromycyna, troleandomycyna, mogą zmieniać metabolizm docetakselu - podczas jednoczesnego stosowania należy zachować szczególną ostrożność. Inhibitory CYP3A4, takie jak: inhibitory proteazy (np. rytonawir), azolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol) mogą zmniejszać klirens docetakselu, nasilając jego toksyczność - zachować ostrożność. Prednizon - lek indukujący aktywność CYP3A4, nie wpływał w istotny statystycznie sposób na farmakokinetykę docetakselu. Jednoczesne stosowanie docetakselu, doksorubicyny i cyklofosfamidu nie wpływa na farmakokinetykę podawanych leków. Obserwowano zwiększenie klirensu karboplatyny o około 50% po podawaniu w leczeniu skojarzonym z docetakselem. Docetaksel silnie wiąże się z białkami i jest możliwe wystąpienie interakcji z innymi lekami. Badania wykazały, że interakcje z lekami silnie wiążącymi się z białkami, takimi jak: erytromycyna, difenhydramina, propranolol, propafenon, fenytoina, salicylany, sulfametoksazol, walproinian, nie wpływają na stopień wiązania docetakselu z białkami. Także deksametazon nie wpływa na wiązanie docetakselu z białkami. Docetaksel nie wpływa na stopień wiązania digoksyny.

Dawkowanie

Lek należy podawać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w chemioterapii nowotworów i wyłącznie na oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu leków cytotoksycznych. Docetaksel podaje się w postaci 1-godzinnego wlewu, raz na 3 tyg. W przypadku raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuc, raka żołądka oraz raka głowy i szyi może być zastosowana premedykacja (doustnie kortykosteroid, np. deksametazon 16 mg/dobę przez 3 dni, od 1. dnia przed rozpoczęciem podawania docetakselu). W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów toksyczności hematologicznej, można profilaktycznie podać G-CSF. W przypadku raka gruczołu krokowego, przy równoczesnym podawaniu prednizonu lub prednizolonu zalecanym schematem premedykacji jest doustnie podawany deksametazon w dawce 8 mg na 12 h, 3 h i 1 h przed wlewem docetakselu. Rak piersi. W leczeniu uzupełniającym operacyjnego raka piersi z przerzutami i bez przerzutów do węzłów chłonnych zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc., podawana 1 h po doksorubicynie w dawce 50 mg/m2 pc. i cyklofosfamidzie w dawce 500 mg/m2 pc., co 3 tyg., przez 6 cykli (schemat leczenia TAC). W przypadku leczenia pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem piersi lub rakiem piersi z przerzutami, zalecana dawka docetakselu w monoterapii wynosi 100 mg/m2 pc. W leczeniu pierwszego rzutu, docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. stosuje się w skojarzeniu z doksorubicyną (50 mg/m2 pc.). W połączeniu z trastuzumabem, zalecana dawka docetakselu wynosi 100 mg/m2 pc. co 3 tyg., z trastuzumabem podawanym co 1 tydz. W badaniach po pierwszej dawce trastuzumabu podawano następnego dnia pierwszy wlew docetakselu. Kolejne dawki docetakselu podawano natychmiast po zakończeniu wlewu trastuzumabu, jeśli podana poprzednio dawka trastuzumabu była dobrze tolerowana (dawka i sposób podawania trastuzumabu, patrz: ChPL trastuzumabu). W skojarzeniu z kapecytabiną, zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc. co 3 tyg., jednocześnie z kapecytabiną w dawce 1250 mg/m2 pc. 2 razy na dobę (w ciągu 30 min po posiłku) przez 2 tyg., a następnie 1 tydz. przerwy. Niedrobnokomórkowy rak płuc. U pacjentów niepoddawanych dotychczas chemioterapii: docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc., a następnie natychmiast cisplatyna w dawce 75 mg/m2 przez 30-60 min. U pacjentów po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii preparatami platyny: docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. w monoterapii. Rak gruczołu krokowego: docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. Równocześnie podaje się doustnie 5 mg prednizonu lub prednizolonu, 2 razy na dobę. Gruczolakorak żołądka. Zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc. w 1-godzinnym wlewie, następnie cisplatyna w dawce 75 mg/m2 pc. podawana w 1-3-godzinnym wlewie (oba leki podaje się wyłącznie w 1. dobie). Następnie przez 5 dni podaje się 5-fluorouracyl w dawce 750 mg/m2, w ciągłym wlewie trwającym 24 h; pierwszą dawkę podaje się po zakończeniu wlewu cisplatyny. Cykl terapii powtarza się co 3 tyg. Pacjenci muszą otrzymywać premedykację obejmującą leki przeciwwymiotne oraz być odpowiednio nawodnieni przed podaniem cisplatyny. Należy profilaktycznie podawać G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na krew i układ krwiotwórczy. Rak głowy i szyi. Pacjenci muszą otrzymać leki przeciwwymiotne jako premedykację. Konieczne jest także odpowiednie nawodnienie (przed i po podaniu cisplatyny). Wskazane jest profilaktyczne stosowanie G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na układ krwiotwórczy. Wszyscy pacjenci uczestniczący w badaniach klinicznych TAX 323 i TAX 324 otrzymywali profilaktycznie antybiotyki. Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia (TAX 323): zalecana dawka docetakselu w leczeniu indukcyjnym nieoperacyjnego miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (SCCHN) wynosi 75 mg/m2 pc. w postaci wlewu trwającego 1 h, a następnie podanie cisplatyny w dawce 75 mg/m2 pc. w 1. dobie cyklu terapii. Następnie przez 5 dni podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce 750 mg/m2 pc. na dobę. Ten schemat podaje się co 3 tyg., przez 4 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać radioterapię. Chemioterapia indukcyjna, a następnie chemioradioterapia (TAX 324): w leczeniu indukcyjnym miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (SCCHN), zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc. w postaci wlewu trwającego 1 h w 1. dobie, a następnie cisplatyna w dawce 100 mg/m2 pc. we wlewie trwającym od 30 min do 3 h. Następnie od 1. do 4. doby podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce 1000 mg/m2 pc. na dobę. Ten schemat podaje się co 3 tyg., przez 3 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać chemioradioterapię. Dostosowanie dawki w trakcie leczenia. Dostosowanie dawki leków stosowanych w skojarzeniu z docetakselem: patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego odpowiedniego leku. Docetaksel można podawać, jeśli liczba neutrofilów wynosi ≥1500 komórek/mm3. U pacjentów, u których podczas leczenia docetakselem wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii, z liczbą neutrofilów <500 komórek/mm3 przez ponad tydzień i wystąpiły ciężkie lub masywne odczyny skórne lub objawy ciężkiej neuropatii obwodowej, dawkę docetakselu należy zmniejszyć ze 100 mg/m2 pc. do 75 mg/m2 pc. i (lub) z 75 mg/m2 pc. do 60 mg/m2 pc. Jeżeli mimo zmniejszenia dawki leku do 60 mg/m2 pc. objawy powyższe utrzymują się, leczenie należy przerwać. W schemacie TAC (docetaksel, doksorubicyna i cyklofosfamid): u pacjentów otrzymujących schemat TAC w leczeniu uzupełniającym raka piersi, należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF. U pacjentów, u których wystąpiła gorączka neutropeniczna i (lub) zakażenie z neutropenią, należy zmniejszyć dawkę docetakselu do 60 mg/m2 pc. U pacjentów, u których występowało zapalenie jamy ustnej w stopniu 3. lub 4. należy zmniejszyć dawkę leku do 60 mg/m2 pc. W leczeniu skojarzonym z cisplatyną: u pacjentów, którym podano początkową dawkę docetakselu 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i u których najmniejsza liczba płytek krwi oznaczona podczas poprzedniego kursu chemioterapii wynosiła <25 000 komórek/mm3 lub u pacjentów, u których wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii lub u pacjentów z ciężką niehematologiczną toksycznością w późniejszych cyklach, dawkę docetakselu należy zmniejszyć do 65 mg/m2 pc. W leczeniu skojarzonym z kapecytabiną: u pacjentów, u których wystąpił po raz pierwszy 2. stopień toksyczności, który utrzymywał się w czasie następnego cyklu leczenia docetaksel/kapecytabina, należy opóźnić leczenie do momentu powrotu do stopnia 0-1 i kontynuować leczenie dawkami początkowymi; u pacjentów, u których wystąpił po raz drugi 2. stopień toksyczności lub po raz pierwszy 3. stopień toksyczności, należy opóźnić leczenie aż do powrotu do stopnia 0-1, a następnie kontynuować leczenie docetakselem w dawce 55 mg/m2 pc.; w przypadku wystąpienia po raz kolejny któregokolwiek stopnia toksyczności lub w przypadku wystąpienia 4. stopnia toksyczności, należy przerwać podawanie docetakselu. W schemacie TCF (docetaksel, cisplatyna i 5-fluorouracyl): w razie wystąpienia neutropenii z gorączką, przedłużającej się neutropenii albo zakażenia z neutropenią, pomimo podawania G-CSF, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m2 pc. Gdyby pojawiały się kolejne epizody neutropenii z powikłaniami, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 60 do 45 mg/m2 pc. W razie stwierdzenia małopłytkowości 4. stopnia, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m2 pc. W następnych cyklach nie należy pacjentom podawać docetakselu do czasu, aż liczba neutrofilów nie zwiększy się do >1500/mm3 a płytek do >100 000/mm3. W razie utrzymywania się działania toksycznego na układ krwiotwórczy, należy całkowicie zakończyć stosowanie docetakselu. W leczeniu skojarzonym z cisplatyną i 5-fluorouracylem (5-FU) w razie wystąpienia biegunki 3. stopnia: przy pierwszym epizodzie należy zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%, przy drugim epizodzie należy zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%; biegunki 4. stopnia: przy pierwszym epizodzie należy zmniejszyć dawkę docetakselu i 5-FU o 20%, przy drugim epizodzie przerwać terapię; w razie wystąpienia zapalenia jamy ustnej/zapalenia błony śluzowej 3. stopnia: przy pierwszym epizodzie należy zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%, przy drugim epizodzie przerwać jedynie podawanie 5-FU we wszystkich kolejnych cyklach, przy trzecim epizodzie zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%; w razie wystąpienia zapalenia jamy ustnej/zapalenia błony śluzowej 4. stopnia: przy pierwszym epizodzie przerwać jedynie podawanie 5-FU we wszystkich kolejnych cyklach, przy drugim epizodzie zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%. U pacjentów z neutropenią z powikłaniami (w tym długo utrzymującą się neutropenią, z gorączką neutropeniczną lub zakażeniem), zaleca się stosowanie G-CSF w celu uzyskania najlepszego działania ochronnego (np. w dobach 6-15), we wszystkich kolejnych cyklach. Szczególne grupy pacjentów. W monoterapii u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby - ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz (AlAT i AspAT) >1,5-krotnej wartości GGN (górna granica normy) jednocześnie ze zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej >2,5-krotnej wartości GGN, zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc., a parametry czynności wątroby należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia docetakselem oraz przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu leczenia. U pacjentów ze zwiększonym stężeniem bilirubiny w surowicy >GGN i (lub) ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz (AlAT i AspAT) >3,5-krotnej wartości GGN oraz ze zwiększoną aktywnością fosfatazy zasadowej >6-krotnej wartości GGN, nie zaleca się zmniejszania dawki leku i nie należy stosować docetakselu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. U pacjentów stosujących docetaksel w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka, ze zwiększeniem aktywności aminotransferaz >1,5-krotnej wartości GGN, z jednoczesnym zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej >2,5-krotnej wartości GGN oraz zwiększeniem stężenia bilirubiny >GGN, nie zaleca się zmniejszenia dawki i nie należy podawać leku, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to ściśle wskazane. Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w chemioterapii skojarzonej w innych wskazaniach. Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Z analizy populacyjnych danych farmakokinetycznych wynika, że nie ma szczególnych zaleceń dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów w podeszłym wieku; u pacjentów w wieku ≥60 lat leczonych docetakselem w skojarzeniu z kapecytabiną zaleca się zmniejszenie dawki początkowej kapecytabiny do 75% dawki zalecanej.

Uwagi

Ilość alkoholu zawarta w preparacie (27% obj. etanolu w 1 fiolce) może pogarszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex