Znajdź lek

Neocitec

Wskazania

Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuc (stadium 3 lub 4) oraz w monoterapii u pacjentów z przerzutowym rakiem piersi (stadium 4), w przypadku, gdy chemioterapia oparta na schematach zawierających antracykliny lub taksany okazała się nieskuteczna lub nie może być zastosowana.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na winorelbinę lub inne alkaloidy barwinka. Podanie dooponowe. Liczba granulocytów obojętnochłonnych <1500/mm3 lub poważne zakażenie, występujące obecnie lub niedawno przebyte (w ciągu ostatnich 2 tyg.). Liczba płytek poniżej 100 000/mm3. Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. W połączeniu ze szczepionką przeciwko żółtej febrze. Ciąża. Karmienie piersią powinno zostać przerwane w czasie leczenia winorelbiną.

Ciąża i laktacja

Preparat ten nie powinien być stosowany w czasie ciąży. Badania dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję u zwierząt wykazały, że winorelbina powodowała śmierć zarodka i płodu oraz działała teratogennie. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia preparatem oraz poinformować lekarza, jeśli zajdą w ciążę. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, pacjentka powinna zostać poinformowana o zagrożeniach dla płodu oraz powinna być uważnie monitorowana. Należy również rozważyć możliwość poradnictwa genetycznego. Nie wiadomo, czy winorelbina przechodzi do mleka kobiecego. Karmienie piersią należy przerwać przed rozpoczęciem leczenia preparatem. Winorelbina może wykazywać działanie genotoksyczne. Zalecane jest, aby mężczyźni leczeni winorelbiną nie doprowadzili do spłodzenia dzieci podczas leczenia i w okresie do 6 miesięcy (nie mniej niż 3 miesięcy) po zakończeniu leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy zasięgnąć porady dotyczącej przechowania nasienia, z uwagi na możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności spowodowanej leczeniem winorelbiną.

Działania niepożądane

Bardzo często: neutropenia, niedokrwistość, zaparcia, zanik odruchów głębokich, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, jadłowstręt, łysienie, zmęczenie, gorączka, bóle o różnej lokalizacji, osłabienie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (rumień, ból, przebarwienie, zapalenie żył), zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, AspAT i AlAT. Często: trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, posocznica spowodowana neutropenią (z możliwym zejściem śmiertelnym), parestezje z objawami czuciowymi i ruchowymi, duszność, skurcz oskrzeli, zwiększenie stężenia kreatyniny, reakcje skórne, ból mięśni, ból stawów, zakażenie, reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje oddechowe). Rzadko: choroba niedokrwienna serca (np. dusznica bolesna, zmiany w EKG, zawał mięśnia sercowego), osłabienie kończyn dolnych, niedrożność porażenna jelit, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie trzustki, niedrożność porażenna jelit, ból szczęki, hiponatremia, martwica w miejscu wstrzyknięcia. Bardzo rzadko: zespół Guillain-Barre, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego (SIADH). Stopnie (G) toksyczności według klasyfikacji WHO – patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli. Preparat powinien być podawany we współpracy z lekarzem mającym duże doświadczenie w leczeniu cytostatycznym. Preparat może być podawany w powolnym bolusie (5-10 min), po rozcieńczeniu w 20-50 ml roztworu soli fizjologicznej lub w 5% roztworze glukozy (50 mg/ml), albo w krótkotrwałym wlewie dożylnym (20-30 min), po rozcieńczeniu w 125 ml roztworu soli fizjologicznej lub 5% roztworze glukozy (50 mg/ml). Po podaniu leku należy zawsze zastosować wlew z soli fizjologicznej w celu przepłukania żyły. Niedrobnokotnórkowy rak płuc. W monoterapii zazwyczaj stosowana dawka wynosi 25-30 mg/m2 raz w tyg. W chemioterapii wielolekowej, schemat dawkowania zależy od protokołu chemioterapii. Lek może być stosowany w normalnej dawce (25-30 mg/m2), ale częstość podawania może być zmniejszona, do np. co 3 tyg. w 1 i 5 dniu lub w 1 i 8 dniu, w zależności od schematu chemioterapii. Rak piersi z przerzutami. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 25-30 mg/m2 raz w tyg. Maksymalna dawka tolerowana na jedno podanie: 35,4 mg/m2 pc.  Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zalecana jest ostrożność oraz uważne monitorowanie parametrów hematologicznych; może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka nie musi być dostosowywana.

Uwagi

Pharmindex