Dehydrogenaza mleczanowa LDH - badanie krwi, normy

Próbki krwi
Źródło: 123RF

Autor

Joanna Barczykowska

Dehydrogenaza mleczanowa to enzym, który występuje we wszystkich komórkach i płynach ustrojowych. Gdy jednak przedostanie się do krwiobiegu i jego stężenie zaczyna wzrastać, może oznaczać rozwój chorób wątroby, zawał serca lub anemię. Zobacz jakie są normy w badaniu krwi oznaczającym poziom LDH.

Dehydrogenaza mleczanowa jest enzymem, który znajduje się w wielu miejscach naszego ciała, zwłaszcza w wątrobie, mózgu i mięśniach szkieletowych. Wraz z innymi enzymami umożliwia przemianę aminokwasów i węglowodanów.  Ze względu na miejsce, w którym enzym LDH jest wytwarzany można podzielić go na 5 izoenzymów:

  • LDH1 (komórki mięśnia sercowego)
  • LDH2 (serce, erytrocyty, mózg)
  • LDH3 (mózg, nerki, leukocyty)
  • LDH4 (wątroba, mięśnie)
  • LDH5 (mięśnie oraz częściowo wątroba)

W każdym z tych miejsc nadmiar dehydrogenazy mleczanowej może doprowadzić do uszkodzenia tkanek oraz martwicy. Dzięki temu oznaczenie poziomu LDH, które wykonuje się podczas badania krwi, w szybki sposób może określić stopień i rodzaj uszkodzonego narządu.

Badanie LDH wykonuje się na czczo, a wynik jest znany następnego dnia.

Badanie LDH – normy

Nie ma jednej powszechnie stosowanej normy pomiaru wysokości stężenia enzymu LDH. Przyjmuje się jednak, że u zdrowej osoby poziom dehydrogenazy mleczanowej nie powinien przekraczać 120 - 230 U/l (w niektórych laboratoriach norma to 230 - 480 U/). Podwyższone stężenie LDH naturalnie występuje u dzieci między 2. a 3. rokiem życia. Dla poszczególnych grup wiekowych dzieci i młodzieży normy wyglądają następująco:

●      1–30 dni: 135–750 U/l

●      31 dni–11 miesięcy: 180–435 U/l

●      1–3 lat: 160–370 U/l

●      4–6 lat: 145–345 U/l

●      7–9 lat: 143–290 U/l

●      10–12 lat: 120–293 U/l

●      13–15 lat: 110–283 U/l

●      16–17 lat: 105–233 U/l

Wyższy poziom enzymu LDH występuje po zażyciu niektórych leków (leków znieczulających, aspiryny, prokainamidu) a także po narkotykach i alkoholu. Robiąc badania trzeba pamiętać, że również intensywny wysiłek fizyczny może podnieść poziom enzymu LDH. 

Podwyższone LDH - czym to grozi?

Wyższe stężenie dehydrogenazy mleczanowej pojawia się generalnie we wszystkich stanach chorobowych, w których mamy do czynienia z martwicą tkanek, z niedoborem witaminy B2 i kwasu foliowego, przy niedokrwistości. Najczęściej jednak aktywność LDH wzrasta, gdy uszkodzenie nastąpiło w:

  • mięśniu sercowym (podwyższony wynik LDH występuje nawet po 10 dniach od zawału serca)
  • czerwonych krwinkach
  • nerkach
  • mięśniach szkieletowych,
  • wątrobie
  • płucach
  • na skórze

Wraz ze wzrostem tego enzymu we krwi lekarz może podejrzewać u pacjenta m.in.: wirusowe zapalenie wątroby i inne choroby wątroby, choroby nerek, ostre zapalenie trzustki, udar mózgowy, mononukleozę zakaźną, dystrofię mięśniową, zator tętnicy płucnej.

Aktywność enzymu LDH obserwuje się również u osób z HIV i jest u nich oznaką zapalenia płuc oraz choroby grzybiczej.

LDH a nowotwory

Podwyższony wskaźnik LDH występuje też w przypadku niektórych nowotworów - zwłaszcza tych o dużej złośliwości takich jak rak jądra, chłoniaki, białaczki, guzy zarodkowe i czerniak. Im wyższa aktywność LDH, tym gorsze rokowania. Podwyższenie wskaźnika LDH w chorobie nowotworowej świadczy też o nawrocie choroby.

Zaniżony wynik LDH 

U niektórych osób, zwłaszcza nadużywających witaminy C, występuje zaniżony poziom LDH i nie jest on powodem do niepokoju i rozpoczęcia leczenia. W ten sposób objawiają się także niezwykle rzadkie mutacje genetyczne, które u niektórych chorych łączą się dodatkowo z bólami mięśniowymi i ciągłym zmęczeniem. 

Czytaj też:

Oceń artykuł

(liczba ocen 25)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA