Kifoza szyjna - objawy, ćwiczenia i leczenie. Co to jest?

Kifoza szyjna, powstała wskutek zniesienia prawidłowej lordozy, to nieprawidłowe wygięcie kręgosłupa, które może skutkować bólem głowy, zawrotami, pogorszeniem widzenia, a nawet mrowieniem kończyn. Zobacz, co to jest patologiczna kifoza szyjna, jakie są jej objawy, przyczyny i sposoby leczenia.
Kobieta z kifozą szyjną
źrodło:123RF

Spis treści

Co to jest kifoza szyjna?

Kifoza szyjna jest patologicznym skrzywieniem kręgosłupa na jego górnym, końcowym odcinku, objawiającym się nadmiernym odchyleniem w tył, co prowadzi do wykształcenia nieprawidłowej sylwetki przypominającej postawę „na baczność”. Ludzki kręgosłup składa się z 3 części – szyjnej, piersiowej oraz lędźwiowo-krzyżowej (w niektórych systematykach ostatni z wymienionych odcinków występuje jako dwa odrębne byty: lędźwiowy i krzyżowy). Każdy z nich ma swoją krzywiznę – lordozę lub kifozę. Lordoza to wygięcie do przodu, zaś kifoza – do tyłu. 

Prawidłowo ukształtowany kręgosłup powinien mieć w przekroju kształt przypominający literę S, w którym wyraźnie i naprzemiennie zaznaczone są:

  • lordoza szyjna,
  • kifoza piersiowa,
  • lordoza lędźwiowa,
  • kifoza krzyżowa.

Z tego zestawienia jasno wynika, że samo pojęcie kifozy nie oznacza patologii. Stanem niepożądanym jest natomiast występowanie kifozy na niewłaściwym odcinku kręgosłupa, na przykład szyjnym. Prawidłowa dla tej części ciała jest bowiem lordoza.

Jak powstaje patologiczna kifoza szyjna?

Patologiczna kifoza szyjna powstaje wskutek zniesienia lordozy, co najczęściej jest efektem długotrwałego utrzymywania się nieprawidłowej postawy ciała. Kluczowe w tym kontekście jest zbyt silne wysuwanie głowy do przodu, czyli tak zwana protrakcja. Problem ten najczęściej pojawia się u osób pracujących umysłowo, przez wiele godzin siedzących za biurkiem w niewłaściwej pozycji, na przykład wpatrujących się w zbyt daleko ustawiony monitor. Czynnikiem niezwykle temu sprzyjającym jest słaby wzrok, wymuszający przybliżanie głowy do obserwowanych obiektów. 

Utrwaleniu patologicznej kifozy szyjnej sprzyja nieaktywny tryb życia, powodujący takie problemy zdrowotne, jak otyłość, czy zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Są one o tyle istotne, że zmniejszają ruchomość poszczególnych kręgów oraz powodują zbytnie napięcie lub osłabienie określonych partii mięśni, co w praktyce stanowi czynniki wymuszające niewłaściwą postawę ciała w czasie siedzenia. 

Reklama

Objawy kifozy szyjnej

Objawy kifozy szyjnej są dotkliwe, a ich charakter i umiejscowienie nader często powodują konieczność różnicowania z poważniejszymi schorzeniami natury neurologicznej, a nawet onkologicznej. 

Niewłaściwa krzywizna kręgosłupa, nieprawidłowe napięcie mięśni oraz ucisk na rozliczne struktury nerwowe, powodują że kifoza szyjna objawia się poprzez takie symptomy, jak:

  • ból głowy i karku, zwłaszcza w okolicach potylicy,
  • uczucie mrowienia i drętwienia, występujące wzdłuż kręgosłupa, od nasady czaszki począwszy, a także w kończynach, zwłaszcza górnych,
  • sztywnienie mięśni karku,
  • ograniczona ruchomość głowy,
  • zaburzenia równowagi, zawroty głowy,
  • stany lękowe o niewyjaśnionym podłożu,
  • pogorszenie widzenia.

Objawy kifozy szyjnej bywają błędnie utożsamiane z takimi schorzeniami i zaburzeniami, jak migrena, neuralgia, uszkodzenie błędnika, a nawet nowotwory czy stwardnienie rozsiane. 

Jak leczyć kifotyczne wygięcie kręgosłupa szyjnego?

Różnicowanie kifozy szyjnej z innymi dolegliwościami, a także wybór właściwej ścieżki terapeutycznej, wymagają przeprowadzenia szeregu badań diagnostycznych. Wprawdzie doświadczony lekarz ortopeda, a także praktykujący fizjoterapeuta bez trudu stwierdzą kifozę w badaniu fizykalnym, jednak częstokroć dla pewności wykonuje się także rezonans magnetyczny, który daje pełnię obrazu. Należy pamiętać, że kifotyczne wygięcie kręgosłupa szyjnego powinno być leczone. Jego konsekwencją są bowiem nie tylko wymienione wyżej objawy, ale też możliwe powikłania, takie jak postępujące zwyrodnienie, dyskopatia, czy trwałe podrażnienie zakończeń nerwowych. 

Leczenie kifozy szyjnej zasadza się na takich elementach, jak:

  • fizjoterapia – ćwiczenia pod nadzorem rehabilitanta oraz samodzielnie na jego zlecenie,
  • fizykoterapia, w tym leczenie ciepłem, wodą, prądem oraz laserem,
  • profilaktyka, w tym między innymi przyjmowanie właściwej postawy w czasie siedzenia i chodzenia, unikanie przenoszenia dużych ciężarów, a nawet kupno okularów w przypadku osób słabiej widzących, po to by unikać pochylania się do przodu nad książką, gazetą czy smartfonem,
  • działania edukacyjne, dotyczące utrwalania właściwej postawy ciała oraz zdrowego trybu życia. 

Ćwiczenia na kifozę szyjną

Ćwiczenia na kifozę szyjną obejmują szeroki zestaw aktywności, mających na celu przede wszystkim zwiększenie ruchomości kręgów szyjnych i luzowanie napiętych mięśni okalających ten odcinek kręgosłupa. A oto kilka przykładowych propozycji (tego typu ćwiczenia należy wykonywać pod nadzorem terapeuty – niewłaściwe postępowanie może doprowadzić do pogłębienia wady):

  • stań plecami przy ścianie. Unieś ręce, a następnie załóż je za głową, wymuszając lekkie jej pochylenie,
  • połóż się na twardym wysokim łóżku lub na stole, z nogami luźno zwieszonymi w dół. Następnie unieś kończyny aż do ich wyprostowania,
  • usiądź na krześle. Oprzyj dłoń o skroń, a następnie zacznij delikatnie napierać głową w stronę ręki. Następnie zmień rękę i kierunek wykonywania ćwiczenia.

Czytaj też:

Bibliografia

  • Katarzyna Kochan, Jarosław Fugiel, Jakub Pokrywka, Zofia Ignasiak, Kształt krzywizn kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej u kobiet przed i po 65. roku życia, Gerontologia Polska 2016, 24
  • Wioletta Łubkowska, Zakresy normatywne fizjologicznych krzywizn kręgosłupa, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego nr 771, 2012

Oceń artykuł

(liczba ocen 3)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

<-- popup -->