Kwas hialuronowy - eliksir młodości

W medycynie estetycznej obok preparatów na bazie rozcieńczonej toksyny botulinowej, znanej jako botoks, szczególne znaczenie zyskały preparaty oparte na kwasie hialuronowym.
 

W przeciwieństwie do popularnego botoksu, kwas hialuronowy nie jest toksyną, a rodzajem polisacharydu występującym niemal we wszystkich organizmach żywych. Co ciekawe, ma identyczną budowę: zarówno u bakterii, kota, jak i człowieka.

Jak działa?

Niezwykle cenną właściwością kwasu hialuronowego jest wiązanie wody w naskórku. Dzięki temu skóra utrzymuje prawidłowe nawilżenie. Kwas ten jest składnikiem macierzy międzykomórkowej skóry właściwej. Jedna jego cząsteczka jest w stanie przyłączyć blisko 250 cząsteczek wody! Oznacza to, że 1 gram kwasu hialuronowego może związać nawet do 6 litrów wody.

Zobacz: Kwas hialuronowy - poznaj jego tajemnice

Wynika to z faktu, że w roztworze wodnym tworzy on przypadkowe pętle i spirale. W fizjologicznym pH takie struktury wykazują dużą lepkość i elastyczność. Z wiekiem zawartość kwasu hialuronowego w skórze maleje. Zaczyna ona tracić swoją sprężystość, co sprzyja tworzeniu się zmarszczek.

Czytaj także: Kolagen – „eliksir” młodości

Jednak na wiązaniu wody w naskórku rola kwasu hialuronowego się nie kończy. Naukowcy wskazują, że może on wpływać modulująco na stany zapalne. Może także przyczyniać się do usuwania wolnych rodników. Chroni przed szkodliwym działaniem promieni UV i może być wykorzystywany jako naturalny filtr osłaniający rogową warstwę naskórka przed substancjami chemicznymi i drobnoustrojami. Jest także składnikiem filmu łzowego, chroniącego nasze oczy.

Inną ciekawą właściwością kwasu hialuronowego jest zdolność do tworzenia żeli. Już jednoprocentowy, wodny roztwór wykazuje właściwości żelujące. Produkty takie można zatem bezpiecznie stosować np. zimą, gdyż nie wywołują rozszerzania naczyń krwionośnych (tzw. teleangiektazji) – w przeciwieństwie do kosmetyków zawierających niezwiązaną wodę.

Czytaj także: Eliksiry młodości: Botoks

Jak go stosować?

Zastosowania kwasu hialuronowego są szerokie. Wykorzystywany jest w płynach do soczewek kontaktowych i kroplach do oczu (zawierają sól sodową tego kwasu). Oprócz tego znalazł swoje miejsce w ortopedii. Dostawowe podawanie kwasu hialuronowego zastępuje maź stawową, istotnie przyczyniając się do zmniejszania bólu oraz poprawy ruchu w stawach.
Kwas hialuronowy stosuję się w leczeniu niektórych schorzeń, np. refluksu moczowo-płciowego u dzieci.

W dermatologii estetycznej powszechnie stosuje się wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego. Przez wielu uważane są za „złoty standard”. Głównie ze względu na bezpieczeństwo stosowania, bardzo dobre efekty kosmetyczne i trwałość produktów. Wśród wypełniaczy kwas hialuronowy cechuje największa zgodność biologiczna – zdaniem specjalistów jest on rozpoznawany przez organizm jako produkt fizjologiczny.

Środki zawierające kwas hialuronowy w swoim składzie można podzielić na dwie grupy: te, które posiadają jego naturalną postać, oraz te, które oprócz kwasu zawierają składniki przedłużające jego trwałość.

Okazuje się, że okres półtrwania kwasu hialuronowego wynosi średnio 1 do 2 dni. Oznacza to, że w danym miejscu jego stężenie zmaleje w tym czasie o połowę. To oczywiście zbyt krótko, by służył jako wypełniacz. Z tego powodu coraz częściej stosuje się proces tzw. sieciowania cząsteczek kwasu, co przypomina nieco tworzenie plątaniny z prostych nitek. Dzięki temu nie trzeba dodawać innych substancji do produktu, a specyfik zapewnia długotrwały efekt kosmetyczny.

Często możemy spotkać się z informacją, że kwas hialuronowy jest substancją w pełni bezpieczną, gdyż nie pochodzi od zwierząt. Informacja ta nie jest do końca prawdziwa. Obecnie jest on coraz częściej wytwarzany biotechnologicznie. Jednak przez długi czas pozyskiwano go z grzebieni kogutów lub pępowiny.

Ciekawostką jest, że niektóre wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego charakteryzują się tzw. degradacją izowolemiczną. Znaczy to, że wchłonięty kwas hialuronowy z upływem czasu zastępowany jest i uzupełniany cząsteczkami wody. Znacznie wydłuża to efekt kosmetyczny i samo nawilżenie.

Dzięki temu zabiegi wygładzania zmarszczek dają także niemal natychmiastowe efekty i są bardzo skuteczne. Iniekcje kwasu hialuronowego to – jak do tej pory – najczęściej stosowana i najbezpieczniejsza metoda ich wygładzania. Efekt nie jest trwały, zaś proces jest odwracalny. Sam kwas ulega degradacji i wchłonięciu w ciągu 9 do 12 miesięcy. Istnieje zatem konieczność powtórzenia danego zabiegu.

Kwas hialuronowy jest najsilniejszą substancją nawilżającą stosowaną jako wypełniacz w zabiegach wygładzania twarzy, szyi, dekoltu i dłoni. Oprócz tego ma zastosowanie (w tzw. postaci stabilizowanej) w zabiegach konturowania ciała: kształt piersi i ich ujędrnianie, powiększanie, konturowanie i ujędrnianie ud, pośladków oraz łydek. Ponadto stosuje się go do wypełniania ubytków ciała, kształtowania mięśni ramion, klatki piersiowej, niwelowania blizn pourazowych oraz modelowania i korekcji narządów płciowych.

Zastosowanie kwasu hialuronowego ma też swoje ograniczenia. Szczególnie w czasie ciąży i karmienia piersią, w zaburzeniach krzepnięcia krwi, u osób z czynną chorobą autoimmunologiczną, a także w przypadkach silnej alergii i opryszczki.

Kwas hialuronowy nie jest substancją konkurencyjną czy alternatywną dla botoksu. Zdarzają się sytuacje, gdy obie substancje stosowane są jednocześnie.

Czytaj też: Kiedy medycyna estetyczna służy zdrowiu?

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA