Woda w łokciu - porady i domowe sposoby. Jak leczyć?

Woda w łokciu świadczyć może o stanie zapalnym kaletki maziowej, zwłaszcza jeśli towarzyszy temu obrzęk, ból i zesztywnienie ręki. Zobacz, jakie są przyczyny schorzenia. Poznaj metody leczenia oraz domowe sposoby na wodę w łokciu. Przeczytaj porady – co robić, kiedy pod skórą zbiera się nadmierna ilość mazi stawowej.

Spis treści

Skąd się bierze woda w łokciu?

Woda w łokciu jest klasycznym symptomem schorzenia określanego w nomenklaturze medycznej, jako zapalenie kaletki maziowej. Zdecydowanie rzadziej tego typu objaw wskazuje na ganglion, czyli torbiel galaretowatą. Kaletki maziowe są pęcherzykowatymi workami wypełnionymi niewielką ilością płynu, zlokalizowanymi w obrębie stawów. Główną ich rolą jest zmniejszanie tarcia pomiędzy mięśniami i ścięgnami, a wierzchołkami przylegających do siebie kości.

Stan zapalny tych struktur objawia się poprzez:

  •  zwiększenie objętości znajdującego się wewnątrz płynu,
  • obrzęk i zaczerwienienie okolicznych tkanek miękkich,
  • zwiększenie grubości tzw. błony maziowej,
  •  sztywność w stawie,
  • silny ból stawu.

Bolesność nasila się w czasie ruchu, utrudniając, a niekiedy wręcz uniemożliwiając codzienne funkcjonowanie. Dlatego utrzymująca się przez dłuższy czas woda w stawie łokciowym może być wskazaniem do podjęcia interwencji lekarskiej.

Przyczyny wody w łokciu

W stawie łokciowym znajdują się dwie kaletki: dwugłowo-promieniowa oraz powierzchniowa wyrostka. Druga z nich jest położna tuż pod powierzchnią skóry, będąc najbardziej zewnętrzną ze wszystkich tego typu struktur w ciele człowieka (których łącznie jest kilkadziesiąt, m.in. kolanach, biodrach, barkach). To właśnie patologie w jej obrębie powodują widoczny gołym okiem efekt zbierania się płynu w łokciu. Zapalenie kaletek maziowych najczęściej występuje u osób w wieku 15-50 lat, aktywnych fizycznie lub przeciwnie – spędzających dużo czasu w pozycji siedzącej. Przyczyny zbierania się wody w łokciu są zróżnicowane. 

Wymienić wśród nich determinanty:

  1. Mechaniczne, w tym przeciążeniowe oraz urazowe:
  • ostre uszkodzenie kaletki w wyniku uderzenia o twardą powierzchnię lub nadmiernego wysiłku (tzw. łokieć górnika),
  • mikro-urazy wynikające np. z długotrwałego podpierania się na łokciach w czasie siedzenia przy biurku czy stole (tzw. łokieć studenta);
  1. infekcyjne/chorobowe. Stan zapalny wystąpić może w przebiegu takich schorzeń, jak:

Reklama

Jak leczyć wodę w łokciu?

Leczenie wody w łokciu ściśle uzależnione jest od patogenezy stanu zapalnego – inne procedury wymagane są w przypadku urazów, inne zaś różnego typu schorzeń (konieczna może być terapia przyczynowa chorób pierwotnych, takich jak RZS, ŁZS czy cukrzyca). 

Jeśli chodzi o bezpośrednie procedury medyczne, najczęściej stosuje się:

  • leczenie farmakologiczne z użyciem takich środków, jak:

o  niesteroidowe leki przeciwzapalne w żelu lub tabletkach

o  glikokortykosteroidy w zastrzyku

o  antybiotyki miejscowe

  •  fizykoterapia, w tym:

o  krioterapia – leczenie zimnem

o  prądy TENS – elektryczna stymulacja nerwów

o  sonoterapia, czyli leczenie ultradźwiękami

o  magnetoterapia – oddziaływanie na tkanki poprzez pole magnetyczne

  • punkcja (ściąganie wody z łokcia, przezskórne podawanie leków)
  • zabieg chirurgiczny, stosowany rzadko, w sytuacji gdy zawodzą inne metody leczenia, woda w łokciu utrzymuje się przez przynajmniej 2-3 miesiące, a stan zapalny powoduje silny ból oraz sztywność stawu. 

Ściąganie wody z łokcia

Ściąganie wody z łokcia, czyli punkcję, wykonuje się leczniczo (oczyszczenie stawu z bakterii, zmniejszenie wysięku, miejscowe podanie leków), a także w celach diagnostycznych, pod kątem oceny cieczy zalegającej w torebce stawowej. 

Najczęstszym wskazaniem do wykonania zabiegu są:

  • septyczne (bakteryjne) zapalenie stawu,
  • dna moczanowa– choroba reumatyczna, w przebiegu której dochodzi do zbierania się w tkankach kryształków moczanu sodowego.

Zabieg polega na wykonaniu wkłucia wyjałowioną igłą i odciągnięciu cieczy za pomocą strzykawki, co może być bolesne (dlatego istnieje możliwość zastosowania znieczulenia miejscowego). W razie konieczności, w czasie punkcji pacjent może przezskórnie otrzymać antybiotyk, glikokortykosteroid lub porcję kwasu hialuronowego (w przypadku uszkodzeń chrząstki). 

Domowe sposoby na wodę w łokciu

Domowe sposoby na wodę w łokciu sprawdzą się w przypadku niewielkich wysięków, ale też jako element szeroko rozumianej profilaktyki oraz działań odciążających, które stanowią podstawę leczenia, niezależnie od zastosowania innych, bardziej zaawansowanych środków. 

Wymienić w tym kontekście można następujące porady na wodę w łokciu:

  • okłady zmniejszające wysięk, obrzęk, bolesność,
  • odpoczynek służący regeneracji przeciążonych struktur,
  • ćwiczenia pozwalające utrzymać lub odzyskać ruchomość w stawach,
  • zmiana nawyków życiowych, dotyczących między innymi sposobu siedzenia przy biurku czy stole.

Okłady na wodę w łokciu

Okłady na wodę w łokciu stanowią de factonajprostszą formę krioterapii. Do ich wykonania najlepiej użyć ręcznik lub ściereczkę, zmoczone w bardzo zimnej wodzie. Okład warto jest dodatkowo schłodzić, umieszczając przed przyłożeniem do ciała w lodówce, a nawet zamrażalniku. Inną opcją jest obłożenie łokcia kostkami lodu zawiniętymi w kawałek materiału. To proste metody, które w wielu przypadkach mogą zastąpić profesjonalny zabieg krioterapii z użyciem azotu lub dwutlenku węgla. 

Stosowanie zimnych okładów jest niezwykle istotne, pozwala bowiem zredukować stan zapalny, zmniejszyć wysięk, spowolnić tzw. metabolizm komórkowy, a także stłumić doznania bólowe.

Co zrobić z wodą w łokciu?

W przypadku wielu pacjentów niezwykle istotna jest zmiana życiowych nawyków. Płyn w łokciuczęsto zbiera się wskutek kumulacji tysięcy mikro-urazów. Często powstają one w zwykłych codziennych sytuacjach życiowych, zwłaszcza u osób pracujących, uczących się lub bawiących przy biurku, przed ekranem komputera. Remedium są w tym przypadku proste porady

Co zrobić z wodą w łokciu?

  • Pracując należy zwracać uwagę na to, by nie podpierać ciężaru ciała na łokciach, ani nie uderzać jego wypukłością w powierzchnię/kant biurka. Jeśli wydaje się to niemożliwe, warto poprawić ułożenie klawiatury lub ustawienie fotela.
  • W czasie pracy należyrobić przerwy: przynajmniej 5 minut na każdą godzinę i jedną dłuższą (15-30 minut) pauzę w ciągu 8 godzin.
  • Przerwy należy wykorzystywać aktywnie, starając się w tym czasie dużo ruszać, a nawet wykonywać proste ćwiczenia zwiększające rozciągnięcie mięśni i poprawiając ruchomość w stawach. 

Czytaj też:

Bibliografia

  • Slavcho Ivanoski, Violeta Vasilevska Nikodinovska, Sonographic assessment of the anatomy and common pathologies of clinically important bursae., J Ultrason 2019; 19
  • Sławomir Jeka, Marta Dura, Marzena Waszczak-Jeka, Ultrasonografia najczęstszych zespołów bólowych kończyny górnej w ambulatoryjnej praktyce reumatologicznej, Forum Reumatol. 2016, tom 2, nr 3

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

16736
Pytanie: Co jest dla Ciebie priorytetem przy wyborze środków chłonnych?

  Skuteczność wchłaniania moczu

  Ochrona przed nieprzyjemnym zapachem

  Idealne dopasowanie

  Wygoda stosowania

<-- popup -->