Prawdziwe królowe wśród orzechów. 👑 Sprawdź❗
Prawdziwe królowe wśród orzechów. 👑 Sprawdź❗
Prawdziwe królowe wśród orzechów. 👑 Sprawdź❗

Ofev

Spis treści

Reklama

Ofev - skład

1 kaps. zawiera 100 mg lub 150 mg nintedanibu (w postaci ezylanu). Preparat zawiera lecytynę sojową.

Reklama

Ofev - działanie

Nintedanib jest drobnocząsteczkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, w tym receptorów płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR) α  i β, receptorów czynnika wzrostu dla fibroblastów (FGFR) 1-3 i VEGRF 1-3. Wiąże się kompetycyjnie z miejscem wiązania adenozynotrifosforanów (ATP) tych receptorów i blokuje przekazywanie sygnałów wewnątrzkomórkowych. Dodatkowo hamuje Fms-podobną białkową kinazę tyrozynową (Flt-3), białkową kinazę tyrozynową specyficzną dla limfocytów (Lck), białkową kinazę tyrozynową lyn (Lyn) oraz protoonkogenną białkową kinazę tyrozynową src (Src). Nintedanib hamuje aktywację kaskad sygnałowych FGFR i PDGFR, które są niezbędne w procesach proliferacji, migracji i różnicowania fibroblastów i miofibroblastów płucnych, komórek istotnych w patogenezie idiopatycznego włóknienia płuc. Wykazuje silne działanie przeciwfibrotyczne i przeciwzapalne. Nintedanib po podaniu doustnym osiąga Cmax w czasie 2-4 h. Wskutek efektów działania nośnika i znaczącego metabolizmu pierwszego przejścia bezwzględna dostępność biologiczna wynosi ok. 4,7%. Po spożyciu posiłku ekspozycja na nintedanib zwiększa się o około 20% w porównaniu do podawania na czczo, a wchłanianie jest opóźnione. W 97,8% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany na drodze hydrolitycznego rozszczepienia przez esterazy, prowadzącego do utworzenia wolnej reszty kwasowej BIBF 1202. BIBF 1202 ulega następnie glukuronidacji przez enzymy urydyno 5`-difosforo-glukuronosyltransferazy (UGT), takie jak UGT 1A1, UGT 1A7, UGT 1A8, i UGT 1A10 do glukuronianu BIBF 1202. Metabolizm nintedanibu tylko w niewielkim stopniu zachodzi przy udziale enzymów CYP (głównie CYP3A4). Wydalany jest głównie z kałem. Końcowy T0,5 nintedanibu wynosi 10-15 h.

Reklama

Ofev - wskazania

Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych. Leczenie innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) o fenotypie postępującym u dorosłych. Leczenie choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) u dorosłych.

Reklama

Ofev - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na nintedanib, orzechy ziemne, soję lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża.

Reklama

Ofev - ostrzeżenia

Biegunka jest najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym dotyczącym przewodu pokarmowego. U większości pacjentów działanie niepożądane miało nasilenie łagodne do umiarkowanego i występowało w trakcie pierwszych 3 mies. leczenia. W okresie po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne przypadki biegunki prowadzące do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Pacjentów należy leczyć bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów, stosując odpowiednie nawodnienie i leki przeciwbiegunkowe. Biegunka, nudności, wymioty mogą wymagać przerwania leczenia, zmniejszenia dawki lub zaprzestania leczenia nintedanibem pomimo stosowania odpowiedniego leczenia wspomagającego. Nie zaleca się stosowania nintedanibu pacjentów z umiarkowanym (B wg Child-Pugh) ani ciężkim (C wg Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby; u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A wg Child-Pugh) należy stosować zmniejszone dawki leku. Podczas leczenia nintedanibem obserwowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym ciężkie uszkodzenia wątroby zakończone zgonem. Większość zdarzeń dotyczących wątroby występuje w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia. Z tego powodu należy oznaczać aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia oraz w pierwszym miesiącu leczenia. Następnie w trakcie 2 kolejnych miesięcy leczenia pacjentów należy monitorować w regularnych odstępach czasu i później okresowo (np. przy każdej wizycie pacjenta) lub gdy jest to wskazane klinicznie. W większości przypadków zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych [AlAT, AspAT, ALP, gamma-glutamylotransferaza (GGT)] i podwyższenie stężenia bilirubiny było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania leku. W razie oznaczenia zwiększenia stężenia aminotransferaz (AspAT lub AlAT) powyżej 3x GGN zaleca się zmniejszenie dawki leku lub zaprzestanie leczenia oraz uważne monitorowanie pacjenta. Po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości wyjściowych leczenie preparatem można ponownie rozpocząć w pełnej dawce (150 mg dwa razy na dobę) lub ponownie rozpocząć w zmniejszonej dawce (100 mg dwa razy na dobę), którą następnie można zwiększyć do pełnej dawki. Jeśli podwyższenie wyników badania wątroby jest związane z objawami klinicznymi uszkodzenia wątroby, np. żółtaczką, należy na stałe zakończyć leczenie. Należy ocenić inne przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. U pacjentów z małą masą ciała (<65 kg), pacjentów rasy żółtej i kobiet ryzyko zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych jest większe. Ekspozycja na nintedanib zwiększa się liniowo wraz z wiekiem pacjentów, co może wiązać się również ze wzrostem ryzyka zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Zaleca się dokładną obserwację pacjentów, u których występują te czynniki ryzyka. U pacjentów stosujących nintedanib zgłaszano przypadki zaburzenia czynności/niewydolności nerek, w niektórych przypadkach zakończone zgonem. W trakcie leczenia nintedanibem pacjentów należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zaburzeń czynności/niewydolności nerek. W przypadku wystąpienia zaburzenia czynności/niewydolności nerek należy rozważyć modyfikację leczenia. Pacjenci ze znanym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z wrodzoną predyspozycją do krwawień i otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe w pełnej dawce nie byli włączani do badań klinicznych. Ze względu na mechanizm działania leku, pacjenci leczeni nintedanibem mogą być bardziej narażeni na: ryzyko krwawień (pacjenci z ryzykiem krwawienia, w tym z wrodzoną predyspozycją do krwawień i otrzymujący leczenie przeciwzakrzepowe mogą być leczeni nintedanibem tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko; pacjenci ci zostali wykluczeni z badań klinicznych); zaburzenia gojenia ran (leczenie nintedanibem należy rozpocząć lub wznowić po przerwaniu leczenia na czas operacji w oparciu o kliniczną ocenę prawidłowego gojenia się rany); perforację przewodu pokarmowego (należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej, z owrzodzeniem trawiennym, chorobą uchyłkową jelit w wywiadzie lub otrzymujących jednocześnie kortykosteroidy lub NLPZ; leczenie nintedanibem można rozpocząć co najmniej 4 tyg. po zabiegu chirurgicznym jamy brzusznej; w przypadku pacjentów, u których dojdzie do perforacji przewodu pokarmowego lub niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, należy całkowicie zaprzestać leczenia nintedanibem; w wyjątkowych sytuacjach stosowanie leku można rozpocząć ponownie po całkowitym ustąpieniu niedokrwiennego zapalenia okrężnicy oraz dokładnej ocenie stanu pacjenta i innych czynników ryzyka); zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, w tym z rozpoznaną chorobą wieńcową oraz u osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QTc. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których wystąpią objawy ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano bardzo nieliczne przypadki białkomoczu w przedziale wartości nerczycowych z zaburzeniami lub bez zaburzeń czynności nerek. Wyniki badań histologicznych w pojedynczych przypadkach były charakterystyczne dla mikroangiopatii kłębuszkowej z zakrzepami nerkowymi lub bez zakrzepów nerkowych. Po przerwaniu stosowania leku obserwowano ustąpienie objawów. W niektórych przypadkach utrzymywał się resztkowy białkomocz. U pacjentów z objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi zespołu nerczycowego należy rozważyć przerwanie leczenia. Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF wiązało się z występowaniem mikroangiopatii zakrzepowej (TMA), w tym z bardzo małą liczbą przypadków zgłaszanych dla nintedanibu. Jeśli u pacjenta otrzymującego nintedanib wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na TMA, leczenie nintedanibem należy przerwać i przeprowadzić szczegółową ocenę w kierunku TMA. Podczas leczenia należy monitorować ciśnienie krwi okresowo i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (ryzyko podwyższenia ciśnienia krwi). Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy starannie rozważyć to ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka, jak nadciśnienie lub tętniak w wywiadzie. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania leku u pacjentów z nadciśnieniem płucnym; u tych pacjentów lek należy stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, zaleca się ścisłe monitorowanie. Nie ma dowodów na istnienie istotnej międzylekowej interakcji farmakokinetycznej pomiędzy nintedanibem a pirfenidonem w przypadku podawania ich w skojarzeniu, jednak biorąc pod uwagę podobne profile bezpieczeństwa obydwu preparatów, można spodziewać się wystąpienia zdarzeń niepożądanych wynikających z działania addytywnego, w tym zdarzeń niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego i wątroby. Nie określono bilansu korzyści i ryzyka jednoczesnego stosowania nintedanibu i pirfenidonu. U osób z alergią na soję produkty spożywcze zawierające soję mogą powodować reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne. Pacjenci ze znaną alergią na orzechy ziemne są w większym stopniu narażeni na nasilone reakcje po spożyciu produktów zawierających soję.

Reklama

Ofev - ciąża

Nie stosować w ciąży (nintedanib może powodować uszkodzenie płodu). Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia, w trakcie i przez co najmniej 3 mies. po przyjęciu ostatniej dawki nintedanibu. Nintedanib nie miał znaczącego wpływu na ekspozycję na etynyloestradiol i lewonorgestrel w osoczu. Wymioty i (lub) biegunka lub inne zaburzenia wpływające na wchłanianie mogą zmniejszać skuteczność doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Kobietom przyjmującym doustne hormonalne środki antykoncepcyjne, u których występują tego typu zaburzenia, należy zalecić stosowanie alternatywnej wysoce skutecznej metody antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem oraz w jego trakcie należy wykonywać testy ciążowe zgodnie z potrzebami. Nie ma informacji na temat przenikania nintedanibu i jego metabolitów do mleka ludzkiego, ale nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt - należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia nintedanibem. Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na zaburzenie płodności samców. Badania toksyczności przedłużonej i przewlekłej nie przyniosły dowodów świadczących o zaburzeniu płodności samic szczurów przy poziomie ekspozycji ogólnoustrojowej porównywalnym z maksymalną zalecaną dawką u ludzi (MRHD) wynoszącą 150 mg dwa razy na dobę.

Reklama

Ofev - efekty uboczne

Idiopatyczne włóknienie płuc. Bardzo często: biegunka, nudności, ból brzucha, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Często: zmniejszenie masy ciała, zmniejszone łaknienie, krwawienie, wymioty, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT), zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT), wysypka, ból głowy. Niezbyt często: małopłytkowość, odwodnienie, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, zapalenie trzustki, zapalenie okrężnicy, polekowe uszkodzenie wątroby, hiperbilirubinemia, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP), świąd, łysienie, białkomocz. Częstość nieznana: tętniak i rozwarstwienie tętnicy, niewydolność nerek. Inne przewlekłe, przebiegające z włóknieniem ILD o fenotypie postępującym. Bardzo często: zmniejszone łaknienie, biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT). Często: zmniejszenie masy ciała, krwawienie, nadciśnienie, polekowe uszkodzenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT), zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT), zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP), wysypka, ból głowy. Niezbyt często: małopłytkowość, odwodnienie, zawał mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie okrężnicy, niperbilirubinemia, świąd, łysienie, białkomocz. Częstość nieznana: tętniak i rozwarstwienie tętnicy, niewydolność nerek. Choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową. Bardzo często: biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Często: zmniejszenie masy ciała, zmniejszone łaknienie, krwawienie, nadciśnienie, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej (AspAT), zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy (GGT), zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej (ALP), ból głowy. Niezbyt często: małopłytkowość, zapalenie okrężnicy, polekowe uszkodzenie wątroby, wysypka, świąd, niewydolność nerek. Częstość nieznana: odwodnienie, zawał mięśnia sercowego, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, zapalenie trzustki, hiperbilirubinemia, łysienie, białkomocz.

Ofev - interakcje

Nintedanib jest substratem P-gp. Silne inhibitory P-gp (np. ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna) mogą zwiększać ekspozycję na nintedanib - należy dokładnie obserwować u pacjentów tolerancję nintedanibu; w razie wystąpienia działań niepożądanych może być konieczne przerwania leczenia, zmniejszenia dawki lub zaprzestania leczenia nintedanibem. Silne induktory P-gp (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca) mogą zmniejszać ekspozycję na nintedanib - należy rozważyć wybór alternatywnego leku, który nie wykazuje lub wykazuje minimalne działanie indukujące P-gp. Nintedanib tylko w niewielkim stopniu metabolizowany jest przez enzymy CYP; prawdopodobieństwo interakcji z innymi lekami związanymi z metabolizmem CYP jest niewielkie. Jednoczesne podawanie nintedanibu z doustnymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi nie wpływało w znaczącym stopniu na farmakokinetykę doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne podawanie nintedanibu z bozentanem nie wpływało na farmakokinetykę nintedanibu.

Ofev - dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Zalecana dawka to 150 mg 2 razy na dobę, podawane w przybliżeniu w 12-godzinnych odstępach. Dawka 100 mg 2 razy na dobę jest zalecana do stosowania jedynie u pacjentów, którzy nie tolerują dawki 150 mg 2 razy na dobę. W razie pominięcia dawki należy wznowić podawanie leku w następnym zaplanowanym terminie i w zalecanej dawce, nie przyjmować dawki dodatkowej. Nie przekraczać dawki maksymalnej 300 mg/dobę. Dostosowanie dawki. Leczenie działań niepożądanych, oprócz stosownego leczenia objawowego może obejmować zmniejszenie dawki i okresowe przerwanie podawania leku do czasu ustąpienia danego działania niepożądanego do poziomu umożliwiającego kontynuację leczenia. Leczenie można wznowić w pełnej dawce (150 mg 2 razy na dobę) lub zmniejszonej (100 mg 2 razy na dobę). Jeśli pacjent nie toleruje dawki 100 mg 2 razy na dobę, należy całkowicie zaprzestać leczenia. Jeżeli biegunka, nudności i (lub) wymioty utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia objawowego (w tym leczenia przeciwwymiotnego) konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Leczenie można wznowić stosując mniejszą dawkę (100 mg 2 razy na dobę) lub pełną dawkę (150 mg 2 razy na dobę). W razie utrzymującej się ciężkiej biegunki, nudności i (lub) wymiotów pomimo leczenia objawowego należy zaprzestać leczenia preparatem. W razie przerwania leczenia z powodu zwiększenia aktywności AspAT lub AlAT do poziomu >3 x GGN, po powrocie aktywności aminotransferaz do wartości wyjściowych leczenie można ponownie rozpocząć w zmniejszonej dawce (100 mg 2 razy na dobę), którą następnie można zwiększyć do pełnej dawki (150 mg 2 razy na dobę). Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki w zależności od wieku pacjenta, jednakże u pacjentów w wieku ≥75 lat zachodzi większe prawdopodobieństwo konieczności zmniejszenia dawki w celu opanowania działań niepożądanych. Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek; nie badano bezpieczeństwa stosowania, skuteczności ani farmakokinetyki nintedanibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CCr <30 ml/min). U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (A wg Child-Pugh) zalecana dawka wynosi 100 mg 2 razy na dobę, w przybliżeniu co 12 h; nie zaleca się stosowania u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby B i C wg Child-Pugh. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u pacjentów w wieku <18 lat. Sposób podania. Kapsułki powinny być przyjmowane podczas posiłku. Należy je połykać w całości, popijając wodą, nie wolno ich żuć, otwierać ani kruszyć.

Ofev - uwagi

Lek wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn - zachować ostrożność.


Podobne leki
Nexavar
Sutent
Votrient
Stivarga

Reklama

Które nietolerancje pokarmowe są dziedziczne?
Sprawdź!