Albumina: działanie i leczenie. Gdzie kupić proszek?

Albumina to podstawowe białko występujące w płynach, takich jak krew czy mleko, a także we wszystkich przestrzeniach międzykomórkowych. Z kolei albumina ludzka jest zaawansowanym lekiem, pozyskiwanym z osocza krwi zdrowych dawców, stosowanym między innymi w terapii ciężkich poparzeń, a także schorzeń nerek. Środek ten dostępny jest na receptę i przyjmowany dożylnie.
Ręka z założonym wenflonem
źrodło:123RF

Spis treści

Czym jest albumina?

Albumina to podstawowe białko występujące w płynach, takich jak krew czy mleko, a także we wszystkich przestrzeniach międzykomórkowych. W osoczu krwi stanowi aż 60 procent wszystkich zawartych w nim białek. W organizmie ludzkim albuminy wytwarzane są przez wątrobę. Z chemicznego punktu widzenia charakteryzują się niską masą cząsteczkową oraz, co najważniejsze, dobrą rozpuszczalnością i zdolnością wiązania cząsteczek wody. Dzięki temu spełniają istotną rolę dla prawidłowego funkcjonowania ustroju – regulują tak zwane ciśnienie onkotyczne (koloidoosmotyczne), sprawiając, że jego wartość w osoczu krwi jest wyższa, niż ciśnienie osmotyczne płynów tkankowych. Zapobiega to przeciekaniu znajdującej się naczyniach krwionośnych wody wraz z elektrolitami do tkanek. 

Dodatkowo albuminy:

  • stanowią rezerwę białkową organizmu, 
  • utrzymują stały poziom pH (funkcja tzw. buforowania), 
  • działają antyoksydacyjnie, zwalczając aktywność wolnych rodników
  • pełnią rolę transportową, przenosząc:

o  kwasy tłuszczowe, 

o  hormony, 

o  witaminy, 

o  metale ciężkie

o  tlenek azotu

o  dwutlenek węgla

o  barwniki żółciowe

o.  niektóre leki (np. antybiotyki)

Albumina ludzka

Prawidłowe stężenie albuminy w surowicy krwi wynosi  około 35-50 mg/ml. Zaburzenie syntezy albumin lub też ich nadmierna utrata, powodują stan niedoboru, czyli tak zwanej hipoalbuminemii. 

Powodem tego mogą być między innymi:

  • zaburzenia funkcji wątroby, powodujące obniżenie poziomu produkcji białek,
  • zaburzenia pracy nerek (w tym przede wszystkim zespół nerczycowy), powodujące nadmierne usuwanie białek z organizmu lub też zbytnie nasycenie ustroju wodą,
  • choroba Leśniowskiego-Crohna,
  • celiakia (uczulenie na gluten),
  • procesy zapalne spowodowane rozległymi poparzeniami oraz urazami.

W celu uzupełniania niedoborów stosuje się tak zwaną albuminę ludzką. Pod pojęciem tym kryją się zaawansowane preparaty lecznicze, do produkcji których wykorzystywany jest materiał pobierany z osocza krwi zdrowych dawców. Albumina ludzkaobecnie stosowana jest przede wszystkim jako lek na głębokie i rozległe oparzenia III i IV stopnia, aczkolwiek używa się jej też w innych przypadkach, wymagających utrzymania odpowiedniej objętości krwi. 

Reklama

Leczenie albuminą

Wskazaniem do leczenia albuminą są:

  •  hipowolemia, a więc stan gdy w łożysku naczyniowym znajduje się zbyt mała ilość krwi, do czego dojść może na skutek silnego poparzenia, urazu czy krwotoku,
  • hipoalbuminemia, po ustaleniu dokładnych jej przyczyn. Albuminy ludzkiej używa się doraźnie w stanach ciężkich i nagłych, natomiast w sytuacji, gdy niedobór ma charakter przewlekły, należy określić patogenezę i poddać leczeniu przede wszystkim schorzenie pierwotne
  • ostra i przewlekła nerczyca, czyli jedna z chorób odpowiedzialnych za hipoalbuminemię,
  • hiperbilirubinemia u noworodków (Zespół Gilberta) – ciężkie schorzenie metaboliczne o podłożu genetycznym,
  • zespół ostrej niewydolności oddechowej u dorosłych.

Skutki uboczne działania albuminy ludzkiej

Albumina ludzka dostępna jest tylko na receptę. Jest to środek o bardzo silnym działaniu, sprzedawany w postaci roztworu do wstrzykiwań. Dożylne przyjmowanie tego typu preparatów może się wiązać z wystąpieniem określonych działań niepożądanych. 

Najczęstsze skutki uboczne przyjmowania albuminy ludzkiej, to:

  • reakcja alergiczna: pokrzywka, gorączka, dreszcze, nudności, wymioty, rumień na twarzy, częstoskurcz serca, spadek ciśnienia krwi, bezdech. Tego typu problemy dotyczą jednak niewielkiego odsetka pacjentów, co więcej – objawy zanikają po zaprzestaniu leczenia),
  • wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko),
  • wystąpienie choroby zakaźnej związanej z przeniesieniem patogenu poprzez preparat produkowany z ludzkiej krwi (aby tego zapobiegać, stosuje frakcjonowanie pobranego materiału etanolem oraz wielogodzinne ogrzewanie do temperatury 60°C)

Reklama

Albumina w proszku – to nie jest lek

Uwaga: oprócz albuminy ludzkiej, która jest lekiem przeznaczonym do infuzji, dostępna jest też albumina w proszku. Preparat ten nie jest lekiem. Jest to produkt powstały w procesie odcukrzania i osuszania płynnego białka z kurzych jaj, który służy do zupełnie innych celów. 

Albuminę w proszku, jako odżywkę białkową, stosują osoby budujące masę mięśniową. Przede wszystkim jednak jest to półprodukt na masową skalę wykorzystywany w przemyśle spożywczym, zwłaszcza piekarniczym, ciastkarskim i cukierniczym. Do jego cech charakterystycznych należy wysoka wydajność, łatwość przechowywania i transportu. W żadnym razie albuminy w proszku nie należy utożsamiać z albuminą ludzką. Nie wolno stosować jej do celów leczniczych, a w szczególności przygotowywać z niej roztworu do infuzji. Albuminę w proszku kupić można w sklepach z odżywkami sportowymi lub w hurtowniach spożywczych, natomiast substancję będącą lekiem dostaniemy wyłącznie w aptekach, na receptę.

Czytaj też:

Bibliografia

  • Albumina ludzka (opis profesjonalny), Medycyna Praktyczna, https://www.mp.pl
  • Helena Ziółkowska i inni, Zalecenia Polskiego Towarzystwa Nefrologii Dziecięcej (PTNFD) dotyczące postępowania z dzieckiem z zespołem nerczycowym, http://ptnfd.org

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!