Jak wyleczyć zębodół? Rozpoznanie i leczenie

Jak leczyć zębodół
Źródło: 123RF

Autor

Olga Tomaszewska

Wyleczenie suchego zębodołu nie jest łatwą kwestią. Aby skutecznie pozbyć się tego bolesnego schorzenia należy udać się po pomoc do dentysty. Domowe leczenie na własną rękę nie zdaje egzaminu lub pomaga wyłącznie doraźnie. A jak rozpoznać, że mamy do czynienia z zespołem suchego zębodołu? Głównym objawem tej dolegliwości jest ból odczuwany w miejscu po wyrwanym zębie, a także m.in. nieprzyjemny zapach z ust oraz zaburzenia smakowe.

Spis treści

Czym jest suchy zębodół?

Suchy zębodół to dolegliwość, która może pojawić się po wyrwaniu zęba. Na szczęście dolegliwość nie tworzy się po każdej ekstrakcji i u każdego. Szacuje się, że na tę bolesną przypadłość cierpi od 1-4 procent pacjentów, którym usunięto ząb. Pusty zębodół, bo również tak się określa to schorzenie, najczęściej dosięga kobiety, zwłaszcza po 40-tym roku życia. 

Suchy zębodół oznacza powikłanie, i to jedno z najbardziej przykrych, powstałe po wyrwaniu zęba. Prawidłowy proces gojenia się przebiega w ten sposób, że wypełnia się ono krwią, która przeistacza się w skrzep, stanowiący naturalny opatrunek. Pod skrzepem następuje regeneracja błony śluzowej. 

Kiedy ten cykl zostanie zaburzony, pojawia się schorzenie, jakim jest suchy zębodół.

Jak rozpoznać suchy zębodół?

Objawy suchego zębodołu pojawiają się u pacjentów zazwyczaj po 2-3 dniach od usunięcia zęba. Można wymienić kilka symptomów, które świadczą o wystąpieniu tego problemu:

  1. Ból w miejscu po usuniętym zębie (opisywany jako trudny do zniesienia, często promieniujący do ucha, skroni, czy oczodołu).
  2. Ogólne osłabienie.
  3. Nieprzyjemny zapach z ust.
  4. Szaro-brunatny nalot znajdujący się w dziurze po zębie.
  5. Zaburzenia smaku i utrata apetytu.
  6. Powiększenie węzłów chłonnych.
  7. Szczękościsk.
  8. Gorączka (rzadko).

Czasami w przestrzeni, z której usuwano ząb, można dostrzec niewyrwane resztki tego zęba, co stanowi niewątpliwą przyczynę pojawienia się tej przypadłości.

Jakie są przyczyny suchego zębodołu?

A jakie są inne przyczyny suchego zębodołu poza błędnie lub niedokładnie wykonaną usługą dentystyczną? Warto wyliczyć kilka najczęściej zdarzających się:

  • niewłaściwa pielęgnacja jamy ustnej po przeprowadzeniu zabiegu ekstrakcji,
  • niestosowanie się do zaleceń dentysty, takich jak np. zbyt wczesne przyjęcie pokarmów oraz trunków po usunięciu zęba, palenie papierosów, czy wypłukanie skrzepu z dołu po zębie podczas mycia oraz płukania jamy ustnej,
  • stan zapalny, który wdał się w zębodół oraz infekcje jamy ustnej,
  • choroby ogólnoustrojowe, np. cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze krwi, miażdżyca, choroba nowotworowa,
  • problemy z krzepliwością krwi,
  • niedobory witaminowe,
  • niektóre leki (np. sterydy),
  • spadek odporności,
  • kłopoty z krążeniem.

Na czym polega leczenie suchego zębodołu?

Domowe leczenie suchego zębodołu nie jest dobrym rozwiązaniem. Właściwym wyborem natomiast jest wizyta u dentysty, który powinien przyjąć takiego pacjenta w trybie pilnym. 

Doraźnie można ratować się oczywiście lekami przeciwbólowymi, jednak często te dostępne w aptece (np. z paracetamolem, czy ibuprofenem) są zbyt słabe. Dlatego najlepiej zdecydować się fachową pomocą dentystyczną. Ranę po zębie powinien obejrzeć profesjonalista. Pewnie będzie trzeba ją oczyścić solą fizjologiczną oraz zaaplikować lekarstwo, które wesprze obecność skrzepu w zębodole i zadziała przeciwbólowo. Niekiedy konieczne okazuje się zszycie dziąsła, czy przepisanie antybiotyku, kiedy wdała się tam bakteria. 

Ponadto zaleca się laseroterapię, aby przyspieszyć odbudowę błony śluzowej. Można także spróbować popijanie herbatek z rumiankiem. 

Lekarz może także poinstruować pacjenta jak i czym właściwie płukać jamę ustną, co należy czynić aż do ustąpienia objawów. Kuracja pustego zębodołu trwa zwykle około dwóch tygodni.

Na czym polega profilaktyka pustego zębodołu?

Profilaktyka tego nieprzyjemnego doznania polega głównie na właściwej higienie jamy ustnej oraz stosowaniu się do wytycznych lekarza przeprowadzającego ekstrakcję zęba. 

Należy pamiętać aby zaraz po wyrwaniu zęba:

  • nie jeść (przez co najmniej 2 godziny),
  • nie pić (przez co najmniej 2 godziny),
  • nie palić papierosów (przez co najmniej 24 godziny),
  • nie pić alkoholu,
  • nie stosować irygacji (przez co najmniej 72 godziny),
  • nie szczotkować zębów (do kilku godzin po zabiegu).

Potrawy oraz napoje spożywane po usunięciu zęba, po wskazanym czasie, powinny być letnie, papkowate i miękkie. Higiena jamy ustnej nie powinna być zbyt intensywna, czyli należy je tak szczotkować, aby nie wymieść z dziury po zębie dobroczynnego skrzepu.

Czytaj również:

Oceń artykuł

(liczba ocen 12)

Pytanie: Jak często uprawiasz sport?

  codziennie

  3-4 razy w tygodniu

  1-2 razy w tygodniu

  nie uprawiam

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA