Leczenie chorób autoimmunologicznych

Leczenie chorób autoimmunologicznych jest trudne przede wszystkim ze względu na niepoznane dotąd przyczyny autoagresji i szerokie spektrum dolegliwości związanych z chorobami autoimmunizacyjnymi.

Spis treści

Nie mamy leczenia przyczynowego. Niestety, nie do końca poznawszy mechanizmy powstawania chorób autoimmunologicznych, musimy ograniczyć się do leczenia objawowego oraz wszechstronnego wsparcia dla chorego i jego rodziny.

Nie ma także jednej, właściwej i skutecznej terapii. Leczenie odbywa się bardzo indywidualnie z monitorowaniem okresów remisji i wznów, a także działań niepożądanych stosowanych leków. Najczęstszym celem terapii jest uzyskanie jak najdłuższego okresu remisji choroby przy stosowaniu minimalnych, skutecznych dawek leków.

Jakie leki stosować?

Podstawowymi lekami stosowanymi w leczeniu są leki przeciwzapalne, zarówno niesteroidowe, jak i sterydy, które stosuje się miejscowo oraz systemowo. Takie leki określamy jako leki kontrolujące przebieg choroby.

W reumatologii stosuje się także tzw. leki modyfikujące przebieg choroby, z podziałem na tzw. leki klasyczne oraz biologiczne. Najczęściej stosowanym klasycznym lekiem modyfikującym przebieg choroby jest metotreksat. Inne to: cyklosporyna, sulfasalazyna, leflunomid i inne. Wszystkie niosą za sobą duże ryzyko działań niepożądanych, dlatego ich stosowanie wymaga wykonywania okresowych badań laboratoryjnych (morfologia krwi, panel wątrobowy, badanie moczu) oraz wnikliwej kontroli ze strony lekarza leczącego.

Najczęstszymi lekami biologicznymi modyfikującymi przebieg choroby są: infliksimab, entanercept, adalimumab. Są to leki bardzo drogie, stosowane najczęściej w specjalnych programach terapeutycznych w ośrodkach specjalistycznych. Są one najczęściej alternatywą dla osób, którym leki klasyczne nie pomagają bądź występują u nich poważne powikłania klasycznej farmakoterapii.

Oczywiście w niektórych chorobach konieczne jest leczenie substytucyjne (uzupełniające braki), stosuje się np. hormony tarczycy w przypadku choroby Hashimoto czy insulinę w przypadku cukrzycy młodzieńczej.

Reklama

Skutki chorób autoimmunologicznych

Niestety postępujący charakter chorób autoimmunologicznych powoduje w końcu powstanie trwałych, nieodwracalnych, upośledzających normalne funkcjonowanie zmian w obrębie tkanek. Dlatego niezwykle ważne jest prowadzenie odpowiednio wczesnej i w miarę możliwości specjalistycznej rehabilitacji takich chorych.

Kolejnym, ważnym problemem dotykającym często chorych ze schorzeniem autoimmunologicznym są zaburzenia depresyjne związane ze świadomością nieuleczalności choroby, postępującej niesprawności itd. Ważne jest zatem całościowe podejście do takiej osoby i zapewnienie jej nie tylko leków działających na podstawowe objawy choroby, ale i próba zapewnienia jej dobrostanu psychicznego, do czego powinna być włączona tak rodzina, jak i specjaliści (np. psycholodzy kliniczni).

Oceń artykuł

(liczba ocen 19)

Pytanie: Czy ktoś z Twoich bliskich jest lub był zarażony koronawirusem?

  Tak, bliska mi osoba jest/była zakażona koronawirusem

  Nie, nikt z moich bliskich nie jest/był zakażony koronawirusem

  Nie wiem, czy ktoś z moich bliskich jest/był zakażony koronawirusem

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!