Znajdź chorobę

Moczówka prosta - przyczyny, objawy, leczenie, diagnostyka

Moczówka prosta - postać ośrodkowa jest wynikiem niedoboru wazopresyny, czyli hormonu odpowiadającego za zagęszczenie moczu w nerkach. Choroba objawia się nadmiernym wydalaniem moczu, także w nocy oraz wzmożonym pragnieniem. Schorzenie z czasem prowadzi do zaburzeń elektrolitowych, dlatego niezbędne jest jej leczenie. Poznaj przyczyny, objawy i sposoby leczenia moczówki prostej.

Spis treści

Moczówka prosta ośrodkowa to choroba wywołana niedoborem wazopresyny – hormonu podwzgórza, który jest transportowany do tylnego płata przysadki, a stamtąd uwalniany do krwi. Wazopresyna (ADH) odpowiada za zagęszczanie moczu w nerkach. Jej niedobór prowadzi do wydalania zwiększonych ilości niezagęszczonego moczu, charakterystycznego dla moczówki prostej. Choroba występuje rzadko z częstością 1:25 000.

Przysadka mózgowa - funkcje

Przysadka mózgowa to jeden z najważniejszych gruczołów dokrewnych – a więc narządów wydzielających hormony do krwi w organizmie człowieka. Położona jest w środkowym dole czaszkowym, w zagłębieniu zwanym siodłem tureckim. Po obu stronach przysadki znajdują się zatoki jamiste, w których biegną naczynia tętnicze, żylne oraz nerwy odpowiedzialne za ruchy gałek ocznych i unerwienie czuciowe twarzy. Powyżej przysadki znajduje się miejsce, w którym krzyżują się włókna nerwów wzrokowych. Znajomość anatomii okolicy przysadki jest ważna, gdyż w chorobach przysadki mózgowej przebiegających z powiększeniem jej rozmiarów zajęte są również struktury sąsiadujące, co powoduje konkretne objawy kliniczne.

Przysadka mózgowa zbudowana jest z dwóch płatów: przedniego i tylnego.

Płat przedni, zwany gruczołowym, zawiera pięć typów komórek, produkujących hormony. Są to tzw. hormony tropowe, które wpływają na funkcje innych gruczołów dokrewnych. Należą tu adrenokortykotropina (ACTH), regulująca funkcję nadnerczy i produkcję kortyzolu, tyreotropina (TSH), która wpływa na czynność tarczycy, gonadotropiny (FSH, LH), dla których narządami docelowymi są jądra i jajniki, prolaktyna (PRL), regulująca laktację oraz somatotropina, czyli hormon wzrostu (GH).

Tylny płat przysadki, zwany nerwowym, zbudowany jest z zakończeń komórek nerwowych podwzgórza, z którym przysadka połączona jest za pomocą lejka. W tej części przysadki magazynowane są dwa hormony wytwarzane w podwzgórzu i transportowane do płata tylnego: wazopresyna i oksytocyna. Przysadka mózgowa i podwzgórze wpływają wzajemnie na swoją funkcję, tworząc układ podwzgórzowo – przysadkowy

Choroby przysadki mózgowej

Choroby przysadki to bardzo różnorodna grupa schorzeń. Ich objawy mogą wynikać z nadmiaru hormonów, co ma miejsce w przypadku czynnych hormonalnie guzów przysadki; mogą też być spowodowane jedynie uciskiem guza przysadki na struktury otaczające. Inna grupa chorób wiąże się z niedoborem hormonów przysadkowych, występującym w niedoczynności przysadki o różnorodnym podłożu (urazy, niedokrwienie, nowotwór). Do chorób przysadki mózgowej zaliczamy też moczówkę prostą, czyli schorzenie prowadzące do zaburzeń zagęszczania moczu wskutek niedoborów wazopresyny.

Guzy przysadki stanowią około 10% wszystkich guzów mózgu. Możemy je podzielić na nieczynne hormonalnie, które dają objawy wynikające głównie z ucisku znajdujących się w pobliżu nerwów i naczyń oraz na guzy produkujące hormony. W zależności od rodzaju produkowanego hormonu wyróżniamy guzy prolaktynowe, guzy wydzielające hormon wzrostu, które prowadzą do choroby zwanej akromegalią, guzy wydzielające ACTH, które leżą u podłoża choroby Cushinga, guzy gonadotropinowe oraz tyreotropinowe.

Moczówka prosta ośrodkowa

Moczówka prosta ośrodkowa to choroba wywołana niedoborem wazopresyny – hormonu podwzgórza, który jest transportowany do tylnego płata przysadki, a stamtąd uwalniany do krwi. Wazopresyna (ADH) odpowiada za zagęszczanie moczu w nerkach. Jej niedobór prowadzi do wydalania zwiększonych ilości niezagęszczonego moczu, charakterystycznego dla moczówki prostej. Choroba występuje rzadko z częstością 1:25 000.

Niedobór ADH uniemożliwia wbudowanie do kanalików nerkowych białek – akwaporyn – tworzących kanały, przez które nadmiar wody jest wchłaniany z moczu do krwi. Brak tych kanałów wodnych sprawia, że mocz nie może być prawidłowo zagęszczany i wydalany jest w dużych ilościach. Konsekwencją jest utrata dużej ilości wody przez organizm. Powoduje to znaczne pragnienie i konieczność przyjmowania dużej ilości płynów; jeżeli płyny nie byłyby dostarczane, w krótkim czasie doszłoby do odwodnienia.

Moczówka prosta z czasem prowadzi do zaburzeń elektrolitowych. Ponieważ wchłanianie wody z moczu do krwi jest zaburzone, krew nie jest wystarczająco rozcieńczona i z czasem zawarte w niej substancje osiągają wysokie stężenie. Jest to szczególnie wyraźne w przypadku sodu, którego wysoki poziom prowadzi do obkurczenia komórek nerwowych w mózgu i powstania objawów neurologicznych.



Bibliografia

  • Szczeklik A.,Choroby wewnętrzne,,
  • Wolff H. P., Weihrauch T. R.,Terapia internistyczna,,
  • Herold G.,Medycyna wewnętrzna ,,
  • Bar-Andziak E. i wsp. ,Endokrynologia – skrypt WUM,,
  • Thor P.,Podstawy patofizjologii człowieka,,
  • Traczyk W.,Diagnostyka czynnościowa człowieka. Fizjologia stosowana,,
Pytanie: Czy uważasz, że żywność ekologiczna jest smaczniejsza od tradycyjnej?

  Tak

  Nie

  Nie widzę różnicy

  Nie wiem