Tachykardia – objawy, przyczyny i leczenie. Jak rozpoznać?

Tachykardia to inaczej częstoskurcz serca objawiający się minimum 100 uderzeniami na minutę. Taki stan pojawia się nie tylko po dużym wysiłku lecz jest to choroba serca, która wymaga stałej diagnostyki i leczenia. Jeśli częstoskurcz pojawia się coraz częściej, szczególnie bez wyraźnej przyczyny, należy to szybko skonsultować z lekarzem. Jak jeszcze rozpoznać tachykardię?

Spis treści

Serce to narząd, który cały czas pracuje. Ta swoista pompa tłocząca jest najważniejszym organem ludzkim. Zdrowe serce, które jest zbudowane z grupy komórek mięśnia sercowego, wytwarza rytmiczne impulsy, których następstwem są skurcze. Prawidłowa wartość tętna dla  osoby w spoczynku to średnio około 70 uderzeń na minutę. Przyspieszone bicie serca, nie spowodowane czynnikami zewnętrznymi, powinno dawać już podstawy do niepokoju. Być może jest to tachykardia, którą można skutecznie leczyć i zapobiegać negatywnym konsekwencjom zdrowotnym. 

Tachykardia

Co to jest tachykardia? To klasyczne zaburzenie rytmu serca, charakteryzujące się więcej niż 100 uderzeniami serca na minutę. Pojawia się często w momentach wzmożonego wysiłku fizycznego lub pod wpływem silnych emocji. Często jest też oznaką choroby serca, szczególnie, gdy ujawnia się w stanach spoczynku. 

Tachykardia pojawia się głównie w 2 przypadkach:

  • wprowadzenia serca w ruch przez nieprawidłowo wytworzone impulsy elektryczne,
  • zaburzonego sygnału, przesyłanego z serca do komórek.

Najprościej tłumacząc, tachykardia powoduje, iż serce pracuje bardzo chaotyczne. Jednym słowem, jest mało wydajne. W najostrzejszej postaci nieleczona tachykardia może zatrzymać krążenie krwi i doprowadzić do śmierci.

Medycyna rozróżnia następujące rodzaje tachykardii:

●      tachykardia zatokowa- ten rodzaj zaburzeń rytmu serca jest wywołany emocjami, nadpobudliwością lub dużym wysiłkiem fizycznym,

●      tachykardia nadkomorowa (impulsy z przedsionków)- przyspieszone bicie serca w tym przypadku pochodzi z węzła przedsionkowo-komorowego lub z samych przedsionków,

●      tachykardia komorowa (impulsy z komór)- tutaj impuls do szybszego bicia serca powstaje w jego komorach, pochodząc z tak zwanego ośrodka ektopowego w mięśniu komór serca.

Tachykardia zatokowa występuje, gdy rytm serca ma charakter fizjologiczny, a zatem reakcje na bodźce są w tym przypadkiem całkowicie prawidłowe i naturalne. Tachykardia nadkomorowa powstaje w przedsionkach serca. Nie pojawia się wtedy prawidłowy skurcz mięśnia sercowego, a występuje tylko mocno nieskoordynowane drżenie samych mięśni przedsionków. W tych przypadkach tachykardia może przybrać postać migotania przedsionków lub trzepotania przedsionków.Tachykardia komorowa charakteryzuje się komorowym impulsem do skurczu serca. W tej postaci ta choroba objawia się formie migotania komór lub częstoskurczu komorowego.

Nie zawsze uczucie przyspieszonego bicia serca jest powodem do zmartwień i niepokoju. Wysiłek fizyczny czy wzburzone emocje naturalnie przyspieszają tętno, ale gdy pojawiają się dodatkowe objawy, takie jak duszność czy ból w klatce piersiowej, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. 

Objawy tachykardii

Głównym i najbardziej powszechnym objawem tachykardii jest przyspieszone bicie serca. Bardzo często jest ono odczuwane jako silne kołatanie serca. Wielu pacjentów taki stan potocznie określa pewnymi charakterystycznymi sformułowaniami „serce wali jak młot”, „serce chce wyskoczyć” czy „kołatanie w klatce piersiowej”.  Tachykardii towarzyszy także wiele dodatkowych objawów, których nie wolno bagatelizować. 

Należą do nich:

  • silny ból w klatce piersiowej,
  • uczucie nagłego osłabienia (utrata sił),
  • kłopoty z wdychaniem powietrza,
  • odczucie „braku oddechu”,
  • krótki i szybki oddech,
  • mocny napadowy kaszel,
  • zawroty głowy,
  • osłabienie widzenia, odczuwane często jako mroczki przed oczami,
  • niepokój i rozdrażnienie,
  • niekiedy omdlenia,
  • zimne poty.

Czasami objawy tachykardii mylone są z innymi schorzeniami. Jednak w sytuacjach dłuższego utrzymywania się przyspieszonej akcji serca (ponad 5 minut) i nasilających się z każdą minutą objawów duszności i bólu w klatce piersiowej, należy bezzwłocznie skontaktować się z kardiologiem. Aby potwierdzić tachykardię, lekarz musi wykonać szereg specjalistycznych badań. Zawsze należy pamiętać, iż serce to najważniejszy element układu krążenia. Każde zaburzenie jego pracy, nawet najdrobniejsze, może powoli niszczyć organizm. Jakiekolwiek objawy tachykardii są zawsze niepokojące, a tylko lekarz może wykluczyć stan chorobowy i uspokoić pacjenta. 

Reklama

Przyczyny tachykardii

Przyczyny tachykardii mogą być bardzo różne. Jest to często reakcja organizmu na to, co się w nim aktualnie dzieje. Główną przyczyną częstoskurczu, a w zasadzie nawet jego genezą, jest zaburzone przesyłanie impulsów elektrycznych w sercu pomiędzy węzłem zatokowym, a innymi komórkami. Uderzenia serca, wahające się pomiędzy 30 a 40 impulsów (skurczów serca), zapewniają temu organowi pewne bezpieczeństwo na wypadek zaburzeń pracy węzła zatokowego. Gdy komórki serca zaczynają wysyłać częstsze impulsy i przejmują rolę mięśnia sercowego do sterowania tymi działaniami, pojawiają się problemy i dochodzi do tachykardii.  

Wiele innych chorób może także doprowadzić do częstoskurczu. Do takich należą:

Niekiedy częstoskurcz może być nawet odpowiedzią organizmu na gorączkę. Tachykardię często wywołuje również przewlekły stres i stany lękowe, a także zażywanie używek (alkohol, papierosy czy kofeina) czy narkotyków.

Leczenie tachykardii

Leczenia tachykardii może być prowadzone tylko przez lekarza kardiologa. Poprzedza je zawsze szczegółowa diagnoza, polegająca na przeprowadzeniu badań EKG czy zastosowaniu Holtera. Chorym głównie zaleca się leki spowalniające pracę serca. Terapia farmakologiczna w tych przypadkach wykorzystuje beta-blokery, blokery kanału wapniowego czy leki przeciwarytmiczne. Czasami konieczna jest hospitalizacja. Zdarzają się jednak przypadki, w których leczenie farmakologicznie nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Wtedy pojawia się konieczność zastosowania kardiowersji elektrycznej, która usprawnia akcje serca dzięki wykorzystaniu krótkotrwałych impulsów elektrycznych. 

W ciężkich przypadkach tachykardii wykonywany jest zabieg ablacji termicznej. Jego zadaniem jest zniszczenie źródła impulsów, które niepotrzebnie przyspieszają pracę serca. Niekiedy także wszczepia się urządzenie, zwane kardiowerterem-defibrylatorem. Potocznie nazywane jest ono ICD, a jego zadaniem jest usystematyzowanie pracy serca przez odpowiednie wyładowania elektryczne. 

Lekarze większości chorym zalecają spokojny tryb życia, zdrową dietę i odstawienie używek, a także zminimalizowanie nadmiernego wysiłku fizycznego. 

Czytaj też:

Bibliografia

  • II Katedra Kardiologii CM UMK „Zaburzenia rytmu i przewodzenia”, 2014 r.,
  • D. Kozłowski, K. Łucki „Elektrokardiografia w schematach – zaburzenia rytmu serca (częstoskurcze) i zespoły preekscytacji”, Klinika Kardiologii i Elektroterapii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, 2009 r.,
  • D. Kozłowski „Pułapki EKG w codziennej praktyce lekarza rodzinnego”, II Klinika Kardiologii i Elektroterapii Serca Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku,
  • A. Hasiec, W. Wasiak, E. Szufladowicz i inni „Zaburzenia rytmu serca w chorobach układu oddechowego”, Klinika Zaburzeń Rytmu Serca Instytutu Kardiologii w Warszawie, 2010 r.

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

<-- popup -->